ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

2010-05-03T09:05:00.001-07:00

Την αφίσα των παιδιών από μια αναρχική συλλογικότητα, την είδα σήμερα το πρωί βολτάροντας στην παραλία του Πειραιά, κοντά στη μαρίνα Ζέας.

Αυτό που χαίρομαι στις αναρχικές πρωτοβουλίες είναι το δημιουργικό, αυτοοργανωτικό, ευκίνητο, κεφάτο μα κυρίως αλληλέγγυο πνεύμα τους.Δεν περιμένουν να γίνει η παγκόσμια οικοδόμηση της αταξικής κοινωνίας . Παλεύουν στο συγκεκριμένο χωρόχρονο για να πραγματώσουν τη δική τους Ουτοπία.

Σε αυτό το επίπεδο ταιριάζουν αρκετά με τις πρωτοχριστιανικές απόψεις για την κοινοτική ζωή και αλληλεγγύη στο «εδώ και τώρα» , για μοίρασμα του πλούτου, των αγαθών και υπηρεσιών, ανάλογα με τις ανάγκες του συνόλου και όχι σύμφωνα με τις ανεξέλεγκτες εγωτιστικές επιθυμίες τού ατόμου.

Βέβαια τα παιδιά των αναρχικών συνάξεων βλέπουν την Εκκλησία σαν μία ακόμα εξουσιαστική δομή που θέλει να μας κάνει τη ζωή δύσκολη, δυσκολότερη από όσο είναι στ΄αλήθεια. Μπορεί και νάχουν δίκιο κατά ένα μεγάλο μέρος.

Ωστόσο αν η σχέση με τον Θεό ιδωθεί ως σχέση με τον Πατέρα -διακονητή και όχι με έναν πατέρα-αφέντη ή μπαμπούλα , τότε και η σχέση με την Εκκλησία μπορεί να βιωθεί ως σχέση με τη Μάνα-αγκαλιά, ως επιστροφή στη μήτρα της ύπαρξης μας , στο απάγκιο όπου ξεκουραζόμαστε απ΄τους αέρηδες και τις φουρτούνες του δυσβίωτου βίου μας.

Για να δημιουργηθούν όμως αυτές οι αγαπητικές συνθήκες απαιτούνται θεοφόροι πατέρες που γνωρίζουν βιωματικά τον Θεό-Αγάπη, όπως ησαν οι γεροντάδες Πορφύριος ,Παΐσιος, Ιάκωβος, Ιουστίνος, Κλεόπας ή τουλάχιστον πατέρες που βαδίζουν πάνω στα χνάρια τους. Κάτι όχι σύνηθες , ούτε ιδιαιτερα εύκολο να συμβεί μέσα στις συνθήκες της κρατικοποιημένης, και εν πολλοίς εκκοσμικευμένης, εκκλησιαστικής διοίκησης.

ΑΝΑΣΤΗΤΩ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΣΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΑΥΤΟΥ…

2010-03-31T03:13:00.000-07:00

Κάθε έτος ξεχωριστά, κατά την ευλογημένη περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής, οι σκοτεινές δυνάμεις(Μασωνία, Εβραιοσιωνιστές κτλ) έχουν “την καλοσύνη” να μας σερβίρουν μία νέα κάθε φορά βλάσφημη θεωρία για τον Θεάνθρωπο Ιησού μας, ένα νέο αρχαιολογικό εύρημα(τάφος του Χριστού) το οποίο παραδόξως, ενώ βγαίνει από έναν μη αρχαιολόγο(James Cameron) τυγχάνει αποδοχής αντάξιας ενός δεδομένου! Μάλιστα αυτά τα νέα κάθε φορά πονήματα εναντίον του Χριστού, γίνονται πολύ σύντομα ταινίες, ντοκυμαντέρ, βιβλία, σχολιάζονται εκτενώς στην τηλεόραση κτλ. Όλα αυτά, γίνονται πάντα την Μ. Σαρακοστή και εμένα προσωπικά μου προκαλούν θλίψη, πόνο, και κάποιες φορές δυστυχώς και πειρασμό…
Όλος αυτός ο μακροσκελής πρόλογος, έχει ως σκοπό να δείξει την αντίθεση των προηγούμενων ετών με το τωρινό σωτήριο έτος 2010. Και εξηγούμαι: Φέτος, την ευλογημένη αυτή περίοδο της αναμονής της Μ. Εβδομάδας, ο πραγματικά άξιος Π. Σημάτης με την μελέτη του “Η Αποτείχιση από τους Οικουμενιστές επείγουσα υπόθεση προβλεπόμενη από τους Αγίους Πατέρες”, κατήσχυνε την αίρεση του οικουμενισμού και όσους την ακολουθούν, είτε άμεσα, είτε έμμεσα. Θαρρεί κανείς πως ήταν ένα θεόσταλτο δώρο, μία φωνή –βοώντος εν τη ερήμω--, που απαντάει στους προβληματισμούς μας περί τι, πώς, πότε και γιατί να κάνουμε κάτι εναντίον της παν-αιρέσεως, αυτής που τόσο μας έχει διχάσει και διαβρώσει… Φέτος η χαρά των χριστιανών είναι μεγάλη, η αλήθεια έλαμψε με τον καλύτερο τρόπο. Θαρρώ πως μετά από αυτή την μελέτη, δεν υπάρχει δικαιολογία για κανέναν μας. Πρέπει να ενεργήσουμε εναντίον της αιρέσεως πριν αυτή καταπιεί τα πάντα. Πρέπει να διακόψουμε την πνευματική μας κοινωνία με τους αιρετικούς, πριν να γίνουμε και εμείς αιρετικοί(όπως πολύ ορθά μας κατέδειξαν οι πηγές που χρησιμοποίησε ο κ.κ. Σημάτης).
Το κείμενο του πραγματικού αυτού Θεολόγου, είναι σημαντικό επίσης και για έναν ακόμα σπουδαίο λόγο: μας έδειξε πώς να ομιλούμε μεταξύ μας για αυτά τα τόσο σημαντικά θέματα. Δηλαδή όχι με αερολογίες, προσωπικές επαγωγικές, μεθοδολογικές η συλλογιστικές σκέψεις(όπως κάνει ο κ.κ. Τελεβάντος), γιατί αυτά ταιριάζουν σε άλλες κατώτερες επιστήμες(όπως η ιστορία και τα μαθηματικά) και όχι ΣΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ. Μας έδειξε να μιλάμε με νηφαλιότητα, χωρίς να εκφοβίζουμε και να εκβιάζουμε τις ψυχές, μας έδειξε τον δρόμο για την χρησιμοποίηση των πηγών(ως ανεξάντλητο πλούτο), αλλά και το πιο σημαντικό, μας κατέδειξε ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ. Άνευ αυτής, ουδέν εποιήσαμεν…
Κλείνοντας, θα ήθελα να ζητήσω από τους αδελφούς να διαβάσουν, να μελετήσουν το κείμενο αυτό, και αν ασπαστούν την πνευματικότητά του, να το διαδώσουν όπου και όποτε μπορούν(σε ενορίες, φίλους κτλ). Η αλήθεια ου δέδεται!
Τέλος θα ήθελα να δοξολογήσω τον Παράκλητο που φώτισε τον Π. Σημάτη τι να γράψει και πώς να το γράψει, αλλά θα ήθελα να ευχαριστήσω εκ καρδίας και τον ίδιο τον κ.κ. Σημάτη για την αγαθή του προαίρεση, ανευ της οποίας δεν μπορεί να ενεργήσει η Χάρις του Θεού.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΑΔΕΛΦΟΙ
ΤΣΑΛΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ 27/03/10

pigi:agiooros forum

ΚΑΝΑΛΙ Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

2010-03-25T05:21:00.000-07:00

Watch live streaming video from agiooros at livestream.com

ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΥ

2010-03-07T00:31:00.000-08:00

ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΥ

Σώστε ένα παιδάκι!!! Μόνο με 10 ευρώ Μπορούμε να το κάνουμε

2010-02-28T03:01:00.000-08:00

Μόνο με 10 ευρώ!!!

Μπορούμε να σώσουμε ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ

* Δεν έχουν που να μείνουν αλλά τριγυρνούν μόνα και έρημα στους δρόμους χωρίς γονείς και ένα σπίτι για να προστατευτούν. Να είναι το χώμα το κρεβάτι τους και ο ουρανός το σκέπασμά τους
* Πολλές φορές τρώνε μυρμήγκια φτερωτά για μεσημεριανό φαγητό, αφού δεν υπάρχει τίποτε άλλο
* Δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, γιατί δεν έχουν το απαραίτητο τετράδιο και μολύβι για να γίνουν δεκτά στο σχολείο
* Πεθαίνουν καθημερινά από ελονοσία, γιατί δεν υπάρχει ένα χάπι για να σωθούν
* Αντιμετωπίζουν το μεγάλο κίνδυνο των μάγων που τις σκοτεινές νύχτες ψάχνουν να βρουν ορφανά παιδιά για να τα θυσιάσουν στις μαγικές τελετουργίες τους
* Ζουν κάτω από την σκληρή πραγματικότητα της ειδωλολατρικής θρησκείας τους που τα κάνει να ζουν κάτω από τις πιο απίθανες συνθήκες διαβίωσης

Ορθόδοξη Ιεραποστολική Αδελφότητα "ΦΩΣ ΧΡΙΣΤΟΥ"

Περίπου 11.000.000 παιδιά που ζουν στην αφρικανική ήπειρο, είναι ορφανά, καθώς οι γονείς τους πέθαναν, έχοντας μολυνθεί από AIDS. Χιλιάδες ορφανά παιδιά δεν έχουν που να μείνουν. Κυκλοφορούν μόνα στους δρόμους, χωρίς καμιά εντελώς προστασία.

ΜΕ 10 € ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΤΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ
Σύμφωνα με το πρόγραμμα "Σώστε τα Ορφανά", ορίστηκε το μηνιαίο ποσό των δέκα Ευρώ, ως μια ελάχιστη χορήγηση Προστασίας για τα παιδιά της Αφρικής.
Για ένα παιδί της Ευρώπης το ποσό αυτό θεωρείται ως καθημερινό χαρτζιλίκι. Για ένα παιδί της Αφρικής όμως, το ίδιο ποσό αναλογεί στην τροφή που θα το κρατήσει στη ζωή για έναν μήνα.

ΔΗΛΩΣΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Αν είστε άνθρωπος με φιλεύσπλαχνα συναισθήματα και επιθυμείτε να δηλώσετε συμμετοχή στο πρόγραμμα "ΣΩΣΤΕ ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ", απευθυνθείτε στην υπεύθυνη του προγράμματος: κ. Ψυλλάκη Νικολέτα, στο κινητό τηλέφωνο: 6944369249 ή στο τηλέφωνο του γραφείου της Αδελφότητας 22410 60922.
Στην επικοινωνία σας πρέπει να μην παραλείψετε ν΄ αναφέρετε τρία βασικά στοιχεία.
1ον) Την διεύθυνση και το τηλέφωνό σας.
2ον) Να διευκρινίσετε αν επιθυμείτε να προστατέψετε α) ένα παιδί με συγκεκριμένα στοιχεία ή β) τα παιδιά του δρόμου.
3ον) Τον τρόπο χορήγησης του ποσού που σας διευκολύνει. Δηλαδή ή
α) μέσω ταχυδρομικών επιταγών ΕΛΤΑ που θα σας αποστείλουμε σε μπλοκ ή
β) μέσω κατάθεσης στην ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ: 820/296011-74.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα, μετά την δήλωση συμμετοχής σας, θα σας αποσταλεί η ανάλογη καρτέλα ταχυδρομικώς.

Α) ΚΑΡΤΕΛΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
Σε συνεργασία με τις κατά τόπους Ιεραποστολικές ομάδες της Αφρικής που επικοινώνησαν με την Ορθόδοξη Ιεραποστολική Αδελφότητα "ΦΩΣ ΧΡΙΣΤΟΥ", συγκεντρώθηκαν με πολύ κόπο συγκεκριμένα στοιχεία για ορφανά παιδιά, που στερούνται καθημερινά και αυτήν την τροφή που θα τα κρατήσει στη ζωή.
Η δική σας συμμετοχή παρέχει σε αυτά τα συγκεκριμένα παιδιά τροφή σε μόνιμη βάση και όπου είναι δυνατόν στέγη και βασική εκπαίδευση!

Β) ΚΑΡΤΕΛΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ
Μετά από επισκέψεις μας σε φτωχές περιοχές της Αφρικής, διαπιστώσαμε ότι, δυστυχώς, υπάρχουν παιδιά ...ξεχασμένα. Παιδιά χωρίς διεύθυνση, χωρίς ταυτότητα. Παιδιά που κοιμούνται στους δρόμους, που ψάχνουν να βρουν φαγητό στα σκουπίδια, που πεθαίνουν από άγνωστες αιτίες, αφού ποτέ δεν εξετάστηκαν από γιατρούς...
Αυτά τα παιδιά επιθυμεί η Αδελφότητα "Φως Χριστού" να βρει, για να τα φροντίσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, χτίζοντας ορφανοτροφεία, κλινικές και εστίες συσσιτίων γι' αυτά!

ΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ!

10 ΕΥΡΩ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ 4 ΠΑΓΩΤΑ!

ΑΣ ΤΑ ΣΤΕΡΗΘΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΖΩΗ!

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ http://agiooros.freeforums.org/post16704.html#p16704

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ 666 !!!

2010-02-15T09:28:00.000-08:00

Η ένωσι αποφασίσθηκε να υλοποιηθή από το Φανάρι το 2011

2010-02-15T00:55:00.001-08:00

Η ένωσι αποφασίσθηκε να υλοποιηθή από το εσβεσμένο Φανάρι το 2011, όπως υπεγράφη το 1965.
Τότε γιορτάζει και ο Πανθρησκειαστής του Βοσπόρου τα 20άχρονα της αρχιερατείας του.
Θα γίνη σύνοδος στην Νίκαια της Βιθυνίας (όπως διεκήρυξε και ο Κοσμάς Φλαμιάτος), γιά να μην υπάρξουν αντιδράσεις του Ορθοδόξου λαού.
Εκεί συμφωνήθηκε, εάν αντιδράσουν οι ορθοδοξοι ευσεβείς, να εφορμήσουν οι μωαμεθανοί Τουρκομογγόλοι φίλοι του Βαρθολομαίου να τους συλλάβουν και να τους ρίξουν στα αχουρομπουντρούμια των απολίτιστων.
Αυτά που έπαθαν στη Θεσσαλονίκη ή στην Κύπρο δεν θέλουν να επαναληφθούν με τίποτα, γι αυτό και λαμβάνουν δρακόντεια μέτρα.
Στην Νίκαια θα διακηρυχθή ότι η Εκκλησία αποτελείται από "Δύο Πνεύμονες", όπως ο άνθρωπος έχει δύο πνεύμονες, ο μεν ένας πνεύμονας θα είναι ο Ορθόδοξος, ο δε άλλος ο Παπικος.
Και εις μεν τον ορθόδοξο πνεύμονα που θα ανήκουν όλοι οι ορθόδοξοι, προκαθήμενος θα είναι ο Βαρθολομαίος και μετά τούτον ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος.
Των δε παπικών θα είναι ο Πάπας Βενέδικτος.
Αρχηγός δε όλης της Εκκλησίας θα ειναι ο Πάπας των Φραγκολατίνων και των Ορθοδόξων Βενέδικτος.
Και έτσι θέλουν να υλοποιήσουν την "Ενωσι των Εκκλησιών".
Στη συνέχεια αναμείνατε νέες ειδήσεις.

ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΩΓΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ;

2010-02-15T00:47:00.001-08:00

ΑΠΗΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΤΟΥ Ο ΚΟΣΣΟΒΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΣ

ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΩΓΜΟΥ
ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ;

Τα γεγονότα εξελίσσονται με γρήγορο ρυθμό. Η αίρεση του Οικουμενισμού γαυριά. Και οι Πατέρες μας έχουν προετοιμάσει και επαρκώς πληροφορήσει: κάθε αίρεση, καθοδηγείται υπό του Διαβόλου. Κι ο Οικουμενισμός δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Όσα γράφονται, όσα βλέπουμε καθημερινά, όσα εξελίσσονται in cognito και σε μας φτάνουν τα απηχήματά τους, ενθυμίζουν το γραφικό: «κατέβη ο διάβολος προς υμάς έχων θυμόν μέγαν, ειδώς ότι ολίγον καιρόν έχει» (Αποκ. ιβ΄ 12).
Στις φωτογραφίες, κληρικοί και λαϊκοί, παρά το χιόνι, μαζεύτηκαν να διαμαρτυρηθούν για την πρωτοφανή ενέργεια του νέου Πατριάρχη Σερβίας Ειρηναίου, να απαλλάξει από τα καθήκοντά του τον Σεβασμιώτατο Επίσκοπο Κοσσόβου Αρτέμιο .
Δεν έχουμε ακόμα την μετάφραση όσων είπε ο επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος Μπούλοβιτς, ο οποίος και ανακοίνωσε το γεγονός και δεν γνωρίζουμε την ακριβή αιτία. Γνωρίζουμε, όμως, ότι ο Επίσκοπος Κοσσόβου Αρτέμιος, ήταν ένας από τους έξη Αρχιερείς που είχαν υπογράψει την «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού». Γνωρίζουμε, επίσης (και καταγγείλαμε από την πρώτη στιγμή) τις φιλοπαπικές δηλώσεις του νέου Πατριάρχη, ο οποίος μίλησε για συνεργασία με τον Πάπα. Άρα ο αντι-οικουμενιστής Επίσκοπος Αρτέμιος ήταν δύσχρηστος. Είναι ακόμα γνωστό, ότι ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Τσέτσης, ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης και ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος είχαν με επιστολές προσπαθήσει να εκφοβήσουν όσους υπέγραψαν την «Ομολογία» και να αποτρέψουν έτσι, να την υπογράψουν και άλλοι. Ο Πατριάρχης μάλιστα Βαρθολομαίος είχε ζητήσει από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος να τιμωρηθούν όσοι υπέγραψαν την «Ομολογία». Δεν κατάφεραν, όμως, ακόμα να κάμψουν την αντίσταση της Ιεραρχίας. Να υποθέσουμε ότι έψαξαν και βρήκαν τον πιο αδύναμο κρίκο;
Συμπαραστεκόμαστε στον Επίσκοπο και τους αγωνιστές αδελφούς μας Σέρβους και προσευχόμαστε. Πρέπει, όμως, ταυτόχρονα να καταλάβουμε, ότι τώρα χρειάζεται μεγαλύτερη επαγρύπνηση. Η Μ. Τεσσαρακοστή, ας αποτελέσει αφορμή για περισσότερη προσευχή, να μας φωτίσει ο Θεός να αντιληφθούμε την ακριβή διάσταση της καταστάσεως και να μας ενισχύσει για τους αγώνες που έρχονται και θα χρειαστούν μεγάλες θυσίες σε όλα τα μέτωπα.
Η «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού» ήταν το πρώτο σκαλοπάτι. Ας ανέβουμε ένα ακόμα, πριν μας κατεβάσουν από το τραίνο. Ο αγωνιστής Επίσκοπος την περίοδο της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου Κελεστίνος, στην περίοδο μιας άλλης αιρέσεως, του Νεστοριανισμού, έγραφε: Τώρα απαιτείται μεγαλύτερη επαγρύπνηση και φροντίδα. Τώρα, που εντός της εκκλησίας πράττονται και λέγονται «τα τη εκκλησία εναντιούμενα». Διότι αυτοί που έχουν «ένδον τον πολέμιον αργίαν ουκ ίσασιν. Όμως εν τούτω τω εμφυλίω πολέμω, εν ταύτη τη οικειακή μάχη είη υμίν τείχος η πίστις και κατά της απιστίας αυτή εαυτήν εκδικήσει πνευματικοίς ακοντίοις.... φυλάξωμεν ταύτην, ότι φυλαττομένη φυλάττει ημάς».
Σημάτης Παναγιώτης

ΠΗΓΗ

http://agiooros.freeforums.org/viewtopic.php?f=27&t=3857

ΠΡΟΤΥΠΕΣ ΘΕΣΣΑΛΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

2009-11-24T09:32:00.000-08:00

[b]ΠΡΟΤΥΠΕΣ ΘΕΣΣΑΛΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ[/b]

Οι Πρότυπες Θεσσαλικές Εκδόσεις, με τυπογραφική πείρα 38 ετών και εκδοτική παρουσία χιλιάδων τίτλων είναι ένας εκδοτικος οίκος που έχει φτιαχτεί με αγάπη και μεράκι απο τον Λαυρέντιο Ντε τζιόρτζιο, πρώην παπικό, που εχει συνδέσει το όνομα του ως ιδρυτής της Φιλορθοδόξου ενώσεως Κοσμάς Φλαμιάτος. Συνεργάζεται με τον Παναγιώτη Σημάτη και π. Μεταλληνό. Του αδελφού μας αυτού του χρωστάμε πολλά, διοτι είναι αυτός που πήγε στην Κύπρο και έφαγε το ξύλο για να μην υπογραφεί η αναγνώριση του πρωτείου του πάπα. Ο άνθρωπος ήταν παπικός και έχει εκτιμήσει πολύ περισσότερο απο εμας τους χλιαρούς την αξία της ορθοδοξίας μας.

Οσον αφορά τις εκδόσεις της εταιρίας, θα βρείτε πλούτο απο πατερικά και θεολογικά βιβλία, ακόμα και ιστορικά.Αξίζει να ρίξετε μία ματιά στην ιστοσελίδα τους, που περιέχει και κατάλογο των βιβλίων τους. www.pthe.gr

Διεύθυνση
Τ. Θ. 135, Τρίκαλα
Ταχ.Κωδ.421 00

Τηλέφωνα
24310-29897
FAX : 24310-29887

E-Mail
sales@pthe.gr

υγ)αν δεν ξέρουμε τι πιστεύουμε, πως θα το υπερασπιστούμε;καλά είναι όλα αυτά τα βιβλία με τους σοφούς συγχρονους γεροντάδες, ομως δεν πρεπει με τιποτε να υποβαθμίζουν την αξία της μελέτης της Αγίας Γραφής και των Πατερικών βιβλίων

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης σε Συναγωγή της Ν.Υόρκης, την 28η Οκτωβρίου 2009

2009-11-16T04:39:00.000-08:00

Ανήμερα την 28η Οκτωβρίου 2009, ημέρα Τετάρτη, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέφτηκε την μεγαλύτερη Συναγωγή τής Νέας Υόρκης, την περίφημη Park East Synagogue (φώτο αριστερά).

Είναι χαρακτηριστικό ότι κανένα ελληνικό ΜΜΕ δεν μετέδωσε αυτή την συγκλονιστική είδηση, ούτε κάν το «Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων» που κάλυψε λεπτό πρός λεπτό το πρόσφατο ταξίδι του κ.κ. Βαρθολομαίου στις ΗΠΑ (20 Οκτωβρίου έως 6 Νοεμβρίου 2009).

Τι μου έκανε εντύπωση από την ομιλία του Οικ. Πατριάρχη:

1) Η γνωστή οικουμενιστική φρασεολογία περί «ανεκτικότητας», «συνεργασίας» «κατανόησης» κλπ.

2) Οικολογικές (νο 1 πάντα), οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές αναταραχές στον κόσμο. Για την οικολογία και το περιβάλλον πάντοτε μεγάλη αναφορά. Όπως επίσης και για το ολοκαύτωμα. Για κοινωνικά θέματα και θέματα ηθικής, σύμφωνα πάντα με την χριστιανική οπτική, όπως ανισότητα, καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στρατοί κατοχής, τείχη του αίσχους», ηθική εξαθλίωση, αμβλώσεις κλπ, μηδενική αναφορά.

3) Το όνομα του Ιησού Χριστού δεν ακούστηκε ούτε μία φορά! Ακούστηκε όμως το όνομα του Αβραάμ, των Πατριαρχών, της αυτού αγιότητας του Πάπα (!) μέχρι και της Coca Cola!!

4) Αποκάλεσε την Κωνσταντινούπολη Ιστανμπούλ!

5) Ανέφερε το μεγάλο πρόβλημα του αυξανόμενου φονταμενταλισμού και ρατσισμού! Και έκανε αναφορά στην φιλοξενία που παρέθεσε ο Αβραάμ στους «τρεις ξένους», (η οποία αποτελεί απεικόνιση της Αγίας Τριάδας) ως παράδειγμα αποστροφής της ξενοφοβίας!

6) Δεν απέφυγε να πει ότι Χριστιανοί και Ιουδαίοι έχουμε τον ίδιο Θεό, καθώς στο τέλος έκανε προτροπή για κοινή προσευχή, ως χρέος στους κοινούς μας πατριάρχες και στον Θεό μας!

Σχόλια του δημοσιογράφου Σπύρου Χατζάρα στον BlueSky, τον μοναδικό τηλεοπτικό σταθμό που κάλυψε το θέμα:

Ο δημοσιογράφος, που κατήγγειλε αυτή του την ενέργεια, σημειώνει: «Να καθαιρεθεί ο Βαρθολομαίος, όπως προβλέπει ο 65ος Αποστολικός Κανών για τους κληρικούς που εισέρχονται σε Ιουδαϊκή Συναγωγή!..», και άλλοι πολλοί Ι. Κανόνες περί συμπροσευχών, που παραβαίνει ο Πατριάρχης. Για να δούμε, όμως, οι Ιεροί κανόνες ισχύουν για όλους ή εφαρμόζονται μόνο σε όσους είναι «ανυπάκουοι» στα οικουμενιστικά κελεύσματα του Πρώτου του Φαναρίου.

Επίσης μιλάει στο τέλος για τις αυξημένες – τον τελευταίο καιρό- προσπάθειες των οικουμενιστών για την επίτευξη της Πανθρησκείας!

η ομιλια του Βαρθολομαιου εδω http://www.schizas.com/site3/images/stories/evraioi/vartholomaios-speech.pdf

Ο ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣ EINAI ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΡΑΒΒΙΝΟΣ:)

2009-11-13T09:49:00.000-08:00

Την 6ην Νοεμβρίου 2009 ολοκληρώθηκε η πολυήμερη επίσημη επίσκεψη του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου μας κ. Βαρθολομαίου στην Αμερική.

Εκεί έγινε δεκτός με ιδιατέρως μεγάλες τιμές, πράγμα το οποίον ικανοποιεί όλους μας, διότι αντανακλά σε ολόκληρη την Ορθοδοξία. Όταν ο Πατριάρχης των Ορθοδόξων τιμάται, η Ορθοδοξία μας τιμάται!

Μεταξύ ἀλλων εγένετο δεκτός από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ κ Μπάρακ Ομπάμα καί από την Υπουργό των Εξωτερικών κα Χίλαρυ Κλίντον.

Παρά ταύτα την υπερηφάνεια των Ορθοδόξων πιστών της Αμερικῆς, και όχι μόνον, επλήγωσε μια άστοχη, κατά την γνώμην μας, ενέργεια του Πατριάρχου μας. Επισκέφθηκε την Εβραϊκή Συναγωγή East Park της Νέας Υόρκης, όπου έτυχε επισήμου υποδοχής.

Δεν γνωρίζουμε την σκοπιμότητα της επισκέψεως αυτής. Ούτε και το περιεχόμενο των προσφωνήσεων, οι οποίες αντηλλάγησαν.

Γνωρίζουμε βεβαίως, ότι μεταξύ των άλλων διαθρησκειακῶν Διαλόγων διεξάγεται διάλογος και με τους Εβραίους, δηλ. έκείνους των οποίων οι πρόγονοι εσταύρωσαν τον Κύριό μας Ιησούν Χριστόν.

Και βεβαίως δεν αντιθέμεθα στο Διάλογο αυτό, παρά το γεγονός, ότι ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ότι μπορεί να έχει κάποιο καλό αποτέλεσμα. Διότι "ο λύκος τρίχα αλλάζει, γνώμη δεν αλλάζει!", όπως θυμόσοφα λέγει ο Λαός μας.

Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι του να επισκέπτεται ο Κορυφαίος Πατριάρχης των Ορθοδόξων το Ναό των Εβραίων (η Συναγωγή είναι ο εβραϊκός τόπος λατρείας του Θεοῦ) το θέμα παίρνει πολύ σοβαρές διαστάσεις.

Φαντασθήτε το αντίθετο για να κατανοήσετε το πρόβλημα. Θα μπορούσε άραγε ο Αρχισυνάγωγος των Εβραίων των Αθηνών να επισκεφθή τον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών και να τύχει μεγάλης υποδοχής καί μάλιστα σε ώρα χριστιανικής λατρείας;

Θεωρούμε λοιπόν, ότι το βήμα αυτό ήταν πολύ-πολύ τολμηρό εκ μέρους του Πατριάρχου μας καί μόνον ζημίαν θα επιφέρει στην Ορθοδοξία μας. Ας θυμηθουμε για λίγο τη στάση των Εβραίων έναντι του Ορθοδόξου Πατριάρχου των Ιεροσολύμων και πόσα χρόνια χρειάσθηκαν -και έναντι ποίων άραγε ανταλλαγμάτων- για να Τον αναγνωρίσουν εκεί κάτω στα Ιεροσόλυμα. Ας συνεκτιμήσουμε επίσης καί πόσα δεινά επεσσώρευσαν οι Εβραίοι στα Ιεροσόλυμα, όταν προκλήθηκε η κρίση με τον Πατριάρχη Ειρηναίο, τόν Μάρτυρα και μέχρι σήμερα αποκλεισμένο-ἐγκλειστο-φυλακισμένο δηλ. στο κελλί Του-, Πατριάρχη των Ιεροσολύμων Ειρηναίο.

Από το Διαδίκτυο δημοσιοποιήθηκε η επίσκεψη αυτή του Παναγιωτάτου, η οποία όμως επιμελῶς αποσιωπήθηκε από τα ΜΜΕ.

Εμείς παρουσιάζουμε εδώ το σχετικό Video με τη δήλωση, ότι ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ και δεν αποδεχόμεθα τα συμπεράσματα του δημοσιογράφου κ. Σπύρου Χατζάρα.

Πατριάρχης μας επισκέφθηκε την Εβραϊκή Συναγωγή; Ως τουρίστας; Ως προσκυνητής; Ως ικέτης; Με διατεταγμένη αποστολή;

Στους διαπιστευμένους δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερς, οι οποίοι Τον ακολουθούσαν, απαγορεύθηκε η μετάδοση της επισκέψεως. Γιατί άραγε;

Ο σχολιαστής στο Video είπε κάτι φοβερό: "Δεν θα ανταλλάξουμε το Φαρμακονήσι με τη Χάλκη!" Δεν το πιστεύω!

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Αίγιο, Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009, του ιερού Χρυσοστόμου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.

ΣΗΜ. Φίλος δημοσιογράφος ετηλεφώνησε και μας ενημέρωσεν, ότι η επίσκεψη του Παναγιωτάτου πεεριλαμβανόταν στο επίσημο Πρόγραμμα και ότι επίσης η Τηλεόραση στην Αμερική μετέδωσε απ'ευθείας ὀλη την τελετή.

Επίσης ότι την Συναγωγή έχουν επισκεφθή κατά το παρελθόν ο Πάπας, ο Πατριάρχης Ρωσίας και έτεροι εκκλησιαστικοί Ηγέτες.

Παρά ταύτα η ταπεινή μας ἀποψη είναι ότι, λαμβανομένης υπ' όψιν της φθοροποιού δράσεως των απανταχού Εβραίων και των διαφόρων εβραϊκών οργανώσεων, όπως π.χ. είναι ο Τεκτονισμός, ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν έπρεπε να πραγματοποιήσει την επίσκεψη αυτή.

Διατηρούμε ακέραιο το σεβασμό μας τόσο πρός τον θεσμό, όσο καί πρός τό σεπτό πρόσωπο του Οικουμενικού μας Πατριάρχου, αλλά και το δικαίωμα να έχουμε και κυρίως να εκφράζουμε τη γνώμη μας.

romfaia

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙΣ=ΟΔΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ Ο ουρανός μίλησε. Εμείς πως απαντούμε;

2009-11-10T07:06:00.000-08:00

του πρεσβύτερου Γεωργίου Αγγελακάκη

Ως πάροικοι και παρεπίδημοι που είμαστε στον κόσμο αυτό , « απόκειται τοις ανθρώποις άπαξ αποθανείν, μετά δε ταύτα κρίσις.» ( Εβρ.9.27 ).
Αναπόφευκτα θα πορευτούμε για την αιώνια Πατρίδα μας, όπου μας περιμένει ο Πρωτότοκος Αδελφός μας και Κύριος, στον τόπο που ετοίμασε για τους καλώς αθλήσαντας. (Ιωάννου 14.2).
Για την καλή πορεία μας απαραίτητο είναι το εισητήριο , δηλαδή η ορθή πίστη, γιατί χωρίς αυτή τα εναέρια τελώνια θα αποδειχθούν αδιαπέραστα, ώστε να μην φθάσουμε στον τελικό μας σκοπό και προορισμό που είναι η συνάντηση μας με τον Αρχηγό και τελειωτή Ιησού Χριστό. (Εβρ.12.2).
Επειδή το πρόβλημα στις ημέρες.μας είναι εξαιρετικά σοβαρό για όλους μας, είναι φρόνιμο να δούμε τι λέει ο Ουρανός – Θεός.Επ’αυτού,ιδιαίτερα σήμερα, στην άνευ προηγούμενου σύγχυση που αντιμετωπίζουμε και αποστασία που ζούμε, επιβάλλεται να προσέξουμε, « μήποτε παραρυώμεν » (Εβρ.2.1-3) να μην αστοχήσουμε.
Απίστευτο, και όμως αληθινό . Ήδη ανατρέψαμε ολόκληρο το ευαγγέλιο, την ορθόδοξη εκκλησιαστική μας παράδοση. Ενώ « πορθείτε σύνολος η των Πατέρων διδασκαλία, και περί την πίστιν ναυάγια πυκνά, σιγά των ευσεβούντων τα στόματα » (Μ.Βασ.επισ.92).
Επίσης, ένα έγκλημα υπάρχει σήμερα.Η τήρησις των πατρικών παραδόσεων. «Εν εστί έγκλημα σφοδρώς νυν εκδικούμενον, η ακριβής τήρησις των πατρικών παραδόσεων » (ΕΠΕ 2.634 Μ.Βασ).
Εκτός από παπικούς, προτεστάντες, χιλιαστές, μασώνους με τις χιλιάδες οργανώσεις και λοιπά τερτίπια του ανθρωποκτόνου, έχουμε και «ορθόδοξους» και μάλιστα με ονόματα και περγαμηνές κατά κόσμον εντυπωσιακές, να συμπλέουν εμφανώς και αφανώς με αυτούς,ώστε να κλονίζονται ακόμα και οι εκλεκτοί.(Ματθ.24.24).
Όλα όσα εδώ γράφονται, αναφέρονται στους καλοπροαίρετους, στους ευθείς και ειλικρινείς τη καρδία, γιατί μόνο με αυτούς μπορεί κανείς να συνεργαστεί, να συνεννοηθεί, καθώς και ο αληθινός Τριαδικός Θεός.Αυτοί και μόνο έχουν την δυνατότητα να διακρίνουν τις απάτες του πονηρού και των πρακτόρων του, στα χαλεπά ιδίως αυτά χρόνια . ( Κύριλλος Ιεροσολύμων ).
Όσο για τους μεγαλόσχημους, μορφωμένους και κατέχοντες υψηλούς θρόνους και μισθούς δεν γίνεται λόγος, γιατί αυτοί μεθυσμένοι από τη δόξα αυτού του κόσμου,την καλοπέραση και ό,τι προσφέρει ο άρχων του κόσμου τούτου, ( Ματθ.4.9 ) κατέλαβαν τη θέση του αλάθητου και αναμάρτητου Θεανθρώπου, στέλνοντες Αυτόν στον ουρανό, όπως χαρακτηριστικά γίνεται με τον «πρώτον» σήμερα, « εν επισκόποις » πάπα και λοιπούς παπίσκους, έχοντες και τον τίτλο του « ορθοδόξου » και μάλιστα ορισμένοι καυχώνται ότι αυτοί σήμερα κατέχουν τους θρόνους των θεοφόρων πατέρων,ενώ η πίστις και η βιωτή τους απέχουν όσο ο ουρανός από τη γη.
Παρακαλώ, « ας κλίνουμε το ους»(ψαλ.44.11) και ας ακούσουμε όπως πρέπει την Αυτοαλήθεια, τον Τριαδικό αληθινό Θεό, για το ζωτικό αυτό θέμα της ορθής πίστεως.Πολλές φορές μίλησε ο ουρανός.Ελάχιστες περιπτώσεις μεταφέρουμε εδώ:
1.Πρώτη φωνή εκ του ουρανού:Μιλάει απ’ευθείας ο πρώτος Παράκλητος, ο Ι.Χριστός.
Την περίοδο της έξαρσης της αιρέσεως του Αρείου, ο άγιος Πέτρος Αλεξανδρείας είδε σε οπτασία τον Ι.Χριστόν, ως παιδί με σχισμένα ρούχα. Όταν ο άγιος ρώτησε το Δεσπότη Χριστό: «τις σου τον χιτώνα Σώτερ διήλε;»ο Κύριος απάντησε: « Άρειος ο άφρων ».Απλά: « ποιός σου έσχισε Σωτήρα τον χιτώνα; Άρειος ο ανόητος με τη βλάσφημη αιρεσή του .( Βίος αγ.Πέτρου Αλεξανδρείας. Συναξαριστής αγ.Νικοδήμου.24 Νοεμβρίου Επίσης εκλόγιον ΑΘΗΝΑΙ 1869 σελ.67).
Εάν λοιπόν ο Κύριος είπε το λόγο αυτό για τον Άρειο, ο οποίος έλεγε, ότι ο Ι.Χριστός ήταν απλός άνθρωπος και όχι Θεός, τι θα έλεγε στους οπαδούς της παναιρέσεως του οικουμενισμού,η οποία αποτελεί την αίρεση των αιρέσεων; Τι θα έλεγε στον πάπα έστω μόνο για το filioque;Διότι όπως ο Άρειος έτσι και ο πάπας προσέβαλε το Τριαδικό του Θεού.Τι θα πούμε εμείς σήμερα σεβαστοί πατέρες, συμπρεσβύτεροι αγαπητοί και αδελφοί λαικοί ;
2.Δεύτερη φωνή εξ’ ουρανού
Μιλάει ο Κύριος μέσω της αγ.Ευφημίας.11 Ιουλίου η μνήμη της.Ήταν περίοδος δύσκολη.Πολλοί οι πολέμιοι της αλήθειας, η οποία είναι μεν σώζουσα,αλλά στοιχίζει. Την πολεμάει ο απ’αρχής ψεύτης και μέχρι σήμερα διαστρεβλωτής της αλήθειας, από την εποχή των πρωτοπλάστων ( Γένεσις 3.1-5 ), και σήμερα με τους πράκτορες του, γνωστούς αιρετικούς, αλλά και καμουφλαρισμένους συνοδοιπόρους του « ορθόδοξους », με δορά - σχήμα προβάτου, οι οποίοι παίζουν θέατρο, προσποιούμενοι τον ορθόδοξο με παχιά μόνο λόγια . Είναι πραγματικά αδελφοκτόνοι, ( Α.Ιωαν.4.20 ) διαβάλλοντες, συκοφαντούντες, διασύροντες, αδικούντες κατάφορα αδελφούς και συλλειτουργούς των ανιδιοτελείς, αθώους και αληθινούς υπερασπιστές της Αλήθειας.Με τον τρόπο αυτό βεβαιώνουν τον λόγο του Κυρίου: «αυτοί δεν μπαίνουν στη Βασιλεία του Θεού, αλλά κλείνουν την πύλη σε όποιους θέλουν και προσπαθούν να εισέλθουν.( Ματθ.23.14 ).
Τότε, απάντησε ο Θεός, αποδεχόμενος την ομολογία της ορθοδόξου πίστεως και ήφρανε τους ορθοδόξους, απορρίπτοντας των αιρετικων, τους οποίους κατήσχυνε .
3.Τρίτη φωνή εξ’ουρανού:Στις 13 Ιουλίου, η εκκλησία μας εορτάζει την μνήμην της αγ.μάρτυρος ΓΟΛΙΝΔΟΥΧ της εκ Περσίδος, της μετενομασθείσης Μαρίας. Ευρισκομένη στα Ιεροσόλυμα ως προσκυνήτρια, στον προβληματισμό της, αν πρέπει να επικοινωνήσει με τα μοναστήρια, εις τα οποία ευρίσκετο η αίρεση του μονοφυσίτου Σεβήρου, εζήτησε την πληροφορία από τον ουρανό.Ο ουρανός απάντησε δι’αγγέλου:ΌΧΙ.Οι σημερινοί αγαπολόγοι, έχουν αντίθετη γνώμη και πράξη, με πολλές προφάσεις « εν αμαρτίαις » (ψαλ.140.4)( Βλέπε συναξάρι Αγ.Νικοδήμου Αγιορείτου.Τόμος Β’σελ.266 & 267).
4.Τέταρτη φωνή εξ’ ουρανού : Ο αγ.Αλέξανδρος αρχιεπίσκοπος Κων/πόλεως ζητούσε θεία πληροφορία για το αν πρέπει να έχει κοινωνία με τους Αρειανούς. Λίγο πριν ιερουργήσει με τον Άρειο, ο τελευταίος ξεψύχησε στο αποχωρητήριο . ( Μεγ.Αθανασίου, επιστολή προς Σεραπίωνα . PG 25 , 685 - 690).
Αυτήν την απάντηση έδωσε τότε ο ουρανός.Σήμερα διαπιστώνουμε πλήρη αναισχυντία, σ’αυτούς που συμπροσεύχονται, συλλειτουργούν, αλλά και σε όσους συνενδοκούν-συφωνούν στις πλάνες τους.
5.Πέμπτη φωνή εξ’ουρανού:Εδώ μιλάει η Υπεραγία Θεοτόκος, η έφορος, η ηγουμένη του αγ.Όρους . Μιλάει στον αγιορείτη μοναχό, προλέγουσα τον ερχομό των εχθρών της και του Υιού της επί Βέκκου,στην Ι.Μονή Ζωγράφου με τα γνωστά γεγονότα, όπου έκαψαν ζωντανούς πολλούς μοναχούς οι παπικοί.(βλέπε Συναξαριστή αγ.Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Β’σελ.266-267).Μήπως σήμερα άλλαξαν πουθενά οι παπικοί;
6.Έκτη φωνή εξ’ουρανού: Και εδώ η φωνή του ουρανού μεταφέρεται δια στόματος αγγέλου:.
ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ.
Στο βίο του Αγ.Σάββα του Βατοπεδινού, που έγραψε ο αγ.Φιλόθεος Κόκκινος, Πατριάρχης Κων/πόλεως αναφέρεται στη διαμάχη του Βαρλαάμ και του διαδόχου του Ακινδύνου με τον αγ.Γρηγόριο Παλαμά, στο μεγάλο θέμα που προέκυψε σχετικά με το άκτιστο Φως, που έβλεπαν απλοί – ταπεινοί, αλλά πνευματέμφοροι μοναχοί, κατά τον ΙΔ αιώνα . ( σελ.212-215 ).
« Εγώ λοιπόν », θα μας διηγηθεί ο ένδοξος Σάββας, «στενοχωριόμουν και απορούσα για εκείνη τη φιλόνικη επιμονή,πως λίγο-λίγο προχώρησε απ’το κακό στο χειρότερο ( Β’Τιμ.3.13 ), για να καταλήξει στην κακοδοξία.Από την μάχη κατά του πλάσματος έφτασε στη μάχη κατά του Πλάστου. Τι φοβερή παράνοια. Πραγματικά επιβεβαιώθηκε ο σοφός εκείνος λόγος του Πνεύματος, ότι είναι αδύνατον ν’αγαπά το Θεό αυτός που πρώτα δεν αγάπησε τον πλησίον. (Α’Ιωαν.4.20 ) ».
Το όραμα.-ο αφορισμός.
« Ήταν νύχτα και προσευχόμουν πιο κοπιαστικά . Έκανα δέηση ακατάπαυστη και εκτενέστερη για το θέμα τούτο . Πέρασε η ώρα και κόντευε να ξημερώσει.Κάπως αμυδρά λοιπόν μου φάνηκε πως κοιμήθηκα.Μα δεν ήταν ύπνος, αλλά μια νάρκωση, ας πούμε των σωματικών αισθήσεων, που κρατούσε το νου κάπου ανάμεσα στο ξύπνιο και στον ύπνο . Έβλεπα πως στεκόμουν μέσα σ’ένα ναό μέγιστο και περίδοξο. Νάσου λοιπόν κι’ένας λαμπρός χορός αρχιερέων. ντυμένων ιερατικώς, βγαίνει μέσα απ’το Θείο εκείνο θυσιαστήριο με κάποια μεγαλοπρέπεια και λαμπρή πομπή……Τότε βλέπω πάλι κάποιον άλλον που μοιάζει με διάκονο, να βγαίνει μόνος του από εκείνο το θυσιαστήριο. Ολόλαμπρος και αστραφτερός στην όψη και στη στολή, σε όλα του φαίνεται άγγελος που θα φανερώσει θαυμαστά προστάγματα. Κρατά ένα βιβλίο στα χέρια, έτοιμος να διαβάσει το περιεχόμενο . Υποκλίνεται δεξιά και αριστερά στους παρισταμένους, βαδίζει ολόισια ευσχημόνως και ανεβαίνει από τις σκάλες στον ιερό άμβωνα. ( Προ της Τουρκοκρατίας ο άμβωνας ήταν στο μέσον του ναού). Αυτοσυγκεντρώνεται πρώτα λίγο και προσελκύει κάθε νου και βλέμμα πάνω του, ως είναι φυσικό.Έτσι καθιστά τους ακροατές πιο προσεκτικούς και νήφοντες, καθώς νομίζω. Βαθειά σιγή επικρατεί ακόμα παντού . Και τότε ανοίγει το βιβλίο που κρατά . Συνεχίζει ο αγ.πατριάρχης «Σας παρακαλώ όμως κι’εσάς να προσέξετε. Θα χρησιμοποιήσω τώρα τις ίδιες φράσεις του Μεγάλου Σάββα αναλλοίωτες όπως τις άκουσα από το στόμα του.Θα μας πει λοιπόν: «Ανοίγει τότε εκείνος ο φοβερός άγγελος το βιβλίο ---τι φρικτό θέαμα και άκουσμα και λέει: «Ο Ακίνδυνος, ο οποίος ελάλησε βλασφημία κατά της του Θεού Εκκλησίας ,ο δεύτερος Ιούδας, ο προδότης της ευσεβείας, ο δεύτερος Άρειος, που έσχισε όπως εκείνος την του Χριστού Εκκλησία, ο αποστάτης, ο προφανής της Εκκλησίας εχθρός και πολέμιος, ας είναι ΑΝΑΘΕΜΑ.Σ’αυτά τα λόγια λύνει αμέσως τη σιωπή του ο λαμπρός εκείνος χορός των αρχιερέων και μαζί με όλο το πλήθος βροντοφωνάζει τα ίδια λόγια:ΑΝΑΘΕΜΑ.
Η βοή αυτή ανάμικτη δυναμώνει όλο και περισσότερο και επαναλαμβάνει πολλές φορές το ΑΝΑΘΕΜΑ. Τότε κι εγώ σαν να με σπρώχνει μια αόρατη δύναμη, φωνάζω τα ίδια λόγια με τους άλλους. Τη στιγμή εκείνη επανέρχομαι πάλι στον εαυτό μου και στις αισθήσεις μου. Είχε πια σβήσει από τα μάτια μου η θαυμαστή θεωρία . Κι’όμως,το στόμα μου ακόμα έλεγε τη λέξη εκείνη της Αγγελικής αποφάσεως: ΑΝΑΘΕΜΑ .
Αυτά συνέβησαν στον μεγάλο θεωρό, μυσταγωγό και μύστη των μεγάλων τούτων μυστηρίων. Ποιός εκπαιδευμένος στα θεία θα αμφιβάλει πως αυτή η απόφαση βγήκε από τον ουρανό; Ποιος θ’αμφισβητήσει πως το βιβλίο εκείνο είναι των πρωτοτόκων που απογράφτηκαν στους ουρανούς; ( Εβρ.12.23 ) Εκεί μέσα γράφονται τα ονόματα όσων ακολουθούν την αποστολική παράδοση, καθώς αναφέρει η θεία απόφαση: « Χαίρετε, ότι τα ονόματα υμών εγράφη εν τοις ουρανοίς »( Λουκά 10.20) Και αντιστρόφως, από εκεί μέσα διαγράφονται οι αντίπαλοι της ορθοδοξίας και αφορίζονται με μια μεγάλη και φοβερή φωνή ομόφωνα, από όλη την επουράνια εκκλησία . Κάπου αναφέρει: «πολλοί ερούσι μοι εν’εκείνη τη ημέρα’εφάγομεν ενώπιον σου και επίομεν’και εν’ταις πλατείαις ημών εδίδαξας » ( Λουκά 13.26 ) Δηλαδή ήσουν συμμέτοχος στα δόγματα μας, στα μυστήρια μας κι επιπροσθέτως μας δίδαξες την απλότητα της ενθέου ζωής, ή κι’εμείς με τη σειρά μας διδάξαμε το λόγο σου στους ανθρώπους. « Αλλ’ερώ » λέει, «εκείνοις, ότι ουδέποτε έγνων υμάς πορεύεσθε απ’εμού οι εργάται της ανομίας ( Λουκα13.27 ) . Πολλοί γαρ εισί κλητοί,ολίγοι δε εκλεκτοί » ( Ματθ.20.16 & 22.14) .
Επ’αυτών τι έχουμε ν’απολογηθούμε αγαπητοί συμπρεσβύτεροι πατέρες και αδελφοί; « Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω » ( Ματθ.11.15 ).
7.Εβδόμη και σπουδαιοτέρα φωνή:-κρίσις του ουρανού : « Θαύμα φρικτόν και εξαίσιον του θαυματουργού Σπυρίδωνος, δι’ου τας βουλάς των παρανόμων παπιστών, εματαίωσε, μη συγχωρήσας αυτοίς να εγείρουν αλτάριον, ήτοι θυσιαστήριον-αγία τράπεζα-εις τον εν τη Κερκύρα αγιόν του Ναόν, συντεθέν, μετά και ιεράς και επινικείου ακολουθίας εις αυτό, παρά ζηλωτού τινός αδελφού».( Το εκδίδει ο κος Μάριος Ι.Πηλαβάκης. « Ορθόδοξον Κέντρον Πατερικών Μελετών » «Ο Αγ.Μάρκος ο Ευγενικός-Μεθώνη Πιερίας 2008) .
Συγγραφεύς του βιβλίου: «ουρανού κρίσις», είναι ο αγ.Αθανάσιος ο Πάριος, από όπου παίρνουμε ορισμένα τμήματα . Το συνιστούμε για μελέτη σ’όλους και ολόψυχα.
Διήγησις του φρικτού θαύματος
Μετά την ελευθερίαν της πόλεως Κερκύρας από της των Αγαρηνών πολιορκίας, δια προστασίας του θαυματουργού Σπυρίδωνος` ήτις ελευθερία εγένετο εις τους 1716, Αυγούστου 11, ο τότε λαχών ηγεμών Ανδρέας Πιζάνης, καπιτάν Γενεράλης των Κορυφών, βουλόμενος να κάμη μίαν ευχαριστήριον αμοιβήν προς τον άγιον, δια την τόσην ευεργεσίαν της ρηθείσης ελευθερίας, εσυμβουλεύθη με τον θεολόγον του Φραγγίσκον Φραγγιπάνην καλούμενον, ωσάν τι πράγμα να κάμη οπού να είναι αρεστόν και ευαπόδεκτον εις την αυτού αγιότητα.Εκείνος τον απεκρίθη, πως είναι λίαν καλόν και θειότατον έργον,να οικοδομήση μέσα εις τον Ναόν του αγίου, ένα αλτάρι μαρμαρένιον πολύτιμον, δια να λέγεται καθ’εκάστην εκεί μέσα και μία λατινική λειτουργία, « και η εξοχότης σου να ακούης λειτουργίαν της γλώσσης σου, όταν εις τους διωρισμένους καιρούς παρουσιάζης εκεί».Ήρεσε τω ηγεμόνι του θεολόγου η συμβουλή, και παρευθύς προστάζει να ετοιμάζηται η ύλη της οικοδομής.Πριν όμως να ετοιμασθή η ύλη, του εφάνη εύλογον, να κράξη και τους ιερείς και Ιούς πατρωνάτους του αγιωτάτου λειψάνου του θείου Σπυρίδωνος, τρόπον τινά δια να λάβη και εξ’αυτών την εις τούτο συγκατάνευσιν. Εκείνοι, ευθύς οπού ήκουσαν ένα τοιούτον ανέλπιστον πράγμα, απεκρίθησαν προς αυτόν στρογγύλω τω στόματι, ότι τούτο χωρίς άλλο είναι μία καινοτομία πολλά επιζήμιος,και δια τούτο, κατ’ουδένα τρόπον δεν ήθελαν συγκατανεύσουν εις τον σκοπόν του.Ο ηγεμών τους απεκρίθη εν θυμώ, πως ώντας αυτός εξουσιαστής υπέρτατος, και μη βουλομένων αυτών, θέλει τελειώσει το θέλημα του, και προστάζει να συναχθή ανυπερθέτως η ύλη έξω από τον ναόν του αγίου.Συνήχθησαν λοιπόν εκεί άσβεστος, γύψος, μάρμαρα, και πλάκα εκλεκτού μαρμάρου ευφυέστατα κατασκευασμένη, δια τράπεζαν.
Κατά την αυτήν νύκτα, βλέπει κατ’όναρ ο ηγεμών, άνθρωπόν τινα με σχήμα μοναχού, λέγοντα προς αυτόν.Τι με ενοχλείς, και διατί ταράττεις αδίκως τα τέκνα μου; Ήξευρε, πως τούτο οπού εμελέτησες να κάμης δεν σου συμφέρει. Γενομένης τοιγαρούν ημέρας, έκραξε τον θεολόγον του εις την κάμαράν του, εκείνον δηλαδή οπού τον έδωκε την τοιαύτην συμβουλήν, και εις αυτόν εδιηγήθη με ακρίβειαν το ενύπνιον. Εκείνος τον απεκρίθη, ότι τα ονείρατα ημείς οι χριστιανοί, κατ’ουδένα τρόπον, δεν χρεωστούμεν να τα πιστεύωμεν, ούτε παντελώς να τα δεχώμεθα, ως πράγματα αληθινά. « Μάλιστα πρέπει να στοχασθής, αυθέντα, πως τούτο είναι ένας φανερός πειρασμός του δαίμονος, με τον οποίον πάσχει ο πολέμιος των καλών, να διασκεδάση και να εμποδίση ένα τέτοιον ευσεβέστατον έργον». Ησύχασεν ο ηγεμών καταπεισθείς εις τους λόγους του θεολόγου του.Την ερχομένην νύκτα βλέπει πάλιν ο ηγεμών τον ίδιον μοναχόν κατ’όναρ σφοδρώς αυτώ απειλούντα και λέγοντα. Ήξευρε βεβαιότατα, ότι αν πειράξης τον άγιον οίκον μου, θέλεις το μετανοήσεις .ότε ουδέν όφελος.Έμφοβος ο αυθέντης και έντρομος γενόμενος, από την στερεάν τούτην απόφασιν, δεν υπέμεινε πλέον να γένη ημέρα, αλλά παρευθύς την ώραν εκείνην, εισκαλείται τον θεολόγον του, διηγείται προς αυτόν απαραλλάκτως την όψιν, του παρασταίνει την δειλίαν της καρδίας του, και λέγει ότι από τόσον φόβον είναι κυριευμένος, ώστε οπού δεν θέλει αποκοτήσει να εκτελέση αυτό το έργον.Τότε ο θεολόγος, τονώσας τον λόγον, του λέγει μετά ηγεμονικού παραστήματος. «Αυθέντα, ήξευρε, πως αν συσταλθής από του να ενεργήσης ένα άγιον έργον οπού απεφάσισες να κάμης, δεν παραστήνεσαι εις τον κόσμον τόσον ορθά στοχαζόμενος, ότι πιστεύεις ονείρατα εκ συνεργείας του διαβόλου γινόμενα» .Πλησθείς λοιπόν θάρσους εκ των τοιούτων λόγων ο ηγεμών, ημέρας γενομένης, οπού ήτον η ενδεκάτη του Νοεμβρίου 1718, επήγεν εις την εκκλησίαν του Αγίου χάριν προσκυνήσεως, συνακολουθούσης αυτώ και της αυλής όλης, και του δημοσίου Ιντζενιέρου, δια να καταμετρήση τον τόπον εις μήκος, πλάτος και ύψος, δια την κατασκευήν του αυτού αλταρίου.Τότε ο των πρεσβυτέρων γεραίτερος κύριος Μαρίνος Βούλγαρις Σακελλάριος( παρόντος και του τότε προεδρεύοντος μεγίστου πρωτοπαπά κυρίου Σπυρίδωνος Βουλγάρεως) παρεστάθη ενώπιον του ηγεμόνος, και με ταπεινήν φωνήν παρεκάλουν δεόμενοι άπαντες, να μη κάμη τέτοιαν καινοτομίαν, μήπως και δεν θέλει φανή αρεστόν εις τον άγιον. Ο δε, ακούσας και αγριανθείς, εφοβέρισε με θυμόν μεγάλον, ότι αν δεν υπακούσουν εις το θέλημά του και να ησυχάσωσι, θέλει τους στείλη σιδηροδεσμίους εις την Βενετίαν, να τους ρίψουν εις τα καμαρώτα, ώστε να μην ιδούν πλέον τον ήλιον. Εγώ, λέγει, δεν σκοπώ να κάμω παρανομίαν, αλλά να πήξω θυσιαστήριον, πράγμα θείον και Θεώ ευάρεστον. Απηλπισμένοι οι ιερείς και Ιούς πατρωνάτοι και κατατρομασμένοι από τας απειλάς, επρόστρεξαν αυτοί τε, και των άλλων ορθοδόξων ουκ ολίγοι, εις την θείαν αντίληψιν. Και ανοίξαντες την ιεράν λάρνακα του μεγάλου πατρός, έψαλαν παράκλησιν, χύσαντες θερμά δάκρυα, δια να εμποδίση τον κακόν σκοπόν του ηγεμόνος. Προς το μεσονύκτιον, οπού έφερνε την δωδεκάτην ημέραν του Νοεμβρίου, εις την οποίαν έμελλον να έμβουν οι τεχνίται να δουλεύουν, ιδού γίνονται αστραπαί, και βρονταί, και κεραυνοί αλλεπάλληλοι. Τότε δη και ο φύλαξ της αυθεντικής Μονετζιόνος, βλέπει ένα μοναχόν, με ένα δαυλόν αναμμένον εις την χείρα πλησιάζοντα εις αυτόν. Ο φύλαξ,κατά την συνήθειαν, τον ερωτά και άπαξ και δις, ποίος είσαι συ; και που υπάγεις; Και επειδή ουδεμίαν απόκρισιν ελάμβανεν, εσήκωσε το πυροβόλον του όπλον, είτε τουφέκι, δια να τον αποκτείνη. Τότε ο μοναχός άμα απεκρίθη. Εγώ είμαι ο Σπυρίδων.Και άμα τούτο ειπών, ήρπασεν αυτόν από την χείρα, και τον απεσφενδόνισεν έξω εις την λεγομένην Σπιανάδα της πόλεως Κερκύρας, πλησίον εις την εκκλησίαν του εσταυρωμένου. Εκεί ευρέθη όρθιος εις τους πόδας του, καθώς ήτον με το όπλον του. Και παρευθύς ύστερα από τούτο, άναψεν η αποθήκη της Μονετζιόνος και η ταύτης έξαψις ανέτρεψε τας οικοδομάς, οπού ήτον εκεί μέσα εις το Καστέλλι, το τε παλάτιον του ηγεμόνος, και πάντα τα περί αυτό. Και ο μεν ηγεμών ευρέθη νεκρός από δύο δοκάρια, οπού του περιέσφιγγον τον τράχηλον, τρόπον τινά, ωσάν διωρισμένα δια να τελειώσουν το τοιούτον έργον. Ο δε θεολόγος ευρέθη έξω από το Τειχόκαστρον, μέσα εις το χαντάκι εκείνο, εις το οποίον συρρέουσι και στραγγίζουσιν η βρώμαις όλαις των αποπάτων του άστεως, δια χειρός έχων την αισχύνην της σαρκός του, άξια προοίμια λαβών της μισθαποδοσίας της αρίστης συμβουλής του, και της λαμπράς του πολιτείας. Απώλετο δε και πολύς λαός ανδρών τε και γυναικών, εκ τε της αυλής του ηγεμόνος, και των εκτός, ψυχαί εννεακόσιαι.Συνέβησαν δε κατά τον αυτόν καιρόν, και άλλα δύο φοβερά σημεία. Πρώτον: Κανδήλαν μεγάλην αργυράν είχε κρεμάση αφιέρωμα ο ηγεμών έμπροσθεν του αγίου λειψάνου, και αυτή την ιδίαν νύκτα, έπεσε χαμαί, και συνετρίβη την βάσιν, μηδέ μιάς άλλης, μηδέν όμοιον παθούσης, από τόσας πολλάς οπού εκεί κρέμανται, και με όλον οπού εκρέματο απί μίαν άλυσιν πολλά δυνατήν. Φαίνεται και την σήμερον το πάθος της Κανδήλας ήγουν το της βάσεως. Επειδή έτσι καθώς ευρέθη, πάλιν την εμετακρέμασαν, και μένει μαρτυρούσα το συμβάν, με αλαλήτους φωνάς. Δεύτερον : εκείνην την ώραν και την στιγμήν (καθώς ύστερον εξετάσαντες εβεβαιώθησαν) μία φλογερά σαγίτα, ήγουν αστροπελέκι, εκτύπησε την εικόνα του ηγεμόνος εν τη Βενετία, και την κατέκαυσε, χωρίς να πάθη άλλο τι των της οικίας ουδέν κακόν.Το οποίον και εξήγησαν ευθύς δια κακόν οιωνόν περί του αυτού ηγεμόνος, οι εκεί όντες αδελφοί αυτού και συγγενείς και οι λοιποί λατίνοι λαικοί και εκκλησιαστικοί.Ο δε πρεβεδούρος καλούμενος, ο λατινεπίσκοπος και άλλοι εξουσιασταί και ιδιώται, όσοι εκατοίκουν μέσα εις την πόλιν της Κερκύρας (ενταύθα γαρ εστι και το παλάτι του λατινεπισκόπου, και άλλων πλείστων) οι λοιποί λέγω τούτοι, έδωκαν προσταγήν, να σηκωθή από τον ναόν του αγίου, η συναχθείσα εκείσε ύλη, ως προείρηται. Και τα μεν άλλα άλλως ωκονόμησαν, την δε γε πλάκα οπού ητοιμάσθη δια τράπεζαν, φέροντες απέθηκαν δια τιμήν, εις τον λεγόμενον Δόμον, ήτοι εις τον ναόν της ιδικής των Μητροπόλεως, εις το μέγα αλτάρι καλούμενον. Εκεί οράται ακουμπισμένη χαμηλά, κατά το πλάγιον, μέχρι της σήμερον. Επειδή δε ο στρατιώτης, ήτοι ο φύλαξ της Μονετζιόνος, ημέρας γενομένης, όλος ενθουσιών εβόα φωνή μεγάλη και εκήρυττε λέγοντας, ο άγιος Σπυρίδων έκαμεν αυτά τα μεγάλα και φοβερά πράγματα, και καταλεπτώς εδιηγείτο όλην την υπόθεσιν, οι Λατίνοι μην υποφέροντες την αισχύνην, μετά τρείς ημέρας εις την Ιταλίαν απέπεμψαν αυτόν.
Αυτή είναι η διήγησις του φρικτού τεραστίου θαύματος του εν τη πόλει της Κερκύρας τελεσθέντος, δια του ευηκόου προστάτου αυτής, και όλης της Καθολικής Εκκλησίας θειοτάτου Σπυρίδωνος.
Αυτή είναι η απάντηση που δίνει ο ουρανός με τα συγκλονιστικά γεγονότα.Δεν μένει η ελάχιστη αμφιβολία, ότι καταντήσαμε προκλητικοί στη Θεία ευσπλαχνία. Είμαστε αδικαιολόγητοι σήμερα. Καλούμαστε ο καθένας μας να πάρει θέση. Ότι έκαναν οι αγ.απόστολοι και θεοφόροι πατέρες της εκκλησίας και όλοι οι ευθείς τη καρδία κληρικοί, μοναχοί και λαικοί, δια μέσου των αιώνων` καλούμεθα το ίδιο να κάνουμε κι εμείς=ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ. Μακριά από λυκοποιμένες, οδηγούς στην απώλεια.(Βλέπε: «αγώνες των μοναχών υπέρ της ορθοδοξίας»Έκδοσις Ι.Μ.Οσίου Γρηγορίου.άγιον Όρος 2003) Καλούμαστε ν’αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.Εντολή Κυρίου να μη σιωπάμε, σε περίοδο που η πίστις κινδυνεύει. «Εάν ούτοι σιωπήσουσι οι λίθοι κεκράξονται» (Λουκά 19.40)Ακόμη και απλοί λαϊκοί έχουν ευθύνη για την προάσπιση της ορθοδόξου πίστεως.
Ο όσιος Θεόδωρος ο Στουδίτης εδίδασκε χαρακτηριστικά: «εντολή Κυρίου είναι να μη σιωπάμε σε περίοδο που η πίστη κινδυνεύει. Διότι,λέγει,να ομιλείς και να μη σιωπάς και: «εάν υποστέλληται(υποχωρήσει),ουκ ευδοκεί η ψυχή μου εν αυτώ»(εβρ.10.38),και «εάν ούτοι σιωπήσωσιν οι λίθοι κεκράξονται»(Λουκ.19.40) ώστε,όταν ο λόγος είναι περί πίστεως, δεν μπορούμε να πούμε:Εγώ ποιός είμαι;Ιερεύς; ουδέποτε.Άρχων; ούτε αυτό.Στρατιώτης;Από πού; Γεωργός; Αλλά ούτε και τούτο.Πτωχός;προμηθευόμενος μόνο την εφήμερη τροφή. Δεν μου πέφτει λόγος ούτε φροντίδα για το προκείμενο ζήτημα. Αλίμονο, οι λίθοι θα κραυγάσουν και εσύ θα μείνεις σιωπηλός και αμέριμνος;….Ώστε και αυτός ο πτωχός είναι στερημένος κάθε απολογίας την ημέρα της κρίσεως, επειδή τώρα δεν ομιλεί, και άξιος κατακρίσεως και μόνο γι’αυτό τον λόγο(επισ.πα,βιβλίο β’PG 99 , 1321 A-G) βλέπε και «αγώνες των μοναχών υπέρ της ορθοδοξίας» (έκδοσις Ι.Μονής οσίου Γρηγορίου , άγιον όρος 2003 σελ.23)
Και αλλού ο ίδιος υψιπέτης αετός της μοναχικής πολιτείας σχετικά με την θέσιν των λαικών, γράφει: «ου μόνον ει βαθμώ τις και γνώσει προέχων έστω, οφείλει διαγωνίζεσθαι λαλών και διδάσκων τον της ορθοδοξίας λόγον, αλλά γαρ και ει μαθητού τάξιν επέχων είη, ΧΡΕΩΣΤΕΙ παρρησιάζεσθαι την αλήθειαν και ελευθεροστομείν»(«το Αντίδοτον», Θεοδωρήτου Ιερομονάχου, Αγιορείτου σελ.59).
Σήμερα οι διώκται δεν είναι πλέον άθεοι και ειδωλολάτραι, αλλά χριστιανοί κατά τον Μ.Βασιλειο(«Αγώνες των μοναχών της ορθοδοξίας»σελ.23-24)(επισ.Μ.Βασιλειου. Επιστολή σμγ’ κεφ. Β’PG 32,904C). Γνωρίζουμε επίσης, ότι η λεγόμενη επίσημη εκκλησία, θα υποταχθεί και θα συμπλεύσει πλήρως με τον αντίχριστο.Ήδη το ζούμε, το διαπιστώνουμε κάθε μέρα . Αυτή θα χαρακτηρίσει ως παράφρονες-τρελλούς, αντάρτες, πλανεμένους και γραφικούς, όσους δεν θα υποταχθούν στα καταχθόνια σχέδια της παγκοσμιοποίησης και του οικουμενισμού, όπως και τους προφήτες Ηλία και Ενώχ,και ο Καίσαρας θα τους εκτελέσει.Δηλαδή η πολιτική εξουσία.
Ο ουρανός μίλησε.Η δική μας απάντηση πρέπει να είναι: Τέρμα στις προφάσεις εν αμαρτίαις. «Εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αφορίσθητε». (Β’κορινθ.6.17)
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ, σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου, το παράδειγμα στα θέματα της πίστεως των αγίων και θεοφόρων πατέρων, την επιταγή των ιερών κανόνων (ΙΕ’ της πρωτοδευτέρας και ΛΑ’ των αγ.αποστόλων) και εμμονή στη διαχρονική εκκλησία του Κυρίου μας. Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτε.Ο Ίδιος μας βεβαίωσε.Μη φοβηθείτε. «Εγώ θα σας δώσω στόμα και σοφία τι να απολογηθείτε»και θα είμαι μαζί σας.(Ματθ.28.20) και: «προωρώμην τον Κύριον δια παντός ενώπιον μου, ότι εκ δεξιών μου εστί, ίνα μη σαλευθώ»(Πραξ.Β’25)και: «ότι αν ζητήσουμε στο Όνομα Του θα μας το δώσει»(Ιωαν.14.13)
«Ει ο Θεός υπέρ ημών `τις καθ’ημών»(Ρωμ.8.31) και κατά τον απ.Παύλο: «πάντα ισχύω, εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ(Φιλιπ.4.13)
Αγία τριάς ο Θεός` μας δόξα σοι.’Αναρχε πατέρα, συνάναρχε Υιέ και πνεύμα το Θείον` δόξα σοι.Ιησού Χριστέ, γλυκύτατον και επιπόθητον όνομα, εσταυρωμένη αγάπη, ας νικήσει το άπειρο ελεός Σου τις αμαρτίες μας, και με τις πρεσβείες της αειπαρθένου Μητρός σου και όλων των αγίων, πάρε την καρδιά μας, θεράπευσε την` δός μας τη θεική σου φωτιά και το ποτήριον της αγάπης σου.
Παράκλητε αγαθέ Πνεύμα το ευθές, χειραγώγει μας` κράτα μας απ’το χέρι, ώστε να κρατήσουμε την καλήν ομολογίαν για να έχουμε ευπρόσδεκτη απολογία κατά την ημέρα της κρίσεως. Αμήν.

Για την ορθόδοξη χριστιανική και ιεραποστολική αδελφότητα
« Παναγία η Παυσολύπη »
Τρίλοφος Θεσ/νίκης
Τ.Κ.57500 Τ.Θ.142
Τηλ.23920-61932
.Ο πνευματικός της αδελφότητος
πρεσβύτερος Γεώργιος Αγγελακάκης

εμβόλιο:το μαγικό τσίμπημα που εξασφαλίζει μακροβιότητα και ευδαιμονία...στις φαρμακοεταιρείες

2009-11-07T03:40:00.000-08:00

απαντά ο Θανάσης Δρίτσας, καρδιολόγος του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου

Τι πιστεύετε, ότι συμβαίνει με τη νέα γρίππη; Είναι πραγματικός ο ιός, είναι προϊόν εργαστηρίων, ή δεν υφίσταται καθόλου, παρά είναι περιπτώσεις απλών εποχιακών λοιμώξεων, που βαφτίζονται έτσι;

- «Κατά πάσα πιθανότητα ο ιός είναι πραγματικός, αλλά υπάρχουν αμφιβολίες για την προέλευσή του. Τίποτε δεν μπορεί με ασφάλεια να αποδείξει απο πού προήλθε· υπάρχει υπόνοια, ότι μπορεί να είναι προιόν διαφυγής από παράνομη, εκτός ποιοτικού ελέγχου, βιομηχανία, που σχετίζεται με παραγωγή και εκτροφή χοίρων στο Μεξικό. Πάντως τα μέχρι σήμερα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν χαμηλή θνητότητα -ίσως και χαμηλότερη από την κοινή εποχική γρίππη- απλά ίσως λίγο υψηλότερη μεταδοτικότητα.

" Μην ακούτε τα σενάρια θανάτων και πνευμονίας που μεταδίδουν τα Μ.Μ.Ε.. Συνήθως τα άτομα που πεθαίνουν από γρίππη ήδη πάσχουν από κάτι άλλο πολύ σοβαρό, είναι βαρέως πάσχοντα άτομα από συστηματικά νοσήματα ή άτομα με μεγάλη ανοσοκαταστολή. Αν μιλήσετε με παιδιάτρους θα σας αναφέρουν ένα σωρό κρούσματα πνευμονίας σε παιδιά κάθε χρόνο - ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες, ως επιπλοκή της κοινής εποχικής γρίππης.»

Τι πιστεύετε, ότι θα συμβεί μετά τον μαζικό εμβολιασμό του πληθυσμού για την νέα γρίππη;

- Κανονικά δεν θα πρέπει να υπάρξει μαζικός εμβολιασμός, για κάτι, από το οποίο δεν πεθαίνει κανείς εύκολα. Γενικά η λέξη «μαζικός» και «υποχρεωτικός» προπαγανδίζονται πάρα πολύ από τα Μ.Μ.Ε. στις πονηρές μέρες που ζούμε. Κανονικά, για να γίνει αποδεκτό ένα εμβόλιο θα πρέπει να περάσει μακρά περίοδος κλινικών δοκιμών σε εθελοντές.

Είναι πολύ πιθανόν, ότι η συχνότητα εμφάνισης επιπλοκών από το εμβόλιο να είναι υψηλότερη από την πιθανότητα να πεθάνει κάποιος από γρίππη των χοίρων ή την εποχική γρίππη. Αν ψάξετε τα δημοσιεύματα του τύπου την τελευταία δεκαετία θα δείτε, ότι έχει συστηματικά δημιουργηθεί μια τεράστια -καθαρά κερδοσκοπικής φύσεως- τρομολαγνεία, για πώληση εμβολίων γρίππης στο γενικό πληθυσμό. Κάποτε οι ενδείξεις εμβολιασμού αφορούσαν ομάδες κινδύνου, τώρα η φαρμακοβιομηχανία της υγείας στρέφεται προς τις μάζες, με επίκεντρο της τρομολαγνείας

Είναι οι εμβολιασμοί ασφαλής μέθοδος ανοσοποίησης των ανθρώπων; Υπάρχουν έρευνες ιατρών (όπως ο Γερμανός Μπούκβαλντ), που αναφέρουν, ότι τα εμβόλια βλάπτουν σοβαρά την ανθρώπινη υγεία, παρά ωφελούν. Στο περιεχόμενο των εμβολίων αναφέρεται, ότι υπάρχουν υδράργυρος, καρκινικά κύτταρα, που αναφέρονται ως (diploids cells) και ότι στα τελευταία εμβόλια έχει προστεθεί και αλουμίνιο. Αληθεύουν αυτά;

- «Στις πονηρές μέρες των ιών που ζούμε κάθε συνετός λειτουργός του Ιπποκράτη αναγκάζεται να μελετήσει τη βιβλιογραφία των μεγάλων επιδημιών και να προσπαθήσει να καταλάβει ποιά φάρμακα ή παρεμβάσεις πραγματικά έσωσαν ζωές ανθρώπων. Το 2007 το έγκυρο ιατρικό περιοδικό British Medical Journal δημοσίευσε μια λίστα με τα περισσότερο σημαντικά επιτεύγματα στο χώρο της Iατρικής από το 1840. Εκεί, πολύ ψηλότερα στη λίστα και από την ανακάλυψη της αναισθησίας ή των αντιβιοτικών, ως κορυφαία σωτήρια παρέμβαση υπήρξε η ανάπτυξη της δημόσιας υγιεινής. Η ανάπτυξη αστικών συστημάτων ύδρευσης, αποχέτευσης και θέρμανσης έδωσε το καίριο χτύπημα στις επιδημίες της χολέρας και της φυματίωσης και όχι τα εμβόλια ή τα αντιβιοτικά.

Η λέξη εμβόλιο ως παρέμβαση ασκεί ένα είδος λαγνείας στο ευρύ κοινό, η οποία λαγνεία καλλιεργείται και από την βιομηχανία της Yγείας, που επωφελείται οικονομικά στις μέρες μας. Τα εμβόλια παρουσιάζονται ως πανάκεια δια πάσαν νόσον, ως το μαγικό τσίμπημα, που εξασφαλίζει μακροβιότητα και ευδαιμονία.

Η μελέτη βέβαια της ιστορίας των επιδημιών αποδεικνύει, ότι η θνητότητα είχε ήδη αρχίσει να μειώνεται σημαντικά -σαν αποτέλεσμα βελτίωσης της δημόσιας υγιεινής- μετά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα αρκετά πριν την έλευση εμβολίων (η παραγωγή εμβολίων ουσιαστικά άρχισε να πυροδοτείται μετά την ανάπτυξη του εμβολιού κατά της λύσσας από τον Λουίς Παστέρ το 1885). Ίσως η συνεισφορά ορισμένων εμβολίων, όπως πχ κατά της ευλογιάς, να υπήρξε καταλυτική σε μιά επιδημία με θνητότητα 30-40% αλλά τα υπάρχοντα στοιχεία αμφισβητούν την διάρκεια προστασίας και την επάρκεια σύγχρονων εμβολίων έναντι κοινών λοιμωδών νοσημάτων όπως π.χ. ιλαρά, ανεμοβλογιά, κοκύτης. Ιδιαίτερα στις Η.Π.Α. υπάρχουν στοιχεία, που δείχνουν π.χ. πρόσφατη σοβαρή επανεμφάνιση του κοκύτη παρά τον εμβολιασμό. Είναι βέβαιο, ότι σε περιπτώσεις, όπου ο κίνδυνος να πεθάνει κάποιος από την ίδια την ασθένεια είναι πολύ μικρός, θα πρέπει να λαμβάνεται πολύ προσεκτικά η απόφαση του να εμβολιάσει κάποιος μαζικά έναν πληθυσμό.

Θα πρέπει να τονίσουμε, ότι σημαντική παρενέργεια εμβολίων μπορεί να αποτελέσουν οι νευρομυικές παθήσεις (που προκαλούν παράλυση) τύπου νόσου GBS. Πολλές μηνύσεις από πολίτες σαν συνέπεια σοβαρής παρενέργειας εμβολιασμών είχαν γίνει στις ΗΠΑ και το 1976 και είχαν ζητηθεί τεράστιες αποζημιώσεις.»

ΠΗΓΗ MISHA

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΠΡΙΝ ΔΕΧΤΕΙΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΡΙΠΠΗΣ!

2009-11-07T03:28:00.000-08:00

http://redskywarning.blogspot.com/2009/11/moshe-baxter.html

2009-10-26T06:16:00.000-07:00

Υπ.Υγείας: Θεσμοθετείται η μετατροπή του ΑΜΚΑ σε ηλεκτρονική κάρτα υγείας

2009-10-26T06:13:00.000-07:00

pigi:misha

ΦΙΛΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΝΩΣΗ «ΚΟΣΜΑΣ ΦΛΑΜΙΑΤΟΣ» 20 Οκτωβρίου 2009, ώρα 9.20 π.μ.

2009-10-20T11:17:00.000-07:00

2ο ΕΚΤΑΚΤΟ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο επίσκοπος Πάφου χειροδίκησε κατά προσευχομένων ορθοδόξων χριστιανών εντός Ιερού Ναού

Το ΜΕΓΑΛΕΙΟ των Οικουμενιστών:
Επαγγέλλονται αγάπη, χρησιμοποιούν βία και ξυλοδαρμούς
Σήμερα το πρωί και ενώ οι πιστοί βρίσκονταν στο Ναό του Αγίου Γεωργίου και προσεύχονταν (δίπλα στο ξενοδοχείο Saint George, όπου συνεδριάζει η Μικτή Επιτροπή του Θεολογικού Διαλόγου Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών Οικουμενιστών) μπήκε ο Μητροπολίτης Πάφου, ζητώντας τους να σταματήσουν την προσευχή και να βγουν έξω.

Όταν αρνήθηκαν τους άρπαξε το δικό τους βιβλίο («Ψαλτήρι») που εκείνη τη στιγμή διάβαζαν και όταν αντελήφθη ότι κάποιος τον φωτογράφιζε όρμισε ως μαινόμενος στο μέλος του ΠΑΧΟΠ Παναγιώτη Ν. τον έριξε κάτω και τον χτύπησε.

Εν τω μεταξύ τα ΜΑΤ είναι πέριξ του Ι. Ναού και οι πιστοί είναι αποκλεισμένοι χωρίς νερό, τιμωρημένοι, επειδή αποκάλυψαν και κατήγγειλαν την εμπορευματοποίηση του Ναού από το ξενοδοχείο Saint George, όπου συνεδριάζουν οι Οικουμενιστές του Θεολογικού Διαλόγου με το Μητροπολίτη, που επαγγέλλονται ότι εργάζονται για την αγάπη και την ενότητα των χριστιανών!!!

Οι πιστοί που ευρίσκονται στο Ναό αντιλαμβάνονται ότι από ώρα σε ώρα θα γίνει επιχείρηση για να τους εξώσουν από το Ναό.

Την ώρα που γράφονται αυτά κατευθύνεται προς το Ναό και ο πρόεδρος του «ΚΟΣΜΑ ΦΛΑΜΙΑΤΟΥ» και υπάρχει φόβος ότι θα του απαγορευθεί η είσοδος, αν δεν επιχειρήσουν την σύλληψή του.

Ζητούμε τις προσευχές των πιστών και τη βοήθεια της Δημοκρατικής πολιτείας στο δικαίωμά μας να προσευχόμαστε ελεύθερα στους ορθόδοξους Ναούς, που δεν είναι ιδιοκτησία και τσιφλίκι των Οικουμενιστών Επισκόπων.

Για την Φιλορθόδοξη Ένωση «Κοσμάς Φλαμιάτος»

Ο Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο
Ο Γραμματέας Παναγιώτης Σημάτης

ΚΑΙ ΚΕΡΑΤΑΔΕΣ ΚΑΙ ΔΑΡΜΕΝΟΙ ΟΙ...ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ(ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ)

2009-10-01T12:57:00.001-07:00

ΔΩΣΤΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΚΑΝΕΙ ΕΚΚΛΗΣΗ ΝΑ ΑΠΟΤΕΙΧΗΣΘΟΥΜΕ ΑΝ ΤΟΝ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟ...Ε ΡΕ ΓΛΕΝΤΙΑ!!!

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ- «Το σπέρμα του σχίσματος ενυπάρχει εις τας εκφράσεις της «Ομολογίας», τούτο δε δέον να εμβάλη πάντας τους ποιμαίνοντας την Εκκλησίαν εις ανησυχίαν». Την έκδηλη ανησυχία του για την ανάπτυξη σχισματικών τάσεων εντός της Εκκλησίας της Ελλάδος εκφράζει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Με μια τετρασέλιδη επιστολή του, που έφτασε το μεσημέρι της Πέμπτης στα χέρια του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερώνυμου, ο προκαθήμενος της Ορθοδοξίας εκδηλώνει έντονο προβληματισμό για τη λεγόμενη «Ομολογία Πίστεως», που πρώτο το Amen.gr έφερε στη δημοσιότητα.

Το κείμενο αυτό φέρεται να έχει υπογραφεί από κληρικούς, ηγουμένους, μοναχούς, Πανεπιστημιακούς, Επισκόπους της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά και πιστούς. Υπενθυμίζεται, ωστόσο, ότι ο μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας με επιστολή του προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη έκανε γνωστό ότι απέσυρε την υπογραφή του από το εν λόγω κείμενο.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην επιστολή του προς τον πρόεδρο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, που φέρνει το Amen.gr στη δημοσιότητα, επισημαίνει τη διαχρονική καλλιέργεια ζηλωτικών τάσεων στον Ελλαδικό χώρο, σημειώνοντας ότι είναι παραπλανητική, εφόσον δεν φέρει Συνοδική επικύρωση, ενώ μέμφεται και όσους Επισκόπους της Εκκλησίας της Ελλάδος έχουν προσυπογράψει το κείμενο αυτό.

Καλεί δε τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος «Παρακαλούμεν, όθεν, την Υμετέραν Μακαριότηταν και την περί Αυτήν τιμίαν Ιεραρχίαν όπως το ταχύτερον δυνατόν λάβη επισήμως θέσιν έναντι της φερομένης «Ομολογίας Πίστεως» και των υπογραψάντων αυτήν κληρικών αυτής, αναλογιζομένην τον κίνδυνον, τον οποίο εγκυμονεί δια την ενότητα της Εκκλησίας η επιδεικνυμένη ανοχή η, ως αποδείκνυται, και υπό τινών εκ των επισκόπων αυτής ενθάρρυνσις, τοιούτων διαστικών ενεργειών».

Το πλήρες κείμενο της επιστολής του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο έχει ως εξής.

«Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και πάσης Ελλάδος, εν Χριστώ τω Θεώ λίαν αγαπητέ και περιπόθητε αδελφέ και συλλειτουργέ της ημών Μετριότητος κύριε Ιερώνυμε, Πρόεδρε της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, την Υμετέραν σεβασμίαν Μακαριότητα αδελφικώς εν Κυρίω κατασπαζόμενοι, υπερήδιστα προσαγορεύομεν.

Εις γνώσιν του Οικουμενικού Πατριαρχείου περιήλθε κατ’ αυτάς κείμενον υπό τον τίτλον «Ομολογία Πίστεως», υπογεγραμμένον υπό κληρικών και μοναχών, ως και τινων λαϊκών, εν οις και τινες Μητροπολίται της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος, δια του οποίου επιχειρείται ο διαχωρισμός των Ορθοδόξων πιστών εις «ομολογητάς της Ορθοδόξου πίστεως» και εις οιονεί μειοδότας αυτής, εφ’ όσον δεν αποδέχονται τας θέσεις των συντακτών του εν λόγω κειμένου.

Επί του ζητήματος τούτου, συνοδική διαγνώμη, προαγόμεθα ίνα εκφράσωμεν Υμίν τον έντονον προβληματισμόν του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τούτο διά τους ακόλουθους λόγους:

Είναι γνωστόν ότι από μακρού υφίστανται και καλλιεργούνται, ιδιαιτέρως εν τω χώρω της Εκκλησίας της Ελλάδος, ζηλωτικαί τάσεις, αίτινες εκδηλούνται δια πολεμικής ενίοτε οξείας και ανοικείου, εναντίον των διεξαγομένων θεολογικών διαλόγων και επαφών της Ορθοδόξου Εκκλησίας μετά των ετεροδόξων. Η Ορθόδοξος Εκκλησία ουδέποτε βεβαίως ημπόδισεν ή επέκρινε την έκφρασιν κριτικής προς πράξεις και αποφάσεις της διοικούσης Εκκλησίας διο και ουδέποτε διεμαρτυρήθημεν και ημείς δια τας ως άνω τάσεις, καίτοι, ως είπομεν, πολλάκις εκδηλούνται αύται κατά τρόπον ανοίκειον, φανατικόν και τουταυτό ασεβή. Δεν ηθέλομεν απευθυνθή, συνεπώς, προς Υμάς εάν επρόκειτο απλώς περί μιας τοιαύτης κριτικής, έστω και απρεπούς και ανοικείου.

Αλλ’ η περίπτωσις της εν λόγω «Ομολογίας» παρουσιάζει ιδιομορφίας τινάς αι οποίαι εμβάλλουν ημάς εις ανησυχίαν, δοθέντος ότι:

α) Το κείμενον τούτο αυτοχαρακτηρίζεται ως «Ομολογία Πίστεως» εφάμιλλος, τρόπον τινά, ή εν πάση περιπτώσει παράλληλος προς υφισταμένας επισήμους «Ομολογίας Πίστεως», ως εκείναι των Αγίων και Οικουμενικών Συνόδων ή άλλαι «Ομολογίαι» φέρουσαι ονόματα ατόμων ως των Πέτρου Μογίλα, Δοσιθέου Ιεροσολύμων κ.α. Αλλ’ ενώ αι τελευταίαι αύται φέρουσι και αυταί συνοδικήν επικύρωσιν, η περί ής ο λόγος «Ομολογία» ουδεμίαν τοιαύτην επικύρωσιν φέρει, και δια του τίτλου τούτου παραπλανά μέρος του πιστού λαού εμφανιζομένη ως μια παρόμοια «Ομολογία».

β) Η «Ομολογία» αύτη διαλαμβάνει εν παραγράφω την διακήρυξιν ότι πάντες οι επικοινωνούντες προς τους ετεροδόξους και συμπροσευχόμενοι μετ’ αυτών θέτουν εαυτούς αυτομάτως εκτός Εκκλησίας. Τούτο σημαίνει ότι πάντες οι Πατριάρχαι και λοιποί Προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Εκκλησιών μετά των Ιερών αυτών Συνόδων ως μετέχοντες εις τοιαύτας επαφάς και διαλόγους έχουν αυτομάτως θέσει εαυτούς εκτός Εκκλησίας!!! Οι υπογράφοντες την «Ομολογίαν» δια του τρόπου τούτου κηρύσσουν πάντας ημάς εκτός της Εκκλησίας, ήτοι σχισματικούς, είναι δε απορίας άξιον διατί δεν έχουν εισέτι διακόψει την μεθ’ ημών μυστηριακήν κοινωνίαν, εφ’ όσον ευρισκόμεθα κατ’ αυτούς «εκτός Εκκλησίας». Το σπέρμα πάντως του σχίσματος ενυπάρχει εις τα ως άνω εκφράσεις της «Ομολογίας», τούτο δε δέον να εμβάλη πάντας τους ποιμαίνοντας την Εκκλησίαν εις ανησυχίαν.

γ) Η ανησυχία αύτη επιτείνεται εκ του ότι την εν λόγω «Ομολογίαν» υπογράφουν συν τοις άλλοις και τινες Αρχιερείς της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος, ως εάν μη ήρκει εις αυτούς η κατά την επισκοπικήν χειροτονίαν των δοθείσα Ομολογία. Θέλομεν να πιστεύωμεν ότι οι υπογράψαντες Ιεράρχαι έπραξαν τούτο άνευ πλήρους επιγνώσεως του ότι διά του τρόπου τούτου οδηγούν εις σχίσμα εντός της Ορθοδόξου Ιεραρχίας, δοθέντος ότι τας μετά των ετεροδόξων επαφάς εγκρίνουν δια συνοδικών αποφάσεων πάσαι αι Ορθόδοξοι Εκκλησίαι. Διότι είναι αδιανόητον οι επίσκοποι ούτοι, δια μεν της υπογραφής της εν λόγω «Ομολογίας» να διακηρύσσουν ότι πάντες οι μετέχοντες εις τας μετά των ετεροδόξων επαφάς «θέτουν εαυτούς αυτομάτως εκτός της Εκκλησίας», εν δε τη λειτουργική και λοιπή αυτών ζωή να θεωρούν εαυτούς εν κοινωνία μετ’ αυτών, μνημονεύοντες μάλιστα και του ονόματος αυτών εν τη Θεία Λειτουργία.

Μακαριώτατε,

Αι μετά των ετεροδόξων επαφαί, περιλαμβανομένων των μετ’ αυτών θεολογικών διαλόγων, δεν αποτελούσιν ενεργείας ωρισμένων Εκκλησιών ή προσώπων, αλλά, ως είπομεν, συνοδικάς αποφάσεις πασών ανεξαιρέτως των Ορθοδόξων Εκκλησιών, περιλαμβανομένης και της καθ’ Υμάς Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, ως είναι η ομόφωνως απόφασις της Γ’ Προσυνοδικής Πανορθοδόξου Διασκέψεως (1986) και αι υπογραφείσαι και συνημμένως εν αντιγράφω αποστελλόμεναι συμφωνίαι επί του περιεχομένου του μετά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας θεολογικού ημών διαλόγου.

Προκαλεί βαθίαν θλίψιν η διαπίστωσις ότι τούτο λησμονείται υπό των υπογραψάντων την «Ομολογίαν» ταύτην. Η Εκκλησία της Ελλάδος μη καταδικάζουσα αλλά δεχόμενη σιωπηρώς την κυκλοφορίαν κειμένων «Ομολογίας Πίστεως», ως το περί ου ο λόγος, δια του οποίου τίθενται εκτός Εκκλησίας πάντες οι μετέχοντες εις τας μετά των ετεροδόξων σχέσεις, υπογεγραμμένον μάλιστα και υπό επισκόπων αυτής, δημιουργεί προβληματισμόν ουχί μόνον εις το ποίμνιον αυτής, αλλά και εις την μετά των λοιπών Ορθοδόξων Εκκλησιών κοινωνίαν αυτής.

Παρακαλούμεν, όθεν, την Υμετέραν Μακαριότηταν και την περί Αυτήν τιμίαν Ιεραρχίαν όπως το ταχύτερον δυνατόν λάβη επισήμως θέσιν έναντι της φερομένης «Ομολογίας Πίστεως» και των υπογραψάντων αυτήν κληρικών αυτής, αναλογιζομένην τον κίνδυνον, τον οποίο εγκυμονεί δια την ενότητα της Εκκλησίας η επιδεικνυμένη ανοχή η, ως αποδείκνυται, και υπό τινων εκ των επισκόπων αυτής ενθάρρυνσις, τοιούτων διχαστικών ενεργειών.

Ταύτα ανακοινούμενοι τη Υμετέρα Μακαριότητι, περιπτυσσόμεθα και αύθις Αυτήν φιλήματι αδελφικώ και διατελούμεν μετ’ αγάπης εν Κυρίω πολλής και τιμής εξιδιασμένης».

ΠΡΟΣΚΛΗΣΙ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ περί του Πανθεϊστού «ΑΓΙΟΥ»(Ευθυμίου Τρικαμηνά ιερομονάχου)

2009-09-30T03:32:00.001-07:00

ΠΡΟΣ
Τον Δ/ντήν της εφημερίδος «ΘΕΣΣΑΛΙΑ»
κ. Αθανάσιον Σαμαρά.
ΒΟΛΟΣ

Κύριε Διευθυντά,

Χάριν της αληθείας, την οποία όλοι πρέπει να υπηρετούμε, θα παρακαλούσα στις φιλόξενες στήλες της εγκρίτου εφημερίδος σας να δημοσιεύσετε την παρούσα, ως απάντησι στις δυο επιστολές του Αρχιμανδρίτου π. Επιφανίου Οικονόμου, σχετικά με την αγιοποίησι και κυρίως την αγιότητα του Χρυσοστόμου Καλαφάτη, Μητροπολίτου Σμύρνης.

1. Τον περασμένο χρόνο την ίδια εποχή σε απαντητική μου επιστολή σχετικά με την αγιοποίησι του Χρυσοστόμου Σμύρνης εκάλεσα τον π. Επιφάνιο σε δημόσιο διάλογο με οπτικοακουστική κάλυψι. Η απάντησίς του στην πρόσκλησί μου ήταν «η ακρα του τάφου σιωπή».
Επαναλαμβάνω πάλι την ίδια πρόσκλησι για δημόσιο διάλογο, έχοντας κάποιες ελπίδες μέσα μου ότι αγαπά την αλήθεια και δεν γράφει για τον Χρυσόστομο Σμύρνης μόνο καί μόνο για να γίνη αρεστός στον δεσπότη του, τον οποίο και αυτόν είχα καλέσει σε δημόσιο διάλογο για το ίδιο θέμα, αλλά αντιπαρήλθε και αυτός διά της σιωπής τον σκόπελο.
Τώρα λοιπόν πέραν του δημοσίου διαλόγου του προτείνω και τα εξής:
Επειδή εμείς είμαστε, όπως γράφει, φανατικοί, βλάσφημοι, αγιομάχοι, καθηρημένοι κλπ. και συν τοις άλλοις αμαρτωλοί και πιθανόν φοβάται να μας αντιμετωπίση σε δημόσιο διάλογο, να επιλέξη εκείνος τον τόπο και τον χρόνο πού θα διεξαχθή ο διάλογος και να φέρη μαζί του όσο κόσμο θέλει, για να ακούση και να κρίνη περί της αληθείας, εγώ δε θα έλθω μόνος μου έχοντας μαζί μου έναν μόνο άνθρωπο για να καλύψη την οπτικοακουστική πλευρά του διαλόγου, προκειμένου να παρουσιασθή ο διάλογος και στις διάφορες θρησκευτικές ιστοσελίδες και έτσι να τοποθετηθή και ο λαός του Θεού αναλόγως.
Η συζήτησις επίσης θα διεξαχθή τελείως δημοκρατικά, δηλαδή θα κάνη η μία πλευρά μία ερώτησι και θα απαντά σε καθορισμένο χρόνο η άλλη.
Εν συνεχείᾳ η πλευρά που απάντησε θα υποβάλη ερώτησι και εντός του ιδίου χρόνου θα απαντά η άλλη και ούτω καθεξής.
Νομίζω ότι δεν υπάρχει δημοκρατικώτερος τρόπος διαλόγου, δεδομένου μάλιστα ότι ο αγώνας θα γίνη στην έδρα του.

2. Επειδή πιθανόν πάλι, για ευνοήτους λόγους, να αδιαφορήση στην πρόσκλησί μου ο π. Επιφάνιος, καταθέτω χάριν της αληθείας δύο σκέψεις ως αντίλογο στα γραφόμενά του. Το θέμα της συνειδήσεως του λαού περί της αγιότητος του Χρυσοστόμου Σμύρνης, στο οποίο κατά κόρο αναφέρεται, είναι κάτι το οποίο εκείνος το βλέπει έτσι και εμείς διαφορετικά. Εμείς πέραν της έρευνας που εκάναμε και δεν διεπιστώσαμε τίποτε από αυτά που ισχυρίζεται ο π. Επιφάνιος βλέπουμε επιπλέον την συνείδησι του λαού σχετικά με τον Χρυσόστομο Σμύρνης, ο οποίος απουσιάζει παντελώς κάθε χρόνο από τις εορταστικές εκδηλώσεις που διοργανώνονται στο Ι. Ναό της Ευαγγελιστρίας Ν. Ιωνίας Βόλου. Θα έπρεπε αν η συνείδησι του λαού ήταν τέτοια, όπως την παρουσιάζει ο π. Επιφάνιος, νά κατακλύζει ο λαός την Εκκλησία στην εορτή του, όπως είναι γνωστό τοις πάσι ότι γίνεται σε όλες τις εορτές και πανηγύρεις των τοπικών αγίων.

3. Πέραν αυτής της διαφοράς απόψεων η συνείδησις του λαού αποτελεί την οριζόντιο γραμμή στο θέμα της αγιοποιήσεως. Θα γνωρίζη ασφαλώς ο π. Επιφάνιος, μια και είναι ιεροκήρυκας, ότι υπάρχει και η κάθετος γραμμή η οποία προκειμένου περί της αγιότητος κάποιου, πρέπει να είναι απολύτως σύμφωνη με την οριζόντια. Αυτή είναι η διαχρονική περί αγιότητος συνείδησις της Εκκλησίας, η οποία ονομάζεται Παράδοσις. Αυτή η κάθετος γραμμή είναι τελείως ξεκάθαρη, δεν υπάρχουν αμφισβητήσεις όπως στην οριζόντια και επιπλέον επειδή είναι διαχρονική είναι σημαντικώτερη από την οριζόντια, δηλαδή την χρονική. Βάσει λοιπόν αυτής της διαχρονικής γραμμής και Παραδόσεως της Εκκλησίας, θέλουμε να μας απαντήση ο π. Επιφάνιος τα εξής:

Α) Αν υπάρχη στην διαχρονική Παράδοσι και συνείδησι της Εκκλησίας έστω και ένας άγιος, ο οποίος να ονομάζεται όπως ο Χρυσόστομος Σμύρνης «Εθνοϊερομάρτυρας».

Β) Αν υπάρχη έστω και ένας άγιος στην διαχρονική Παράδοσι και συνείδησι της Εκκλησίας, ο οποίος να έκανε τόσους αγώνες για την πατρίδα.

Γ) Αν υπάρχη έστω και ένας άγιος στην Εκκλησία ο οποίος κατά την ώρα του μαρτυρίου του να μην κάνη ομολογία πίστεως, ώστε να γνωρίζωμε τον σκοπό που θυσιάζεται. Ως γνωστόν ο Τούρκος διοικητής Νουρεντίν τόν παρέδωσε στον όχλο με την αιτιολογία ότι είναι εχθρός και προδότης του έθνους του (όχι της θρησκείας του).

Δ) Τέλος, για να μην κουράζωμε πολύ τον π. Επιφάνιο, να μας απαντήση αν στην διαχρονική Παράδοσι της Εκκλησίας γνωρίζη να υπάρχη έστω και ένας άγιος, ο οποίος να εθυσιάσθη υπέρ πίστεως και πατρίδος.
Για να μή καταχρασθώ τον χώρο της εφημερίδος σας κύριε Διευθυντά, τελειώνω κάνοντας μία ουσιώδη διευκρίνισι. Το μαρτύριο του Χρυσοστόμου Σμύρνης να ενταχθή σε μία από τις τρεις κατηγορίες.

1. Εμαρτύρησε υπέρ της πατρίδος.

2. Εμαρτύρησε υπέρ πίστεως και πατρίδος.

3. Εμαρτύρησε υπέρ πίστεως.

Στην πρώτη περίπτωσι της θυσίας υπέρ της πατρίδος ο θυσιασθείς είναι εθνομάρτυς.
Στην δευτέρα περίπτωσι της θυσίας υπέρ πίστεως δηλαδή και πατρίδος ο θυσιασθείς είναι πάλι εθνομάρτυς (όπως π.χ. ο Αθανάσιος Διάκος, ο Παπαφλέσσας, ο Ησαΐας Σαλώνων, ο Σαμουήλ κ.ά.)
Στην τρίτη και τελευταία περίπτωσι, εάν δηλαδή το μαρτύριο έγινε υπέρ πίστεως, ο θυσιασθείς είναι ιερομάρτυς δηλαδή άγιος.
Εδώ πάλι υπήρχε η αυστηρά προϋπόθεσις η πίστις για την οποία εμαρτύρησε να είναι Ορθόδοξος, διότι έχουμε μάρτυρες αιρετικούς οι οποίοι δεν είναι άγιοι της Εκκλησίας. Αυτα λέγει η κάθετος γραμμή, η διαχρονική δηλαδή πίστις και Παράδοσις της Εκκλησίας.
Αν τώρα ο π. Επιφάνιος γνωρίζη κάτι διαφορετικό, τον παρακαλούμε να κάνη τον κόπο να μας το διδάξη, διότι εμείς, όπως ο ίδιος γνωρίζει, είμαστε φανατικοί, πλανεμένοι, αμαρτωλοί, αγιομάχοι κλπ. και επιπλέον να εύχεται για την μετάνοια και σωτηρία μας.

Αμπελάκια Λαρίσης 28 Σεπτεμβρίου 2009

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς

Κοινοποιείται προς :
1. Πανοσιολογιώτατον Αρχ/την π. Επιφάνιον Οικονομου.
2. Σεβασμιώτατον Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιον.
3. Θρησκευτικές Ιστοσελίδες.

ΟΡΑΜΑ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ(ΕΠΙΚΑΙΡΟ)

2009-09-28T00:47:00.001-07:00

Ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, από όραμα του, το 1901: (Ο στάρετς
Σεραφείμ του Σαρώφ, που τον ξεναγούσε στο μέλλον) «…Έδειξε, έπειτα, σε κάποια
σύννεφα, και είδα ένα πλήθος από αναμμένα καντήλια που έκαιγαν με άσπρη
φλόγα. Άρχισαν να πέφτουν προς το έδαφος το ένα μετά το άλλο κατά δεκάδες και
κατά εκατοντάδες. Κατά την πτώση τους, σκοτείνιαζαν και γίνονταν στάχτες.
Τότε ο γέροντας μου είπε, "Κοίτα!", και είδα σε ένα σύννεφο εφτά καιόμενα
καντήλια. Ρώτησα ποιο είναι το νόημα των καιόμενων καντηλιών που πέφτουν στο
έδαφος και μου απάντησε: "Αυτές είναι οι εκκλησίες του Θεού που έχουν πέσει σε
αίρεση, αλλά αυτά τα εφτά καντήλια στα σύννεφα είναι οι εφτά Εκκλησίες, της μίας
Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, που θα μείνουν μέχρι το τέλος του
κόσμου!". (Μέχρι τον καιρό του Αντιχρίστου).
Είναι προφανές λοιπόν ότι το συνάθροισμα των πολλών ήδη πνευματικά σβηστών
εκκλησιών δεν θα αποδώσει τίποτα χρήσιμο στους Ορθοδόξους. Αλλά αντίθετα θα τους
παρασύρει σε πνευματική θολούρα μέχρι να δώσει ο Κύριος λύση. Στις ημέρες μας η
πτώση των "εκκλησιών" έχει φτάσει σε δυσθεώρητα βάθη, εφ’ όσον ήδη δημιουργούνται
γέφυρες μεταξύ καμπαλιστών, αποκρυφιστών, και εκμοντερνισμένων Χριστιανών, και
φτάνουμε στο σημείο να παρατηρούμε διαδηλώσεις “Χριστιανών” υπέρ του
αναμενόμενου μεσσία των ραβίνων του Ισραήλ, δηλ του Αντιχρίστου!! Και ότι θα
ιδρυθεί τελικά η θρησκεία του Αντιχρίστου από αυτό το κακό συναπάντημα φαίνεται από
το παρακάτω απόσπασμα από το ίδιο όραμα:
«…Προχωρήσαμε περισσότερο και πήγαμε σε μια μεγάλη εκκλησία. Ήθελα να
κάνω το σημείο του σταυρού, αλλά ο γέροντας με συμβούλευσε: «Δεν είναι ανάγκη
να κάνεις το σταυρό σου, επειδή αυτό το μέρος είναι το βδέλυγμα της ερημώσεως».
Η εκκλησία ήταν σκοτεινή και καταθλιπτική. Στην Αγία Τράπεζα ήταν ένα αστέρι και
ένα Ευαγγέλιο με αστέρια. Κεριά καμωμένα από πίσσα καιγόντουσαν και έτριζαν
σαν καυσόξυλα. Το δισκοπότηρο στεκόταν εκεί, καλυμμένο με μια απαίσια βρωμιά.
Υπήρχε κι ένα πρόσφορο με αστέρια. Ένας ιερέας στεκόταν μπροστά από την Αγία
Τράπεζα με ένα πρόσωπο κατάμαυρο σαν πίσσα, και μια γυναίκα βρισκόταν κάτω
από την Αγία Τράπεζα, καλυμμένη με κόκκινα και με ένα αστέρι στα χείλη της, και
ούρλιαζε και γελούσε σε όλη την εκκλησία λέγοντας: "Είμαι ελεύθερη!" Σκέφτηκα:
"Θεέ μου, πόσο τρομερό!".
Οι άνθρωποι, σαν τρελοί, άρχισαν να τρέχουν γύρω από την Αγία Τράπεζα,
φωνάζοντας, σφυρίζοντας και χειροκροτώντας. Μετά, άρχισαν να τραγουδούν
άσεμνα τραγούδια. Ξαφνικά, ένας κεραυνός άστραψε, ένα φοβερό αστροπελέκι
αντήχησε, η γη σείσθηκε και η εκκλησία κατέρρευσε, στέλνοντας τη γυναίκα, τους
ανθρώπους, τον παπά και τους υπόλοιπους στην άβυσσο. Σκέφτηκα: "Θεέ μου,
πόσο τρομερό, σώσε μας!".
Ο γέροντας είδε αυτό που είχε γίνει, όπως κι εγώ. Τον ρώτησα: "Πάτερ, πείτε
μου, ποια είναι η σημασία αυτής της φοβερής εκκλησίας"; Αποκρίθηκε: "Αυτοί
είναι οι κοσμικοί άνθρωποι, οι αιρετικοί, οι οποίοι εγκατέλειψαν την μία Αγία,
Καθολική (όπως λέει και το Σύμβολο της Πίστεως), και Αποστολική Εκκλησία και
αναγνώρισαν την πρόσφατη νεωτερίζουσα εκκλησία την οποία ο Θεός δεν έχει
ευλογήσει. Σ' αυτή την εκκλησία δεν νηστεύουν, δεν παρακολουθούν ακολουθίες
και δεν λαμβάνουν τη Θεία Κοινωνία"! Φοβήθηκα και είπα: "Ο Θεός μας ελεεί, μα
καταριέται αυτούς με θάνατο"! Ο γέροντας με διέκοψε και είπε: "Μη θρηνείς, μόνο
προσεύχου".
Θα τα βρείτε στον «Επίτομο». Βλέπετε ότι παρ’ όλο που υπάρχει δισκοπότηρο, ο
γέροντας λέει ότι δεν μεταλαμβάνουν, διότι όλα είναι υποκριτικά και χωρίς χάρη Θεού.
Θα παρατηρήσατε ότι οι νεωτεριστές - ιδρυτές αυτής της "εκκλησίας" είναι «κοσμικοί
άνθρωποι», δηλ πρόκειται για τις προτεσταντικού τύπου αιρέσεις, που πράγματι
γεννιούνται κατά εκατοντάδες κάθε χρόνο στη Δύση, και άλλες σβήνουν γρήγορα, ενώ
άλλες με ισχυρότερες πλάτες (κόσμου, εξουσίας και χρήματος) διατηρούνται μέχρις ότου
εγκαθιδρυθεί η Πανθρησκεία ή θρησκεία του Αντιχρίστου. Δυστυχώς δεν είναι η μόνη
αίρεση αυτή, αλλά υπάρχει άλλη μεγαλύτερη που ρίχνει τους μαργαρίτες της
Χριστιανικής διδασκαλίας στο γήινο πεδίο και τους καταπατούν οι υλιστικών
φρονημάτων άνθρωποι:
«…Προχωρήσαμε πιο πέρα, και ο γέροντας τάχυνε το βήμα τόσο που με
δυσκολία τον προλάβαινα. "Κοίτα!", μου είπε. Είδα ένα μεγάλο πλήθος από
ανθρώπους να καταδιώκονται από τους δαίμονες οι οποίοι τους χτυπούσαν με
πασσάλους, με δίκρανα και γάντζους. Ρώτησα τον γέροντα ποιο είναι το νόημα
αυτών των ανθρώπων. Μου αποκρίθηκε: Αυτοί είναι εκείνοι που απαρνήθηκαν την
πίστη τους και άφησαν την Αγία, Καθολική, Αποστολική Εκκλησία και δέχθηκαν την
καινούργια νεωτερίζουσα εκκλησία.
Αυτή η ομάδα, εκπροσωπεί τους ιερείς, τους μοναχούς, τις μοναχές, και τους
λαϊκούς οι οποίοι απαρνήθηκαν τους όρκους τους, ή το γάμο τους, και δεσμεύθηκαν
με το ποτό, την ανηθικότητα, και όλου του είδους τις βλασφημίες και τις διαβολές.
Όλοι αυτοί έχουν τρομακτικά πρόσωπα και μια τρομερή δυσοσμία βγαίνει από τα
στόματά τους. Οι δαίμονες τους χτυπούσαν, οδηγώντας τους στην τρομερή
άβυσσο, από την οποία βγαίνουν οι φλόγες της κολάσεως. Ήμουν πολύ
φοβισμένος. Έκανα το σημείο του σταυρού ενώ προσευχόμουν, ο Κύριος να μας
αποτρέψει από τέτοια μοίρα»…
Εδώ παρατηρείται ότι στην θρησκεία αυτή, δεν υπάρχουν ούτε ηθικοί φραγμοί, ούτε
στοιχειώδης πνευματικός έλεγχος του κακού, αλλά αντίθετα ξεχειλίζουν η ανηθικότητα, οι
βλασφημίες και διαβολές. Μάλιστα υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά στις αρχές αυτής της
«θρησκείας» από αυτές του Χριστιανισμού. Δεν πρόκειται εδώ για σταδιακή φθορά των
Ορθοδόξων από τη μεριά των δυτικών προτεσταντικών ομάδων.
Πως μπορούσε να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, να μετακινηθούν πολλοί πιστοί τόσο ξαφνικά
σε μια εντελώς αντίθετη παράταξη, με μόνο υλιστικούς στόχους και με εντελώς αντίθετες
πνευματικές αρχές; Αυτό κατορθώθηκε από το ξαφνικό ξέσπασμα της
κομμουνιστικής επανάστασης με ιδεολογία που είναι εν προκειμένω η "θρησκεία"
του οράματος. Η ιδεολογία αυτή ή καλύτερα θρησκεία, βρήκε πρόσφορο έδαφος στη
Ρωσία, με πολλά θύματα, ιδαίτερα κατά τη θολή περίοδο της Επανάστασης, και από εκεί
εξαπλώθηκε σε πολλά μέρη της Γης.
Ο αθεϊσμός των κομμουνιστών εκφράζεται ακριβώς σαν θρησκεία, με απόλυτα
δόγματα, παρά τις ψευτο-επιστημονικές προφασιολογίες. Διότι η επιστήμη μαζί με την
γνώση μεταβάλλεται, ο αθεϊσμός όμως στον κομμουνισμό είναι δόγμα αμετάβλητο
από την ίδρυσή του. Την εποχή του Αντιχρίστου θα γίνει συγκερασμός των υπολοίπων
θρησκειών με αυτή του αθεϊσμού. Μόνο που ο τότε κυβερνήτης (Αντίχριστος) θα
εμφανισθεί στους υλιστές ανθρώπους της εποχής, σαν εξέλιξη του μέχρι τότε
“υπανάπτυκτου” ανθρώπου, σε μια μορφή superman που θα προέλθει κατά ένα μέρος
από την εξέλιξη της επιστήμης. Αυτό είναι αποδεκτό και από τον κομμουνισμό, ο οποίος
θα έχει επανεμφανισθεί τότε στην εξουσία. Το άλλο μέρος που θα συμβάλλει στην
ενσάρκωση του superman - Αντιχρίστου θα είναι η μαγεία και ο Σατανάς, αλλά αυτό δεν
θα γίνει γνωστό στους πολλούς. (Αυτά από τον «Επίτομο» στον οποίο επίσης θα μάθετε ότι
πράγματι θα γεννηθεί μέσα από την εξέλιξη της επιστήμης, και συγκεκριμένα της Γενετικής ο
Αντίχριστος, και άλλα πολλά από τους αγίους στάρετς της Ρωσίας…)

2009-09-24T08:03:00.001-07:00

Γιατί Σεβασμιώτατε Γόρτυνος;
Εκφράζουμε τη λύπη μας για την απόσυρση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος κ. Ιερεμία από τον αντι-οικουμενιστικό αγώνα της ομάδας που υπέγραψε την Ομολογία Πίστεως.
Η πράξη από μόνη της προξενεί πλήθος ερωτημάτων. Αλλά αν συνδυαστεί με όσα δήλωσε ο Μητροπολίτης στο romfea τότε η στάση του γίνεται ακόμη πιο δυσερμήνευτη.
Γιατί Σεβασμιώτατε εγκαταλείπετε τον αγώνα τώρα που πλήθος λαϊκών και κληρικών (σχεδόν 6000) συνυπέγραψαν το Κείμενο και συστρατεύθηκαν στον αγώνα ενάντια στον Οικουμενισμό;
Γιατί Σεβασμιώτατε αποσύρετε την υπογραφή σας τώρα που προετοιμάζουν στην Κύπρο οι οικουμενιστές αναγνώριση του παπικού πρωτείου;.........

Γιατί δηλώνετε πλήρη υπακοή στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο τη στιγμή που αυτός είναι ο πρωτεργάτης του οικουμενισμού;
Γιατί αναμένατε πλήθος επισκόπων να υπογράψει και δεν αρκεστήκατε στους άλλους επτά συνεπισκόπους σας που υπέγραψαν το κείμενο; Λησμονείτε ότι οι αγωνιστές επίσκοποι που είχαν διακόψει το μνημόσυνο του Αθηναγόρα ήταν μόλις τρεις; Ξεχνάτε τη μοναδική και μοναχική υπεράσπιση της Ορθοδοξίας από τον άγιο Μάρκο Ευγενικό;
Γιατί υποκλίνεστε τόσο βαθιά στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο; Δεν βλέπετε τις συνεχείς αποκλίσεις του από την πατερική ορθόδοξη γραμμή; Δεν βλέπετε τις συμπροσευχές του με τους παπικούς και κάθε είδους προτεστάντες; Δεν μάθατε για την σκληρή στάση του εναντίον των αγωνιστών πιστών και τις συλλήψεις των μελών του «Κοσμά Φλαμιάτου» στην Ελασσόνα πριν λίγες μέρες; Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι φοβηθήκατε την «δέουσα απάντηση» που προανήγγειλε ο Πατριάρχης για όσους υπογράφουν την «Ομολογία Πίστεως».
Δυστυχώς Σεβασμιώτατε η στάση σας αυτή μας λυπεί βαθύτατα και γεννά μέσα μας απογοήτευση και πλήθος άλλων ερωτημέτων περί των οποίων όμως θα σιωπήσουμε.

Οι Χριστιανοί διώκονται. Συλλήψεις στην Ελασσόνα.

2009-09-21T01:49:00.000-07:00

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ ΤΗΣ «ΑΓΑΠΗΣ»

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η «ΔΕΟΥΣΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ» ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ
ΚΑΤΑΛΥΕΤΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΑΣΣΩΝΑ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ
ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ ΣΥΝΕΛΑΒΕ
ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΝΩΣΕΩΣ «ΚΟΣΜΑΣ ΦΛΑΜΙΑΤΟΣ»
ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΑΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΕΝΤΥΠΟ ΓΙΑ
ΤΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ
ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΤΗ ΦΙΜΩΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΦΩΝΗΣ

Έξι μέλη (3 άντρες και 3 γυναίκες) της «Φιλορθοδόξου Ενώσεως “Κοσμάς Φλαμιάτος”» (ΦΕΚΦ) συνελήφθησαν στην Ελασσόνα, όπου πραγματοποιεί 4ήμερη επίσημη επίσκεψη ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, το βράδυ της Παρασκευής (18/9, ώρα 11:30΄ μ.μ.) και κρατήθηκαν παρανόμως τρεις ώρες στο Αστυνομικό Τμήμα, γιατί μοίραζαν το έντυπο της Ενώσεως, «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος ψεύδεται και λοιδορεί τον λαό του Θεού»........

Οι τοπικές Αστυνομικές Αρχές —σύμφωνα με τις εντολές που είχαν και καταπατούντες κάθε έννοια δημοκρατίας, ελευθεροτυπίας και ελευθερίας διακινήσεως των ιδεών— διάβασαν, έκριναν και αποφάσισαν την κατάσχεση του εντύπου ως ακατάλληλο προς διάδοση(!), κατά παράβαση και υπέρβαση των νομίμων αρμοδιοτήτων τους.
Και μάλιστα μεσούσης της προεκλογικής περιόδου!
Αλλά οι ενέργειές τους συνδέονται με τα εξής γεγονότα:
Τα αυτοκίνητα των μελών της ΦΕΚΦ παρηκολοθούντο σε όλη τη διαδρομή από τη Λάρισα μέχρι την Ελασσόνα.
Μόλις άρχισαν την διανομή του εντύπου εμφανίσθηκε η Αστυνομία και τους συνέλαβε.
Μετά την προσαγωγή τους στο Αστυνομικό Τμήμα εμφανίσθηκαν εκεί μέλη της προσωπικής ασφαλείας του κ. Βαρθολομαίου, που ζητούσαν την απόσυρση του εντύπου.
Δεν εμφανίσθηκε η εισαγγελική Αρχή της Ελασσόνας, παρόλο που εζητήθη αυτό από τον δικηγόρο των συλληφθέντων.
Διεξήχθησαν επί μακρόν διαβουλεύσεις των Αστυνομικών Αρχών με «άγνωστους» φορείς και πρόσωπα.
Τελικά, κατόπιν της σθεναρής στάσεως των συλληφθέντων και του δικηγόρου τους, αφέθησαν ελεύθεροι, τους επεστράφησαν τα έντυπα και επετράπη η διανομή τους, υπό την διακριτική παρακολούθηση αστυνομικών οργάνων.

Ο κ. Βαρθολομαίος ήρθε πάλι στην Ελλάδα —καταχρώμενος της θέσεώς του και της ατύπου-παρανόμου καταργήσεως του Αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ελλάδος— και τον υποδέχτηκαν οι επίσημοι πολιτικοί και θρησκευτικοί παράγοντες της Ελασσόνας με πλήθος λαού.

Αυτή είναι η βιτρίνα.
Πίσω από τη βιτρίνα, όμως, λειτούργησαν μέθοδοι που θύμιζαν «δικτατορικές-ολοκληρωτικές πρακτικές» ή, πιο ρεαλιστικά, τα αστυνομικά ήθη του φασιστικού καθεστώτος της Τουρκίας, της οποίας πολίτης είναι και ο Πατριάρχης του «Γένους»!...

Άλλωστε, φασιστικού χαρακτήρα είναι η χρονική μετάθεση του Αγιασμού της νέας σχολικής χρονιάς στην Ελασσόνα, ώστε να τελεσθεί «μαζικά» από τον κ. Βαρθολομαίο!...
Όμως ο κ. Βαρθολομαίος δεν είναι ένα είδος ιερού τοτέμ, το οποίο δεν εγγίζεται, ούτε κάποιο είδος γκουρού ή σαμάνου για το πρόσωπο και τις ενέργειες του οποίου απαγορεύεται ο έλεγχος και η κριτική.

Κριτική κατά της παναιρέσεως του Οικουμενισμού και του Παπισμού, που με φανατισμό δι’ έργων και λόγων διακονεί ο κ. Βαρθολομαίος.

Κριτική που επιβάλλεται από το ιερό Ευαγγέλιο, την ιερά Παράδοση, τους αγίους και θεοφόρους Πατέρες της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας και είναι επιτακτικό καθήκον και απαράγραπτο δικαίωμα των μελών της.

Στην Ελληνική Δημοκρατία, παρά τα τόσα ελαττώματά της, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός, οι Υπουργοί, ο Αρχιεπίσκοπος, δέχονται ακόμη και την πιο κακοπροαίρετη κριτική με ανοχή και συγκατάβαση.
Κριτική που διασφαλίζεται από το σύνταγμα και τους νόμους της δημοκρατικής χώρας μας.

Μόνον ο κ. Βαρθολομαίος δεν ανέχεται και δεν αντέχει την κριτική.
Κάθε φορά που έρχεται στην Ελλάδα φυλακίζονται και δικάζονται Έλληνες πολίτες που θίγουν τις ψεύτικες, κακόγουστες και εμετικά δουλοπρεπείς φιέστες υποδοχής του.

Ως ελεύθεροι πολίτες και ως «Φιλορθόδοξη Ένωση “Κοσμάς Φλαμιάτος”» καταγγέλλουμε αυτή την απίστευτη αυθαιρεσία και παρανομία και καλούμε τους δημοκρατικούς πολίτες, οργανώσεις, κόμματα και τους Ορθοδόξους Χριστιανούς να διαμαρτυρηθούν, την δε Πολιτεία να φροντίσει ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοια φαινόμενα που αμαυρώνουν και διασύρουν και εν τέλει καταλύουν την Ελληνική Δημοκρατία.

Για την «Φιλορθόδοξη Ένωση “Κοσμάς Φλαμιάτος”»
Ο Πρόεδρος Ντετζιόρτζιο Λαυρέντιος
Ο Γραμματέας Σημάτης Παναγιώτης

2009-09-21T01:48:00.001-07:00

Διαλεγόμεθα. Λέει ΨΕΥΔΩΣ, ο Βαρθολομαίος.

Αυτό που όλοι βλέπουμε με τα μάτια μας

είναι διάλογοι ή συλλειτουργία;

ΧΘΕΣΙΝΗ ΣΦΟΔΡΗ ΕΠΙΘΕΣΙ
ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ
ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ
ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ

Μεταφέρουμε απόσπασμα της χθεσινής ομιλίας του Πατριάρχη Βαρθολομαίου προς τη Σύναξη των Ιερέων της Ελασσόνας :

“ Ἐπίσης ἔχομεν τὴν εὐθύνην (ενν. το Οικουμενικό Πατριαρχείο) τῆς προβολῆς τῆς Ὀρθοδοξίας πρὸς τοὺς ἔξω, τοὺς μὴ Ὀρθοδόξους καὶ τοὺς μὴ Χριστιανούς.
Εἶναι ἕνα ἐπιτακτικὸ καθῆκον, εἰς τὸ ὁποῖον προσπαθοῦμε νὰ ἀνταποκριθοῦμε μὲ τοὺς Θεολογικοὺς ἤ ἁπλῶς ἀκαδημαϊκοὺς Διαλόγους, ὥστε νὰ γνωρίσουν τὸ ἀληθινὸν φῶς τῆς πίστεως ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότεροι συνάνθρωποί μας, καὶ νὰ δοξάζεται ἔτσι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ.
Πολλοὶ μᾶς παρεξηγοῦν καὶ νομίζουν ὅτι κάμνομεν ἀβαρίας καὶ ἐκπτώσεις εἰς θέματα πίστεως.
Μέγα λάθος καὶ μέγα ψέμμα!........
Γνωρίζομεν πολὺ καλὰ τὸ καθῆκον μας καὶ μέχρι ποῦ πρέπει νὰ κινηθοῦμε χωρὶς νὰ περάσωμε τὴν «κόκκινην γραμμήν»!
Τὴν Ὀρθοδοξίαν κηρύττομεν, τὴν Ὀρθοδοξίαν προβάλλομεν, τὴν Ὀρθοδοξίαν ὑπερασπιζόμεθα, εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν μένομεν ἀμετακίνητοι καὶ ἀδιάσειστοι, ἀλλὰ μὲ ἀγάπην πρὸς ὅλους τοὺς μὴ Ὀρθοδόξους, διότι αὐτὸ ἀπαιτεῖ τὸ χριστιανικό μας καθῆκον.
Οἱ φανατισμοί, τὰ ἀντάρτικα, αἱ ἐξαλλοσύναι, αἱ κατάραι καὶ τὰ τοιαῦτα, δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ!”

Ο Πατριάρχης κατηγορεί τους αγωνιστές κληρικούς που ελέγχουν τον οικουμενισμό του ότι κάνουν «λάθος» και λένε «ψέμματα».
Ο ίδιος όμως ψεύδεται.
Εμφανίζεται ως υπερασπιστής της Ορθοδοξίας, αμετακίνητος και αδιάσειστος υποστηρικτής της και μας λέει ότι ποτέ δεν ξεπέρασε την «κόκκινη γραμμή» και δεν έκανε «αβαρίες και εκπτώσεις» σε θέματα πίστεως.
Τον ερωτούμε:

1. Δεν είναι έκπτωσις η συμπροσευχή μετά των παπικών και παντός είδους διεστραμμένων προτεσταντών;

2. Δεν είναι έκπτωσις η αναγνώριση των αιρετικών ως «αδελφών Εκκλησιών»;

3. Δεν είναι έκπτωσις η καταπάτησις των Ιερών Κανόνων;

4. Δεν είναι έκπτωσις η πολεμική του εναντίον των αγωνιστών πιστών;

Ας πάψει ο Βαρθολομαίος τα οικουμενιστικά του παραληρήματα και όλοι θα είμαστε μαζί του.

Ας πάψει τα φιλοπαπικά του ανοίγματα και κανείς δεν θα τον κρίνει σκληρά.

Ας σταματήσει επιτέλους να κατηγορεί τους ελέγχοντας αυτόν για «εξαλλοσύνες, κατάρες και αντάρτικα» και ας συνταχθεί με το πνεύμα των αγίων Πατέρων και τότε όλοι θα χαίρουμε μαζί του για την αληθινή υπεράσπιση της Ορθοδοξίας.

Όσο όμως παραμένει υπηρέτης του Οικουμενισμού, θα ακούει ισχυρή τη φωνή των ελεγχόντων αυτόν για τις αποκλίσεις του από την Ορθοδοξία.

Κι αν επιμείνει στην οικουμενιστική γραμμή τότε γρήγορα και με εκκλησιαστικό τρόπο θα τεθεί ο ίδιος και οι περί αυτόν εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Από τα Thriskeftika

O ΜΕΓΑΛΟΪΜΑΜΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΜΙΛΗΣΕ. ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΤΟΝ.

2009-09-21T01:46:00.000-07:00

Οι ειδήσεις αναφέρουν ότι είπε για τη λήξη του ραμαζανιού:

Μετ΄ αισθημάτων αγάπης και σεβασμού, απευθυνόμενος εις του απανταχού της γης μουσουλμάνους, τα εγκάρδια συγχαρητήρια και τας καλλιτέρας ημών ευχάς επί τη ευκαιρία της λήξεως της νηστείας του Ραμαζανίου.
Μετά την μακράν ταύτην περίοδον της νηστείας, ούσης και περιόδου περισυλλογής, προσευχής και φιλανθρωπίας, ήλθεν η στιγμή δι΄ έκαστον μουσουλμάνον να εορτάση και να λάβη την άνωθεν δίκαιαν αντιμισθίαν........
Εν τω πνεύματι της ειρήνης, της αγάπης και της κατανοήσεως ευχόμεθα υμίν άπαξ έτι ευλογημένον, τον εορτασμόν, προσευχόμενοι όπως ο Παντοδύναμος Θεός χαρίζηται εις υμάς πάσαν πνευματικήν ευλογίαν άνωθεν, εν τη ελπίδι ότι ο κόσμος θα ζή ηνωμένος.
Εν τοις Πατριαρχείοις, τη 17η Σεπτεμβρίου 2009, Διάπυρος προς Θεόν ευχέτης πάντων υμών, + Βαρθολομαίος, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης

Σχόλιο του blog apotixisi:

Λησμόνησε να προσθέση στην υπογραφή του και Ιμάμης του Αλάχ και Γκουρού και Ουνίτης και ότι άλλο σχήμα της Πανθρησκείας, υπάρχει ή δεν υπάρχει επί της Γής και πρέπει να κατασκευασθή.

Σχόλιο του blog thriskeftika:

Δεν γνωρίζαμε ότι η νηστεία των μουσουλμάνων οδηγεί σε "άνωθεν δικαίαν αντιμισθίαν"!
Τότε ας αρχίσουμε και εμείς να νηστεύουμε στο Ραμαζάνι και όχι τη Σαρακοστή για να λάβουμε την αντιμισθίαν από τον Αλλάχ!
Ποιος "παντοδύναμος Θεός" θα χαρίσει την "άνωθεν ευλογίαν" Παναγιώτατε;
Ο Αλλάχ ή ο Τριάδικός Θεός;
Και πως θα "ζη ο κόσμος ηνωμένος";
Ποιος θα είναι ο σύνδεσμος της ενότητας;
Η κοινή πίστη μας στον Τριαδικό Θεό;
Η κοινή πίστη στον Αλλάχ;
Ή μήπως η κοινή απιστία μας στους θεούς και η συγκρητιστική ένωσή μας στον μοναδικό θεό της πανθρησκείας που προωθεί η Νέα Τάξη;

Σχόλιο του blog apotixisi:

Ξέρει πολύ περισσότερα από σας, αδελφοί του blog thriskeftika, γιατι αυτός τα γνωρίζει από μέσα.
Ο Ιμαμότουρκος Βαρθολομαίος γνωρίζει ότι ο θεός του ο Αλάχ, θα του προσφέρη πολλά αγαθά εν τω ουρανώ, καζάνια με πιλάφια κ.λ.π. "την περίοδο της αντιμισθίας...".
Εχει ο Αλάχ και" άνωθεν ευλογίαν".
Αυτά είναι ίδια με τα λόγια του αγίου Κοσμά που ομιλούσε για την γουρουνίσια θρησκεία...
Τα ίδια λέγει και ο Ιμάμης Βαρθολομαίος, απλά εσείς οι μικρόνοες φανατικοί και υπερ λίαν ζηλωτές και αντάρτες και έξαλλοι, δεν τα κατανοείτε....
Και βέβαια είναι "κοινή η πίστι μας" με τον Αλάχ.
Οταν χθές στην Ελασόνα μιλούσε για τον Τριαδικό Θεό, εννοούσε τον Αλάχ, τον Βούδα, τον Ζωροάστρη και κάθε άλλο δαιμόνιο της Κολάσεως.
Εσείς οι φανατικοί ταλιμπάν, αντάρτες και έξαλλοι, δεν τα κατανοείτε αυτά.
Εσείς δεν τα καταλαβαίνετε.
Εκεί πάνω στο Φανάρι και όπου αλλού υπάρχουν ανοιχτα οικουμενιστικά πνεύματα, τα κατανοούν θαυμάσια.
Η θρησκεία του Βαρθολομαίου, είναι η Πανθρησκεία του MRA και αυτός είναι ο Μέγιστος Αρχιερέας της...
Πότε θα το κατανοήσετε φανατικοί;

Εξω από την Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αναίσχυντε Βαρθολομαίε.
Εξω βέβηλε Βαρθολομαίε, των ιερών και των οσίων της Πίστεως των Ορθοδόξων.
Ο Θεός θα σε εμέση...αρχιερέα της ...Χαβούζας Πανθρησκείας που πάς να κατασκευάσης.
Εξω μεμιασμένε Βαρθολομαίε.

ΛΕΣΧΗ ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑΝ

2009-09-08T02:06:00.001-07:00

Mε τη συμμετοχή επιφανών προσωπικοτήτων από όλο τον κόσμο, συνεδριάζει τον Mάιο στην Aθήνα, ύστερα από 16 χρόνια η Λέσχη Mπίλντερμπεργκ, η οποία πέρυσι είχε συνέλθει στην Kωνσταντινούπολη.
H αποκαλούμενη και «λέσχη των ισχυρών»...

είχε συνεδριάσει ξανά στην Aθήνα το 1993, μετη συμμετοχή του τότε πρωθυπουργού K. Mητσοτάκη.
Προσκλήσεις για τη φετινή συνεδρίαση που θα πραγματοποιηθεί από τις 14 ως τις 16 Mαΐου στον «Aστέρα» Bουλιαγμένης, έχουν ήδη λάβει ο πρωθυπουργός K. Kαραμανλής και ο πρόεδρος του ΠAΣOK Γ. Παπανδρέου, ενώ το «παρών» αναμένεται να δώσουν τόσο ο Γ. Aλογοσκούφης, όσο και η Aννα Διαμαντοπούλου, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν συμμετάσχει στις συνεδριάσεις της Λέσχης. Θα παραβρεθούν επίσης η Eλληνίδα υπουργός Eξωτερικών Nτ. Mπακογιάννη, καθώς και ο Tούρκος ομόλογός της Aλί Mπαμπατζάν.
Aπό ελληνικής πλευράς εξάλλου παρόντες θα είναι ο επικεφαλής του ομίλου της Coca-Cola στην Eλλάδα Γ. Δαυίδ, ο επικεφαλής του Eλληνικού Iδρύματος Aμυνας και Eξωτερικής Πολιτικής Λ. Tσούκαλης, ο διοικητής της Eθνικής Tράπεζας T. Aράπογλου και ο διοικητής του OTE Π. Bουρλούμης.

Πατριαρχική αντίδραση στην «Ομολογία Πίστεως» των υπερ-Ορθοδoξων

2009-09-07T04:16:00.000-07:00

Ως «απαράδεκτα πράγματα» χαρακτήρισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος την «Ομολογία Πίστεως» επισημαίνοντας ότι σύντομα «οι αδελφοί μας που διαπνεόνται από υπερβάλλοντα ζήλο», θα πάρουν την δέουσα απάντηση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Σε ομιλία του, την Κυριακή, μετά την Θεία Λειτουργία στο Ναό του Ιωάννου Προδρόμου στην Ξηροκρήνη του Βοσπόρου, όπου χοροστάτησε , ο Οικουμενικός Πατριάρχης σημείωσε:

«Ευγνωμονούμε τον Θεό των μας πατέρων μας διότι μας αξίωσε να γεννηθούμε μέσα σ’αυτήν την Εκκλησία και να βαπτισθούμε μέσα στην κολυμβήθρα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και διατηρούμε αυτή την σώζουσαν πίστιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας ακαινοτόμητον και ακατάτμητον. Πολλές φορές, όπως γνωρίζετε, υπάρχουν οι εντός εισαγωγικών «υπερ-Ορθόδοξοι», οι οποίοι κατηγορούν το Πατριαρχείο μαςκαι τας άλλας Ορθοδόξους Εκκλησίας διότι διεξάγουν διαλόγους με τους μη Ορθοδόξους Αδελφούς μας, διότι έχουμε διαφόρους επικοινωνίας και ανταλλαγές επισκέψεων.

Και πως θα γινόταν διαφορετικά στον 21ο αιώνα, να μέναμε απομονωμένοι μέσα στο κέλυφος μας ο καθένας με αυτάρκειαν και αυταρέσκειαν, χωρίς να επικοινωνούμε, χωρίς να διαλεγόμεθα, χωρίς να δίδουμε μαρτυρία της Ορθοδόξου Πίστεως μας;

Τελευταίως αυτοί οι αδελφοί μας, οι οποίοι διαπνέονται από υπερβάλλοντα ζήλον, εκυκλοφόρησαν μιαν «Ομολογίαν Πίστεως» στην Ελλάδα, εις την οποίαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, λένε ότι αυτοί που δεν υπογράφουν αυτήν την Ομολογίαν, αυτοί που έχουν διαλόγους και επικοινωνίαν με τους ετεροδόξους, αυτομάτως θέτουν εαυτούς εκτός Εκκλησίας. Τους ευχαριστούμε πολύ διότι μας εξωεκκλησιάζουν. Προσεχώς θα πάρουν την δέουσαν απάντησιν από το Οικουμενικό Πατριαρχείον, διότι αυτά τα πράγματα είναι απαράδεκτα.

Όταν όλη η Ορθόδοξος Εκκλησία και όχι μόνον το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, αλλά εν Πανορθοδόξω Συνόδω, αποφασίζει να διεξάγει θεολογικούς διαλόγους και να έχει επικοινωνία με τους ετεροδόξους για να βρούμε που συναντώμεθα και πως μπορούμε να επανέλθουμε εις την ενότητα της πίστεως της πρώτης χιλιετίας, όταν-λέγω-όλοι οι Ορθόδοξοι, οι επίσημες Εκκλησίες, εν Συνόδω αποφασίζουν υπέρ αυτών των διαλόγων, πως μπορεί ένα άτομο ή πλείονα άτομα να διαφοροποιούνται από τας αποφάσεις των Συνόδων των Εκκλησιών των και να επικρίνουν τας Συνόδους και τους Προκαθημένους ότι έχουν αποκλίνει από την Ορθόδοξον πίστιν;».

Στον Ιερο Ναό Ιωάννου Προδρόμου παρέστησαν Ιεράρχες του Θρόνου, ο ηγούμενος της Αγιορείτικης Μονής Βατοπαιδίου, Αρχιμ. Εφραίμ, ο Πρέσβης Αλέξης Αλεξανδρής, ο Πρόξενος της Ελλάδος στην Πολή, Νικόλαος Σαπουντζής, πλήθος πιστών από την Ελλάδα, την Κύπρο και πολλές χώρες, ακόμα και από την μακρυνή Νέα Ζηλανδία.

2009-09-05T02:47:00.000-07:00

Αγαπητοί αδελφοί. Θα ήθελα καταρχάς να ζητήσω συγνώμη για την μειωμένη ενασχόλησή μου με το blog. Να είστε σίγουροι ότι θα σας αποζημιώσω με νέον ενδιαφέρον υλικό
Σας παραθέτω μία εξαιρετικά σπάνια επιστολή του Βαρθολομαίου, την οποία απέστειλε σε έναν επίσκοπο και του ζητάει την γνώμη του για την αλλαγή του πασχάλιου κανόνα. Ιδού:

http://rapidshare.com/files/275899050/Pros_mia_koini_imerominia_gia_ton_eortasmo_tou_Pascha.pdf.html

Αν δεν αλλαξοπιστήσουν, θα θανατωθούν!

2009-09-05T02:42:00.000-07:00

Στο Ιράν, η 27χρονη Μεργιέμ (Μαρία) Ρόσταμπουρ και η 30χρονη Μερζιέχ Εσμεϊλαμπάντ θα πεθάνουν με το αιτιολογικό της αλλαγής θρησκεύματος.

1 Σεπτεμβρίου 2009

Στο Ιράν, η 27χρονη Μεργιέμ (Μαρία) Ρόσταμπουρ και η 30χρονη Μερζιέχ Εσμεϊλαμπάντ θα πεθάνουν επειδή άλλαξαν θρήσκευμα.
Σύμφωνα με την είδηση της εφημερίδας Bild, στο Ιράν, δύο γυναίκες καταδικάστηκαν σε θάνατο με την κατηγορία ότι έγιναν χριστιανές.

Η Meryem και η Marziah που κρατούνται σε φυλακή της Τεχεράνης μαστιγώνονται κάθε φορά που ο ιμάμης καλεί για προσευχή τους πιστούς μουσουλμάνους, ταπεινώνονται και τιμωρούνται με στέρηση τροφής και νερού.

Συνελήφθηκαν στις 5 Μαρτίου όταν έγινε έφοδος στο σπίτι τους και βρέθηκε εκεί η Καινή Διαθήκη.

Η υπερασπιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγγραφέας Sabatina James που αγωνίζεται για την απελευθέρωσή τους διαμαρτύρεται:

«Ζουν στην απομόνωση και ανακρίνονται με τα μάτια κλειστά. 5 φορές την ημέρα, όταν ο ιμάμης καλεί σε προσευχή, μαστιγώνονται. Τους δίνουν πολύ λίγο νερό και φαγητό.»

Σύμφωνα με τους Ισλαμικούς νόμους του Ιράν, όσοι εγκαταλείπουν το ισλάμ, αν πρόκειται για γυναίκες, 5 φορές την ημέρα-τις ώρες που καλούνται οι «πιστοί» σε προσευχή- μαστιγώνονται και μέχρι να υποκούσουν (εννοεί να επιστρέψουν στο ισλάμ) ευτελίζεται η ποιότητα της ζωής τους και μειώνεται η ποσότητα φαγητού και νερού που τους παρέχεται.
Πηγή: http://haber.mynet.com/detay/dunya/bu-iki-kadin-idam-edilecek/468288

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:

Στην ιστοσελίδα της Sabatina James, συγκεκριμένα στη σελίδα http://www.sabatina-ev.de/Botschaft.html υπάρχει περιεκτική αναφορά στην υπόθεση.

Εκεί μαθαίνουμε ότι οι δυο γυναίκες κρατούνται από τον Μάρτιο στη φυλακή Evin, αρχικά σε ένα κελί με άλλες 25 γυναίκες και στη συνέχεια σε απομόνωση, ότι η πρώτη μέρα της δίκης ήταν στις 9 Αυγούστου και ότι παρότι ο δημόσιος κατήγορος κ. Haddad πίεσε να απαρνηθούν την πίστη τους γραπτά και προφορικά, εκείνες δήλωσαν επανειλημμένα ότι «δεν μετανιώνουν για τίποτα και δεν θα αρνηθούν την πίστη τους στον Χριστό».

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΡΑΣΗ

ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΓΑΖΗΛΟΣ*
: Ετοιμασε ένα μικρό μήνυμα στην αγγλική, το οποίο μπορείτε να στέλνετε από αυτή τη σελίδα στην πρεσβεία του Ιράν στο Ηνωμένο Βασίλειο (Λονδίνο) και στη μόνιμη αντιπροσωπεία του Ιράν στον ΟΗΕ.

Η πρεσβεία του Ιράν στην Αθήνα, όπως μας είπαν τηλεφωνικά, δεν έχει ε-mail αλλά μόνο FAX, το οποίο είναι: 2106747945.

Όποιοι έχουν φαξ μπορούν να στείλουν τη διαμαρτυρία τους σε αυτό.

Μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο όσο το να στείλετε την παρακάτω φόρμα, αλλά έχει σημασία να το κάνετε!

Το μήνυμα διαμαρτυρίας έχει ως εξής στα ελληνικά:

«Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι από τον Μάρτιο του 2009 κρατούνται σε φυλακή της Τεχεράνης δυο γυναίκες, η 27χρονη Μεριέμ Ρόσταμπουρ και η 30χρονη Μαρζιέχ Εσμελαϊμπάντ, οι οποίες καταδικάστηκαν σε θάνατο επειδή από μουσουλμάνες έγιναν χριστιανές.

Η είδηση αυτή ήδη μεταδίδεται με μεγάλη ταχύτητα στο Ίντερνετ και προκαλεί πολλά αρνητικά σχόλια για τη χώρα σας.

Ενώνουμε τη φωνή μας με αυτή της ακτιβίστριας Sabatina James και πολλών άλλων επώνυμων και ανώνυμων, ακτιβιστών και απλών ανθρώπων, Ελλήνων και αλλοδαπών, ζητώντας να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι Μεριέμ Ρόσταμπουρ και Μαρζιέχ Εσμεϊλαμπάντ να αφεθούν αμέσως ελεύθερες.»

το κειμενο για διαμαρτυρια στο

ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΓΑΖΗΛΟΣ*
…δικαιοσύνη ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

http://agazilos.org/2009/09/02/be-a-muslim-again-or-die/
Από τον ΑΝΕΜΟ

Θανατηφόρο ατύχημα με προσκυνητές στο Άγιον Όρος

2009-08-25T02:21:00.000-07:00

ΕΚΤΑΚΤΟ - Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Πρακτορείου Εκκλησιαστικών Ειδήσεων "Romfea.gr", θανατηφόρο ατύχημα συνέβη πριν από λίγο

στο Άγιον Όρος με μια ομάδα προσκυνητών.

Οι πληροφορίες λένε ότι το τραγικό περιστατικό συνέβη όταν μια ομάδα 25 προσκυνητών, επιβιβάστηκε στην καρότσα από φορτηγάκι τύπου «Unimog», με προορισμό από τον Αρσανά της Ιεράς Μονής του Αγίου Παύλου μέχρι την Μονή.

Για άγνωστους ακόμη λόγους η καρότσα ανετράπη με αποτέλεσμα ένας Έλληνας προσκυνητής 46 χρονών να σκοτωθεί, παρόλο που το φορτηγάκι πήγαινε με ταχύτητα μόνο 10χλμ.

Επίσης δύο προσκυνητές τραυματίστηκαν σοβαρά, αναμεσά τους και ένας δόκιμος μοναχός απο την Συρία και με ελικόπτερο σούπερ - πούμε της Πολεμικής Αεροπορίας που προσγειώθηκε στην Δάφνη οι τραυματίες διακομίστηκαν στην Θεσσαλονίκη.

Ακόμη, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι 16 ακόμα προσκυνητές είναι ελαφρά τραυματισμένοι και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο Πολυγύρου.

Τέλος, σε επικοινωνία που είχαμε με το Αστυνομικό Τμήμα, μας ενημέρωσε ότι αναμένονται επίσημες ανακοινώσεις από τον Ταξίαρχο.

ΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

2009-08-20T13:48:00.000-07:00

ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΔΩ

http://agiooros.freeforums.org/topic-t3159.html#10929

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ...

2009-08-19T12:02:00.000-07:00

O Oικουμενισμός και οι Οικουμενιστές είναι πραγματικά όντα ή πλάσματα της φαντασίας μας; του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΗΜΑΤΗ

2009-08-19T02:29:00.001-07:00

Στο ιστολόγιό σας δημοσιεύσατε ένα κείμενο με τίτλο «Αντι-οικουμενιστικός αγώνας με διάκριση». Ασφαλώς και η διάκριση πρέπει να χαρακτηρίζει κάθε ενέργειά μας.

Όμως, επειδή «διάκρισις σημαίνει συνείδησις αμόλυντη και καθαρότης των αισθήσεων» (Ιω. Κλίμακος), -άρα η ορθή διάκριση είναι κτήμα των ολίγων-, η γνωμοδότηση εν ονόματι της διακρίσεως δεν είναι ο καλύτερος σύμβουλος, όταν πρόκειται για θέματα Πίστεως και αιρέσεων.

Εκεί, μαζί με τη διάκριση ως προς το χρόνο και τον τρόπο του πρακτέου, πρέπει να λαμβάνουμε υπ’ όψιν δεδομένα περισσότερο σταθερά και ασφαλή.

Και αυτά είναι οι καθοδηγητικές γνώμες των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας, οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων σε όμοιες περιπτώσεις.

Με αυτή τη βάση, και επειδή σχημάτισα την εντύπωση ότι όσα, -στην παραπάνω δημοσίευσή σας- διατυπώνονται από τον Σεβασμιώτατο Μητρ. Πειραιώς π. Σεραφείμ, τον σεβαστό π. Θεόδωρο Ζήση και τον υπεύθυνο του ιστολογίου, έχουν και τον αντίλογό τους, γι’ αυτό διατυπώνω τις σκέψεις μου κυρίως ως προς τις τοποθετήσεις του Σεβ/του και έμμεσα τις δικές σας, ώστε με την καλοπροαίρετη συζήτηση να ξεκαθαρίσουν τα θέματα, να κατορθώσουμε σ’ αυτή την κρίσιμη για την Εκκλησία μας ώρα, να διατηρήσουμε την ενότητα ενεργειών στον αγώνα κατά των Οικουμενιστών, που προβλέπεται δύσκολος.

Μας χρειάζεται σύμπνοια και διάθεση ομολογίας (έστω και με διαφορετικό τρόπο) και όχι υποτίμηση του αγώνος των μεν από τους δε.

Ασφαλώς και δεν έρχομαι ως συνήγορος, ούτε συμφωνώ με την όλη συλλογιστική του καθηγητή Πανεπιστημίου, στον οποίο απαντά ο Σεβ/τος Πειραιώς (μέρος της Επιστολής του αναδημοσιεύσατε), αφού μέσα στον χαώδη χώρο αντιμαχόμενων Επισκοπών-Εκκλησιών και των αποτειχιζόμενων πιστών του Παλαιού είναι δύσκολο κανείς να βρει άκρη, παρά την ορθότητα των περισσοτέρων τους θέσεων.

Θέλω να σημειώσω, όμως ταυτόχρονα, ότι στην περίπτωση της παύσεως του μνημοσύνου των Οικουμενιστών, δεν μπορούμε να υποβαθμίζουμε το θέμα και αντί για τους συγκεκριμένους οικουμενιστές να ομιλούμε ως να πρόκειται απλώς περί κάποιων άγνωστων και εναλλασσόμενων σε δηλώσεις προσώπων, που εκφράζουν «κάποιες» θέσεις: «των κατά καιρούς (δηλ.) δηλούντων συγκρητιστικάς οικουμενιστικάς θέσεις», όπως στην Επιστολή του γράφει ο Σεβ/τος.

Πράγματι, αν τους εντάξουμε σ’ αυτό το ακαθόριστο και ρευστό πλαίσιο, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν αιρετικοί ή ως «κοινωνούντες με αιρετικούς» και αφήνονται έτσι «ελεύθεροι» να συνεχίσουν το καταλυτικό έργο τους.

Αντίθετα:

α) Η παύση του μνημοσύνου επιβάλλεται, γιατί εδώ πρόκειται για συγκεκριμένα πρόσωπα Οικουμενιστών, των οποίων έχουμε επίσημες δηλώσεις, κείμενα και πράξεις. Κι αυτοί οι συγκεκριμένοι, είναι οι ηγέτες του οικουμενιστικού αγώνος, δρουν με συγκεκριμένο σχέδιο και το υλοποιούν μαζί με τους αιρετικούς και υπό την προστασία των, έχουν προαποφασίσει ή αποδεχθεί την ένωση των Εκκλησιών υπό των Πάπα, έχουν υποπέσει σε πληθώρα παραβάσεων Ιερών Κανόνων και ασεβούν προς αυτούς, αμνηστεύουν αιρετικές δοξασίες και πρακτικές, δεν υπερασπίζονται την Εκκλησία μας, π.χ. όταν πρόσφατα ο Πάπας την χαρακτήρισε ως ελλειμματική(!) και επιτρέπουν έτσι να εξοικειώνεται και να μολύνεται ο πιστός από την αίρεση.

Αυτά έχουν καταγγελθεί από πολλούς και δεν χρειάζεται να παραθέσω εδώ τα σχετικά κείμενα. Θα αναφέρω μόνο δύο απ’ εκείνους που έχουν διατυπώσει τέτοιες θέσεις, τους καθηγητές Πανεπιστημίου π. Θεόδωρο Ζήση και π. Γεώργιο Μεταλληνό, οι οποίοι προΐστανται της Συνάξεως που συνέταξε την «Ομολογία Πίστεως» και την οποία ο Σεβ/τος συνυπέγραψε και -είναι αλήθεια- αυτή η ομολογιακή του ενέργεια μας γέμισε χαρά. Το ότι οι ελάχιστοι Οικουμενιστές, αλλά ισχυροί λόγω των θεσμικών ηγετικών θέσεων που κατέχουν, προχωρούν με σχέδιο και προσπαθούν να εξοικειώσουν το λαό στην αιρετική Οικουμενιστική ιδεολογία, ώστε ο λαός να αποδεχθεί χωρίς αντίδραση την Ένωση, φαίνεται από δικές τους δηλώσεις[1]. β) οι δηλώσεις τους αυτές δεν είναι ευκαιριακές -όπως χαρακτηρίζονται- ως προερχόμενες υπό «των κατά καιρούς δηλούντων συγκρητιστικάς οικουμενιστικάς θέσεις». Είναι δηλώσεις των ιδίων συγκεκριμένων προσώπων, όπως του κ. Βαρθολομαίου, οι οποίοι συντελούν θεωρητικά και πρακτικά στην διατύπωση, εκδήλωση, υποστήριξη και προώθηση εντός της Εκκλησίας της παναιρέσεως του Οικουμενισμού.

Τι άλλο απαιτείται, δηλαδή, για την εφαρμογή των «Θείων και Ι. Κανόνων 13ου και 15ου της Α´ καί Β´ λεγομένης Συνόδου» που αναφέρει ο Σεβ/τος; Δεν υπάρχει εδώ συγκεκριμένη αίρεση, δηλ. ο Οικουμενισμός; Δεν υπάρχουν τα πρόσωπα που την προωθούν, δεν υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο επιβολής της, όπως τούτο ομολογούν από χρόνια προσωπικότητες ως ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς, ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ο π. Σπυρίδων Μπιλάλης, ο Ανδρέας Θεοδώρου, ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος (στην γνωστή δήλωσή του πριν φέρει τον Πάπα και το Συνέδριο του Π.Σ.Ε. στην Αθήνα), ο Ιω. Ρωμανίδης, ο π. Θ. Ζήσης, ο π. Γ. Μεταλληνός κ.ά.; Αυτό δεν το αναφέρει και η «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ» που προσυπόγραψε και ο Μητρ. Πειραιώς; Τώρα γιατί αυτό αμφισβητείται υπ’ αυτού;

Γράφει, ακόμη, πως για να αντιδράσει, περιμένει όχι απλώς την διατύπωση από τους οικουμενιστές, κάποιων συγκρητιστικών οικουμενιστικών θέσεων, μα «δημοσία κήρυξιν αιρέσεως και γυμνή τη κεφαλή επ΄ Εκκλησίας αιρετικήν διδασκαλίαν…».

Να θυμίσουμε, λοιπόν, τι υπογράψαμε όλοι -και ο Σεβ/τος- στην «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ»;

«…Ο Παπισμός προκάλεσε στην Εκκλησία μεγαλύτερη ζημία από όση προκάλεσαν όλες μαζί οι αιρέσεις και τα σχίσματα... Για τον λόγο αυτό τον εκάστοτε πάπα “ου μόνον ου κοινωνικόν έχομεν, αλλά και αιρετικόν αποκαλούμεν”…

Εφ' όσον οι αιρετικοί εξακολουθούν να παραμένουν στην πλάνη, αποφεύγουμε την μετ' αυτών κοινωνία...

Οι ιεροί κανόνες στο σύνολο τους απαγορεύουν … τις εντός των ναών συμπροσευχές, αλλά και τις απλές συμπροσευχές σε ιδιωτικούς χώρους…

Η αίρεση του Οικουμενισμού… προσβάλλει το δόγμα της Μιας… Εκκλησίας…

Επιβάλλεται από Πατριάρχες και επισκόπους νέο δόγμα περί Εκκλησίας...

Σύμφωνα με αυτό καμμία Εκκλησία δεν δικαιούται να διεκδικήσει αποκλειστικά για τον εαυτό της τον χαρακτήρα της καθολικής και αληθινής Εκκλησίας...

Αυτήν την παναίρεση έχουν αποδεχθή εκ των Ορθοδόξων πολλοί πατριάρχες, αρχιεπίσκοποι, επίσκοποι...

Την διδάσκουν «γυμνή τη κεφαλή», την εφαρμόζουν και την επιβάλλουν στην πράξη κοινωνούντες παντοιοτρόπως με τους αιρετικούς, με συμπροσευχές, ανταλλαγές επισκέψεων, ποιμαντικές συνεργασίες, θέτοντας ουσιαστικώς εαυτούς εκτός Εκκλησίας.

Η στάση μας εκ των συνοδικών κανονικών αποφάσεων και εκ του παραδείγματος των Αγίων είναι προφανής.

Ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του».

Το παραπάνω απόσπασμα της «ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ» που και ο Σεβ/τος υπέγραψε, μιλά για την αίρεση του Οικουμενισμού που κηρύσσεται «γυμνή τη κεφαλή», στην οποία συμμετέχουν Πατριάρχες και Επίσκοποι, οι οποίοι με τη συμμετοχή τους αυτή τίθενται εκτός Εκκλησίας. Αντίθετα, στην Επιστολή του ο Σεβ/τος λέγει ότι η αίρεση του Οικουμενισμού, δεν κηρύσσεται ακόμα «γυμνή τη κεφαλή» από συγκεκριμένα πρόσωπα και ότι, όταν διαπιστώσει κάτι τέτοιο, τότε θα αντιδράσει. Μα έτσι ο Σεβ/τος (από συμπαράσταση στο χειμαζόμενο Φανάρι) δικαιολογεί τον ηγέτη του Οικουμενισμού κ. Βαρθολομαίο. Πόσοι Πατριάρχες χειμαζόμενοι, προτίμησαν την ομολογία και το μαρτύριο;

Στη συνέχεια, δηλώνει, ότι θα διακόψει το μνημόσυνο μόνο αν η αίρεση καταδειχθεί «…με ενσυνείδητον μετοχήν εις την αίρεσιν αποδεικνυομένην διά της κοινωνίας έως το κοινόν ποτήριον. Τοιούτον τι, όμως δεν έχει ευτυχώς επισυμβεί». Ας αφήσω το δεύτερο σκέλος της φράσεως, για να μην μακρύνω περισσότερο το λόγο. Μένω στο πρώτο και ερωτώ: Τότε τι νόημα έχουν οι παραπάνω Ιεροί Κανόνες που αναφέρει; Οι Πατέρες της Εκκλησίας και οι πιστοί όλων των εποχών, περίμεναν πρώτα να παγιωθεί η αίρεση και μετά να αντιδράσουν; Δεν ευοδώνουν και προτρέπουν οι Πατέρες στην άμεση αντίδραση των πιστών ακόμα και επί υποψία αιρέσεως;

Οι παραπάνω Ι. Κανόνες, δεν ομιλούν για σύσσωμη αντίδραση της Εκκλησίας, αλλ΄ αναφέρονται για την αντίδραση κάποιων πιστών ή ομάδων πιστών που για διάφορους λόγους έχουν κατανοήσει τη σοβαρότητα της καταστάσεως.

Αντιγράφω κι ένα σχετικό σχόλιο από την ιστοσελίδα σας:

«O Άγ. Θεόδωρος ο Στουδίτης μας λέει: Ο μνημονεύων αιρετικόν είναι αιρετικός, καν τοις λογισμοίς ουκ εναυάγησεν αλλά τη κοινωνία της αιρέσεως συνόλλυται!».

Σταματώ όμως εδώ, για να παραθέσω κάποια ανάλογα παραδείγματα από την ιστορία της Εκκλησίας μας που μας φέρνουν μπροστά στις ευθύνες μας:

Ι) Κατά τον Μητρ. Νικοπόλεως Μελέτιο, η ενότης της Εκκλησίας «παρασαλεύεται μόνον από τας ετεροδοξίας. Ο ετέρως, παρ’ ο παρέλαβε, φρονών, παύει να έχη την ενότητα της πίστεως και την κοινωνίαν του Αγίου Πνεύματος. Δια τούτο, κατά την Ε’ Οικουμ. Σύνοδον (πράξ. Α’ § 3,17) υπέρτατον χρέος των ιερέων… είναι η περιφρούρησις και η διασφάλισις της ενότητος της πίστεως. Η έκπτωσις ιερέως από την ενότητα της πίστεως μιαίνει τα υπ’ αυτών τελούμενα μυστήρια και αίρει από αυτούς το χάρισμα της πνευματικής πατρότητος. Αντί ποιμένων αποβαίνουν λύκοι (βλ. Ε’ Οικουμ. Σύνοδ., Πράξ. ΣΤ’ § 15,10 και Πράξ. Α’ 3,14)... Και οι ορθόδοξοι καθ’ όλον το διάστημα του ακακιανού σχίσματος ηρνήθησαν να κοινωνήσουν των αχράντων μυστηρίων από χειρών απλώς υπόπτων. “Ακοινώνητοι δια τι μένομεν επί τοσαύτα (35) έτη;... Ιερείς και πατέρες είναι μόνον οι τηρούντες την πίστιν ανόθευτον (Πραξ. Α § 3, 14)» (Τα κείμενα αυτά, όπως και των επομένων τριών §§, είναι από τη μελέτη του Μητρ. Νικοπόλεως και Πρεβέζης Μελετίου, Η Πέμπτη Οικουμ. Σύνοδος, σελ. 104-106, 52, 360, 361).

ΙΙ) Αλλά και κατά την εποχή του Αγ. Κυρίλλου παρόμοια συνέβαιναν. «Κατά την διετίαν 431-433 μ.Χ. εκράτησε, συνεπεία του σχίσματος, μεγάλη αταξία. ”Έμεινε η Σύνοδος η Ανατολική (σ.σ. δηλ. οι περί τον Πατρ. Αντιοχείας Ιωάννη) μη κοινωνούσα τοις επισκόποις τοις κοινωνούσι Κυρίλλω… Κατά το διάστημα αυτό οι Ανατολικοί κατηγόρουν τους κοινωνούντας με τον άγ. Κύριλλον ορθοδόξους ως αμαθείς… Αλλ’ η κατάστασις, εις την οποίαν είχε περιέλθει το πατριαρχείον Αντιοχείας ήτο θλιβερά… Διό και τεταπεινωμένοι εζήτησαν την κοινωνίαν με τον άγ. Κύριλλον υπό όρους… (ο οποίος) απαντών ηρνήθη να δεχθή τους Ανατολικούς εις κοινωνίαν, πριν α) δεχθούν την καθαίρεσιν του Νεστορίου…, β) αναθεματίσουν τον Νεστόριον και τας διδασκαλίας του, γ) …αποδεχθούν όλας τας πράξεις της Γ’ Συνόδου…, διότι δεν είχεν εμπιστοσύνην (σ.σ. μετά όσα είχε πράξει) εις τον Ιωάννην Αντιοχείας».

ΙΙΙ) Οι άγιοι πατέρες δεν ανέχονταν ούτε καθ’ υποψίαν να κατηγορηθούν, ότι καθ’ οιονδήποτε τρόπο εκοινώνουν μετά των αιρετικών, αλλά κι αν έδειχναν κάποια «οικονομία» αυτή διετηρείτο για βραχύ χρονικό διάστημα και όχι για δεκαετίες. Π.χ., ο άγ. Πρόκλος, παρόλο που επιτιμάται από τον άγ. Κύριλλο για πρόθεσή του να αναθεματισθεί ο αιρετικός Θεόδωρος, και τούτο χάριν οικονομίας, μήπως και κερδίσουν κάποιους φίλα προσκείμενους προς τους αιρετικούς, αυτός επιμένει και στέλνει επιστολή στους επισκόπους «συμβουλεύων αυτούς…να αναθεματίσουν τας βλασφημίας του Θεοδώρου, διότι μόνον έτσι θα απήλλαττον τους εαυτούς των από την σχετικήν υποψίαν».

Αργότερα φάνηκε πως είχε δίκιο ο αγ. Πρόκλος, γιατί αποδείχτηκε ότι οι φιλοαιρετικοί «συνέχισαν να υπερασπίζονται ακόμα και τας βλασφημίας του Θεοδώρου». Τότε και «ο άγ. Κύριλλος, επειδή έβλεπε την ασέβειαν αυξανομένην και …την ως εκ τούτου βλάβην…, ηναγκάσθη να συγγράψη τα βιβλία του κατά του Θεοδώρου και των βλασφημιών του».

ΙV) Άλλο παράδειγμα, που δείχνει την ευαισθησία της ορθοδόξου συνειδήσεως σε θέματα πίστεως. Γράφει ο καθηγητής Π. Μπούμης: «Τοιαύτη είναι η ευαισθησία του χριστιανικού πληρώματος εις ζητήματα πίστεως, ώστε δεν ανέχεται την παραμικράν υπεκφυγήν η ασάφειαν η αμφιβολίαν, αλλά επιμένει εις την συγκεκριμένην και βεβαίαν αντιμετώπισιν αυτών. Εύγλωττος είναι επί τούτω η στάσις την οποίαν επέδειξε το πλήθος των πιστών της Κων/λεως τω 518, όταν εκάλεσε τον Πατρ. Ιωάννην Β τὸν Καππαδόκην... “να κηρύξη απ' άμβωνος την αναγνώρισιν της Δ΄ Οἰκ. Συνόδου, να εγγράψη εις τα δίπτυχα τα ονόματα των ορθοδόξων προκατόχων αυτού...και να αναθεματίση τον μονοφυσίτην πατριάρχην Αντιοχείας Σεβήρον”. Οι πιστοί δεν ηρκέσθησαν εις την διαβεβαίωσιν του Πατριάρχου, ότι δεν εκινδύνευεν η πίστις και ότι θα προβή εις τας σχετικάς ενεργείας, αλλά “τω καιρώ των διπτύχων μετά πολλής ησυχίας συνέδραμαν άπαν το πλήθος κύκλω του θυσιαστηρίου και ηκροώντο, και μόνον (όταν) ελέχθησαν αι προσηγορίαι των ειρημένων... φωνή μεγάλη έκραξαν άπαντες· δόξα σοι Κύριε”».

Και τότε, λοιπόν, όπως βλέπουμε, Επίσκοποι εκήρυτταν την αίρεση ή έκαναν πλάτες στους αιρετικούς επικοινωνώντας μαζί τους. Και σήμερα η «ιστορία επαναλαμβάνεται»: Πατριάρχες, Επίσκοποι και θεολόγοι (τους οποίους στο ιστολόγιό σας είχατε την τόλμη να κατονομάσετε), ηγούνται της αιρέσεως του Οικουμενισμού. Το χρέος όλων, όσων θέλουμε να παραμείνουμε πιστοί, είναι προδιαγεγραμμένο από τους Αγίους μας και θα είναι ευχής έργο, ιεράρχες όπως ο Μητροπολίτης Πειραιώς, να πρωτοστατήσουν πρακτικά στην εφαρμογή των λόγων τους.

Σημάτης Παναγιώτης, θεολόγος

[1] Ο εκπρόσωπος μας στις Βρυξέλλες, επίσκοπος Αθανάσιος, χαρακτήρισε την πλειονότητα των πιστών ως φονταμενταλιστές και δήλωσε ότι: προσπάθειά μας είναι «να προετοιμάσουμε τον κόσμο, να τον διαπαιδαγωγήσουμε, για να μη αντιδράσει,… (στους οικουμενιστικούς διαλόγους) να σχηματίσουμε τη συνείδηση του κόσμου»!

ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ...

2009-08-17T13:30:00.000-07:00

ας αφησουμε τον αγιο μαρκο τον ευγενικο να μας μιλησει σημερα. ειναι τοσο ξεκαθαρος.

Μεγας Αγιος Μαρκος:

1)οι περισσοτεροι αδελφοι εχοντας παρει θαρρος απο την εξορια μου, ελεγχουν με αυστηροτητα τους αλιτηριους(λατινοφρονες) και παραβατες της ορθης πιστεως και των πατερικων θεσμων. Τους διωχνουν επισης απο παντου ως καθαρματα, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΩΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ.

2)...ειναι ετοιμοι να υποφερουν καθε κινδυνο για την ευσεβεια και για τον αγωνα να μην μολυνθουν απο την κοινωνια με τους ασεβεις.

3)να συμβουλευσεις δε τους ιερεις του Θεου να αποφευγουν με καθε τροπο την εκκλησιαστικη κοινωνια με τον λατινοφρονα μητροπολιτη τους και ουτε να συλλειτουργουν μαζι του, ουτε να τον μνημονευουν καθολου, ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΘΕΩΡΟΥΝ ΑΡΧΙΕΡΕΑ, ΑΛΛΑ ΩΣ ΜΙΣΘΩΤΟ ΛΥΚΟ.

4)ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΩΝ ΑΜΝΗΜΟΝΕΥΤΩΝ

2009-08-14T02:02:00.000-07:00

http://agiooros.freeforums.org

εξαιρετικο,ορθοδοξο,αγωνιστικο forum που συντηρειται απο εναν νεαρο ευαισθητοποιημενο εις τα της πιστεως ανθρωπο. Ριξτε του μια ματια και δεν θα χασετε...

ΦΩΝΗ ΠΟΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ . Δεν είναι καιρός για υπεράσπιση δικαιωμάτων, αλλά για υπεράσπιση της Ορθοδόξου Πίστεως, Μητροπολίτα Άνθιμε.

2009-08-11T01:42:00.000-07:00

Άλλος ένας Μητροπολίτης, υποστηρικτής του αιρετίζοντος Πατριάρχη Βαρθολομαίου.
Με κείμενό του στην ιστοσελίδα της Μητροπόλεώς του, με τον τίτλο «Δεν είναι καιρός για πρεσβεία!» επιτίθεται ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος στην Εκκλησία της Ρωσίας που έθεσε το θέμα Πρεσβείων.

Τὀσα και τόσα κρίσιμα θέματα Πίστεως μας απασχολούν τόσα χρόνια και σεις επιλέξατε αυτό ως το πιο σημαντικό θέμα για να μιλήσετε;

Πού είσασταν κ. Άνθιμε, τόσα χρόνια, που ο Πατριάρχης συμπροσεύχεται με τους αιρετικούς, δίνει δώρο άγιο δισκοπότηρο στον ουνίτη «επίσκοπο» των Αθηνών κ. Σαλάχα και ξεπουλά την Ορθοδοξία;

Πού είσασταν, για να υπερασπιστείτε την αλήθεια και την Πίστη;

Πού είσασταν, όταν έλεγε τα μαργαριτάρια του ο Πατριάρχη σας (έχουν δημοσιευθεί και ελεχθεί από θεολόγους και καθηγητές Πανεπιστημίου)
για να μας πείτε τη γνώμη σας;

Μήπως δεν μιλούσατε, προβάλλοντας την πρόφαση, ότι δεν «κρίνω ανωτέρους μου»;

Τότε, πως τώρα κρίνετε και γελοιοποιείτε, ένα άλλο Πατριαρχείο;

Την αλήθεια της Πίστεως απαξιείτε να υπερασπισθείτε έναντι του οικουμενιστή Πατριάρχη.

Τώρα, όμως, το Πατριαρχείο Μόσχας δεν εξέφρασε κάποια αιρετική ή οικουμενιστική θέση, αλλά εξέφρασε τις απόψεις του (καλώς ή κακώς το εξετάζουμε) για το θέμα των πρεσβείων των Πατριαρχείων και το θεσμό της Πενταρχίας, και σείς απρόσκλητος επεμβαίνετε (ή μήπως κατά παραγγελία;) και χαρακτηρίζετε τη θέση ενός Πατριαρχείου ως «γελοία»;

Μπράβο σεβασμό που μας διδάσκετε!

Στις φανερά αιρετικές θέσεις του Βαρθολομαίου, «άκρα του τάφου σιωπή»;

Στις διεκδικήσεις του Πατριαρχείου Μόσχας -που δεν είναι αιρετικές, όπως δεν ήταν αιρετική η διεκδίκηση από την Νέα Ρώμη των Πρεσβείων τιμής από τη Παλαιά Ρώμη- έρχεστε να κάνετε μια ανοίκεια παρέμβαση;

Άραγε, δεν γνωρίζετε, ότι η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος έδωσε τα ίσα πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη, χρησιμοποιώντας το ίδιο σκεπτικό που χρησιμοποιεί η Μόσχα σήμερα.

Γιατί λοιπόν αυτή η εμπαθής επίθεση Μητροπολίτα;

Γιατί τοποθετείτε τα διοικητικά θέματα πάνω από τα κακοποιούμενα συνειδητώς και αντιπατερικώς θέματα Πίστεως;

Μέχρι «χθές», θεωρούσα ανεπίκαιρη την ανακίνιση τέτοιων ζητημάτων.

Βλέποντας, όμως, την προδοσία της Πίστεως από το Φανάρι, σκέπτομαι μήπως είναι η λύση που περιμένουμε από το Θεό.

Αντί ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος να ξεπουλήσει με την βοήθεια του κ. Ζηζιούλα τον Οκτώβριο στην Κύπρο τα πρεσβεία τάχα «υπηρεσίας» και να τα εναποθέσει στα χέρια του Πάπα, μήπως είναι καλύτερα να πάνε στα χέρια της Μόσχας;

Μήπως αυτό φοβάται το Φανάρι, γι’ αυτό σπεύδει ασθμαίνοντας και αγχωμένο για να προλάβει μήπως κάτι στραβώσει στα συμφωνηθέντα και έτσι εκτεθεί;

Τέλος:

Αποφασίστε να μιλήστε κ.κ. Άνθιμε, όχι για τα δικαιώματα και τα πρεσβεία, αλλά για την Ορθόδοξη Πίστη, που ταλαιπωρείται στα χέρια του κ. Βαρθολομαίου.

Υπερασπισθείτε την Πίστη και όχι τα διοικητικά θέματα του κ. Βαρθολομαίου.

Κατά τους Ι. Κανόνες, όποιος κάνει πλάτες στους «κοινωνούντας ακοινωνήτω», είναι συνυπεύθυνος!

«Δεν είναι καιρός για πρεσβεία», Σεβασμιώτατε, αλλά καιρός για την υπεράσπιση της Ορθοδόξου Πίστεως και ενημέρωση του ανενημέρωτου ποιμνίου σας.

Μοναχός Λεόντιος Διονυσιάτης

ΠΩΣ ΣΚΕΦΤΟΤΑΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ...

2009-08-10T12:54:00.000-07:00

Σε επιστολή του 1229 ο ιερός Γερμανός προέτρεπε τους ορθόδοξους κυπριους:

να φευγετε ολοταχως μακρυα απο τους ιερεις που υπεκειψαν στην λατινικη υποταγη. να μην συγκεντρωνεσθε μαζι τους στην εκκλησια, ουτε να δεχεστε απο τα χερια τους οποιαδηποτε ευλογια. διοτι ειναι καλυτερο να προσευχεσθε μονοι σας στα σπιτια σας προς τον Θεο, παρα να συναγεσθε στην εκκλησια μαζι με τους υποταχθεντας λατινοφρονας

ΤΟΣΟ ΞΕΚΑΘΑΡΟΙ ΗΤΑΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ. ΟΥΤΕ ΕΛΕΓΑΝ να περιμενομε ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ, ΟΥΤΕ ΠΕΡΙ ΚΟΙΝΩΝ ΠΟΤΗΡΙΩΝ.ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΣΗΜΕΡΟΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΣΕΙΣ ΕΝ ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ.
ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ...Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΣ ΛΑΤΙΝΟΦΡΟΝΑΣ?ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΤΕΤΕ ΟΤΙ ΘΑ ΕΛΕΓΑΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝ ΖΟΥΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ?ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΕΛΕΓΑΝ ΣΕ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΧΛΙΑΡΟΥς ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ?
ΜΑ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ...ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ. Ο ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ.ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ.ΟΜΩΣ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΛΥΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΠΩΣ:Ο ΚΟΙΝΩΝΩΝ ΤΩ ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΩ, ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΟΣ ΕΣΤΩ.

ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ ΑΔΕΛΦΟΙ

ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ ΑΜΚΑ

2009-08-07T09:32:00.000-07:00

Είπε Γέρων:

2009-08-07T09:12:00.000-07:00

ο Αγιος Μάξιμος ο ομολογητης, την περιοδο της αιρεσης του μονοθελητισμου ειχε διακοψει την κοινωνια του με το πατριαρχειο της κωνσταντινουπόλεως.
ερωτάται λοιπόν ο Άγιος(και μέσου αυτού οι ανα αιώνες αποτειχισμένοι αδελφοι εως σημερον)
---εσυ μονο θα σωθεις και ολοι οι αλλοι θα χαθουν?
---ο αγιος απαντησε: οι 3 παιδες που δεν προσκυνησαν την εικονα δεν ΚΑΤΕΚΡΙΝΑΝ ΚΑΝΕΝΑΝ,αν κ ολοι οι αλλοι προσκυνουσαν, διοτι δεν προσεχαν τι εκαναν οι αλλοι, αλλα το πως να μην εκπεσουν αυτοι απο την αληθινη ευσεβεια. Κατα τον ιδιο τροπο κ ο Δανιηλ, οταν τον ριξανε στον λακο με τους λεοντες, δεν κατεκρινε κανεναν απο οσους δεν προσευχηθηκαν στον Θεο κατα το θεσπισμα του Δαρειου. Αντιθετως κοιταξε το δικο του εργο κ προτιμησε να πεθανει παρα να σφαλλει απεναντι στο Θεο κ να ελεγχθει απο την συνειδηση του για παραβαση των θειων νομων. ας μην επιτρεψει λοιπον ο Θεος κ σε μενα να κατακρινω η να πω οτι μονο εγω σωζωμαι. ΠΡΟΤΙΜΩ ΟΜΩΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ παρα να εχω ταραχη στην συνειδηση μου οτι εσφαλα με οποιονδηποτε τροπο στην πιστη μου απεναντι στον Θεο.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ(αρχιμανδριτη βασιλειου παπαδακη)το οποιο ολοι οι χριστιανοι πρεπει να αγορασουν. Μιλαει για την αποτειχηση,την ομολογια, τους αγωνες τοσων και τοσων αγιων μοναχων ανα τους αιωνες.το βιβλιο δεν κρυβει τιποτε εσκεμμενα.περνει αυτουσια την εκκλησιαστικη ιστορια απο τις διαφορες πηγες. ΤΙΜΗΣΤΕ ΤΟ.

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΟ 1997(ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ)

2009-08-07T09:03:00.000-07:00

Ο Εσταυρωμένος μάτωσε!!!μάλιστα αυτόπτης μαρτυρας μιλα για τόσο αίμα που το μάζευαν με σφουγκαρίστρες(ω της ασεβείας). Ο αυτόπτης μάρτυρας μου είπε οτι το αίμα έτρεχε ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ του Κυρίου και οτι αυτο που φαινεται στα χερια απο κατω(σαν κοκκινες λωριδες) δεν υπηρχε. ισως προκειται για λαθος φωτοσκιαση.
Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗς: ΔΙΑΤΙ ΜΑΤΩΝΕΙ Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟς;ΓΙΑΤΙ ΚΡΥΨΑΝΕ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ?

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΠΕΡΙ ΑΜΚΑ

2009-07-31T11:42:00.000-07:00

(Δείτε το παραπάνω βίντεο πρός το τέλος, την μαρτυρία του υπουργού και κρίνετε την σοβαρότητα της κατάστασης)

???

(Δείτε το παραπάνω βίντεο πρός το τέλος, την μαρτυρία του υπουργού και κρίνετε την σοβαρότητα της κατάστασης)

ΚΑΡΤΑ ΑΜΚΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΓΙΩΝ:
Να δουμε για άλλη μια φορα τις πληροφορίες που η Ορθόδοξη Παραδοση μας δινει για το χαραγμα.
Ο άγιος Αρέθας επίσκοπος Καισαρείας και διάδοχος του Μ. Βασιλείου στον επισκοπικό θρόνο στο έργο του "εξήγησις της Ιεράς Αποκαλύψεως" PG 106 αναφέρει ότι το χάραγμα θα δοθεί σαν "ψήφος εντριβή και εγνωσμένη ανθρώποις" .
Από την άλλη έχουμε τον Αγιο Εφραίμ τον Σύρο που στον "λόγο του περί εμφάνισης του αντιχρίστου" (Ασκητικά) μας πληροφορεί "διότι τοιούτον τρόπο χρησιμοποιεί ο τύρανος ώστε όλοι να βαστάζουσιν το σημάδι του πριν έρθει να απατήσει τα σύμπαντα"

Ας δούμε λοιπόν σε συνδιασμό τις πληροφορίες που οι δύο Αγιοι μας δίνουν:
"ψήφον εντριβή" .Στα χρόνια του Αγίου οι άνθρωποι ψήφιζαν γράφοντας το όνομα του υποψηφίου που προτιμούσαν σε κάποιο πλακίδιο "ψήφον" (εξ΄'ου και η λέξη ψηφιδωτόν=μικρό πλακίδιο) σε μέγεθος τραπουλόχαρτου και μετά το έριχναν στην κάλπη.
ο εντριβής, του εντριβούς = καθημερινής χρήσης
Βλέπουμε λοιπόν ότι το χάραγμα αρχικά θα δοθεί με την μορφή πλακιδίου μεγέθους τραπουλόχαρτου καθημερινής χρήσης.
Από την άλλη ο Αγιος Εφραίμ μας τονίζει ότι οι άνθρωποι θα "βαστάζουσιν" το σημάδι προ της ελεύσεως του ανόμου. Προσέξτε ο άγιος δεν λέγει θα "φέρουν" αλλά θα "βαστάζουν" θα κρατούν στο χέρι και αυτό θα γίνει προτού να εμφανιστεί δημόσια ο αντίχριστος

H Καρτα Κοινωνικής Ασφάλισης θα δοθει ακόμα και στους ανηλίκους, στους πλούσιους και τους φτωχους. Δεν θα πιασει μονον μία κατηγορία ανθρωπων. Οι επιλογές δεν είναι και πολλές. ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ.
Χωρίς αυτην δεν θα μπορει καποιος να εργαστει, να πάρει συνταξη, να εχει περιθαλψη… Το σημαντικό είναι όμως η εργασία και η συνταξη. Γιατι χωρίς αυτές δεν θα μπορει επίσης να αγορασει ή να πουλήσει….

ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΚΑΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ....

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΑΡΝΗΘΟΥΝ ΤΟΝ ΑΜΚΑ. Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΑΔΕΛΦΟΙ...

2009-07-31T02:44:00.000-07:00

2009-07-31T00:53:00.000-07:00

καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ...

ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει ρητά και τον αριθμό του θηρίου...
ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ ΑΔΕΛΦΟΙ

AMKA...ΤΟ ΕΚΤΡΩΜΑ ΠΟΥ ΕΙΣΒΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ!

2009-07-30T13:10:00.000-07:00

ΣΗΜΕΡΑ ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑς ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ.ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ? ΘΑ ΤΟ ΔΕΧΤΟΥΜΕ ''ΣΤΑΥΡΩΝΟΝΤΑΣ'' ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΦΕΛΕΙΣ?ΘΑ ΤΟ ΑΡΝΗΘΟΥΜΕ?ΕΜΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΠΗΡΑΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΑΣ. ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΑΓΡΑΨΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΘΗΡΙΟ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΩΝ. ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ AMKA.GR ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ,Ο ΑΜΚΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ. ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ ΑΔΕΛΦΟΙ.Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑς ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ...

Ο ΙΕΡΟΣ ΚΡΑΤΗΡ

2009-07-22T06:34:00.000-07:00

Δεν νοείται Χριστιανός, και μάλιστα Ορθόδοξος, χωρίς τη συμμετοχή του στο μέγα Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Αν δεν παρευρίσκεται και δεν συμμετέχει στην μυστική Τράπεζα του Κυρίου. Αν δεν μεταλαμβάνει το πανάχραντο Σώμα και το Τίμιο Αίμα Του. Αυτή, εξ’ άλλου, είναι και η σαφέστατη εντολή Του!

Έχει Θεία την προέλευση το μυστήριο τούτο και μέγα σκοπό και προορισμό, που δεν είναι άλλος απ’ τον αγιασμό μας και την ένωσή μας με τον ίδιο το Κύριο.

Με τη Θεία Κοινωνία γινόμαστε σαφώς «σύσσωμοι» και «σύναιμοι» μαζί Του, όπως μας τονίζει ο Απ. Παύλος. Γινόμαστε αληθινοί «Χριστοφόροι» αφού στα μέλη μας κυκλοφορεί πιά το ίδιο το Σώμα και το ίδιο το Αίμα Του. Γινόμαστε, δηλαδή, «κοινωνοί της Θείας φύσεως». Τι μεγαλείο!

Οι Πατέρες θα μας πουν, ακόμη, πως με την Θεία Κοινωνία, θερμαίνεται και καθαρίζεται η ψυχή μας με αποτέλεσμα να γίνεται λαμπρότερη απ’ το χρυσάφι, ο νους μας γίνεται καθαρότερος απ’ τη φωτιά, από δε την Aγία Tράπεζα αναβλύζει πηγή, που σχηματίζει πνευματικούς ποταμούς που απεργάζονται τη σωτηρία μας. Οπότε, πόσο αναγκαία και απαραίτητη δεν είναι στη ζωή μας!

Επιπλέον θα μας πουν για ποιους ακριβώς προορίζεται, κάθε πότε πρέπει να κοινωνούμε, ποια θα πρέπει να είναι η προετοιμασία μας, με ποιόν τρόπο να συμμετέχουμε, ότι γεύεται πείνα και θάνατο αυτός που δεν κοινωνεί, αλλά και τι συμβαίνει σ’ εκείνον που ανάξια μεταλαμβάνει παρασυρμένος πολλές φορές απ’ το «έθιμο» των μεγάλων εορτών. Κι έτσι όχι μόνο σε τίποτα δεν ωφελείται, αλλά και μοιάζει με τον Ιούδα ο οποίος τόσο ανάξια συμμετείχε στον Μυστικό Δείπνο του Κυρίου, με αποτέλεσμα να επιτύχει την καταδίκη του αλλά και να κυριευτεί απ’ τον διάβολο!

Είναι χρησιμότατο να τους ακούσουμε τους Πατέρες, κι ακόμη περισσότερο να εφαρμόσουμε τα εμπνευσμένα απ’ το Άγιο Πνεύμα λόγια τους, ώστε να επιτύχουμε τη σωτηρία κι όχι την καταδίκη μας…

ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ

Στη γρίπη των χοίρων αναφέρονται καθημερινά τα δελτία ειδήσεων, καθώς τα κρούσματα αυξάνουν με γοργό ρυθμό, το ίδιο και οι θάνατοι εξ αυτών. Ήδη ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έπαψε να καταμετρά τα θύματα. Δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει σε άλλες χώρες, πάντως ο Έλληνας δεν φαίνεται να ανησυχεί ιδιαίτερα, αν και έσπευσαν να τον ενημερώσουν ότι υπολογίζεται να ασθενήσουν περί τα 5,5 εκατομμύρια των κατοίκων της χώρας μας. Ίσως δεν έχει διάθεση να χάσει τις θερινές του διακοπές υποκύπτοντας στο διεθνές κλίμα τρομοκρατίας και τρομολαγνείας. Ας εξετάσουμε διάφορες πτυχές του σε εξέλιξη ζητήματος.

Η γρίπη εκδηλώθηκε αρχικά στο Μεξικό και τα περισσότερα θύματα είναι κάτοικοι της πρωτεύουσας αυτής. Οι πρώτες όμως επίσημες αναφορές για τη νέα ασθένεια προήλθαν από την πολιτεία Βερακρούς, όπου λειτουργεί η τεράστια φάρμα εκτροφής χοίρων της πολυεθνικής εταιρίας, αμερικανικών συμφερόντων, «Smithfield». Στις αρχές του Μαρτίου, οι τοπικές υγειονομικές αρχές εξέπεμψαν σήμα κινδύνου για την εμφάνιση ενός νέου τύπου «γρίπης», ο οποίος μπορούσε να εξελιχθεί σε κανονική πανδημία. Η τοπική εφημερίδα «La Jornada» δημοσίευσε στοιχεία ότι το 60% του πληθυσμού που ζούσε κοντά στις εν λόγω εγκαταστάσεις εκτροφής έπασχε από γρίπη, πνευμονία ή βρογχίτιδα. «Οποιοσδήποτε έχει δει μια βιομηχανική μονάδα εκτροφής χοίρων, γνωρίζει τον ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο ασθενειών. Τεράστιες ποσότητες βρομιάς συγκεντρώνονται, τα άρρωστα και τα ετοιμοθάνατα ζώα στοιβάζονται μαζί με τα υγιή χωρίς διακρίσεις, και πλήθος από μύγες τρέφεται από τα περιττώματα, μεταδίδοντας στη συνέχεια τους ιούς και τα μικρόβια στους ανθρώπους», γράφει η Αμερικανίδα δημοσιογράφος, Λάουρα Κάρλσεν. Ωστόσο, η κυβέρνηση του Μεξικού αρνείται το ενδεχόμενο να εμφανίσθηκε εκεί ο ιός, και συνεχίζει να αντιμετωπίζει την κατάσταση σαν ένα εντελώς αναπάντεχο φαινόμενο (τα στοιχεία από ιστοσελίδα του διαδικτύου). Πώς να δεχθεί η κυβέρνηση του Μεξικού την αλήθεια, αφού αυτή την καθιστά υπεύθυνη για την ασυδοσία των εταιριών αμερικανικών συμφερόντων στο έδαφος της χώρας; Ο εγκλεισμός των εκτρεφόμενων ζώων είναι μέθοδος δυτικής επινόησης, η οποία καθιστά κατά πολύ ευχερέστερη και πλέον οικονομική την εκτροφή τους, ενώ πολλαπλασιάζει τον κίνδυνο εμφανίσεως ασθενειών, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν επιδημίες, αν όχι πανδημίες.

Η παγκόσμια Κοινότητα, μέσω του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας σπεύδει να ενημερώσει μέσω των ΜΜΕ τους πληθυσμούς για τη λήψη μέτρων προς αποφυγή διάδοσης του ιού. Κανείς δεν κάνει λόγο για το αίτιο της εμφανίσεως που προαναφέραμε. Οι οικονομικές επιπτώσεις είναι τρομακτικές και η δύναμη αυτών των οποίων τα συμφέροντα διακυβεύονται μέγιστη. Συνεπώς η παγκόσμια Κοινότητα θα καλείται κάθε φορά να πληρώσει τις συνέπειες της ασυδοσίας των άπληστων για κέρδη οικονομικά ισχυρών. Ακόμη δεν έχει εξεταστεί επαρκώς η κατάσταση υγείας των ανθρώπων που υπέκυψαν στον ιό της γρίπης. Μήπως ανήκουν αυτά σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού με κλονισμένη την υγεία ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα; Προς το παρόν συζητείται έντονα η προμήθεια μεγάλου αριθμού εμβολίων, ώστε να καλυφθεί δια του εμβολιασμού μεγάλο τμήμα του πληθυσμού. Σε περίπτωση όμως που από το φθινόπωρο σημειωθεί έξαρση της νόσου, τότε η ελληνική και ευρωπαϊκή οικονομία απειλούνται σχεδόν με κατάρρευση: ασθένειες, φαρμακευτικές δαπάνες, απουσία από την εργασία, μείωση της παραγωγής, περιορισμός της κατανάλωσης ίσως αποτελέσουν το νέο ντόμινο στην ευρωπαϊκή οικονομία. Και αναμένεται η αθρόα παραγγελία να εκτοξεύσει στα ύψη την τιμή του εμβολίου (τύπος).

O...κατασκευασμένος ιός των χοίρων που φθάνει πλέον με ελάχιστους θανάτους αλλά πολλά κρούσματα μέσω του τρόμου των ΜΜΕ σε όλα τα σπίτια κάνει αναγκαίο το φάρμακο tamiflu. Και ενώ υπάρχουν και άλλα φάρμακα που αντιμετωπίζουν την νόσο μόνο αυτό έχει βγει παγκοσμίως ως το φάρμακο στο οποίο ο ιός είναι ευαίσθητος. Η ROCHE κάνει τρελές πωλήσεις και από πίσω βρίσκεται ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ. Το «γεράκι του Πενταγώνου», ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Ντόναλντ Ράμσφελντ! Και γιατί; Διότι είναι μεγαλομέτοχος της εταιρίας βιοτεχνολογίας «Gilead Sciens», η οποία έχει τα δικαιώματα του περιζήτητου φαρμάκου tamiflou (ταμιφλού) - παίρνει από την ελβετική «Roche» («Ρος») το 10% των πωλήσεων - του μόνου που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καταπολέμηση της νόσου στους ανθρώπους. Το Tamiflu είναι ένα φάρμακο που περιέχει τη δραστική ουσία οσελταμιβίρη. Κάποτε αυτό πήγε να γίνει με την νόσο των πουλερικών όταν και πάλι αναστατώθηκε όλος ο πλανήτης αλλά το tamiflu δεν έκανε καλή δουλειά. Τώρα όμως ο ιός είναι στα μέτρα του φαρμάκου. Το φάρμακο έγινε για τον ιό ή ο ιός για τον φάρμακο; (από ιστοσελίδα του διαδικτύου).

Άραγε θα βρεθεί κάποιος επιστήμων να διασώσει την εντιμότητα της επιστημονικής κοινότητας, η οποία έχει παραδοθεί άνευ όρων στη λαγνεία των χρηματοδοτήσεων εκ μέρους των οικονομικά ισχυρών, ώστε να σιωπά όταν κατάφωρα παραβιάζονται κανόνες ηθικής δεοντολογίας πλήρως αποδεκτοί από τον οποιοδήποτε άνθρωπο ανεξάρτητα από θρησκευτική πίστη ή ιδεολογία; Για τους ισχυρούς είναι πολύ εύκολο να πείσουν τον απληροφόρητο πολίτη ότι τα γραφόμενα από κάποιους στο διαδίκτυο είναι ανεύθυνα και αντιεπιστημονικά. Γιατί οι επιστήμονες-έμποροι σιωπούν; Στην περίπτωση της ατομικής βόμβας ο πατέρας της Οππενχάιμερ είχε διασώσει το κύρος της κοινότητας, όταν όλοι οι λοιποί συνεργάτες του στην έρευνα είχαν υποκύψει στη λαγνεία του “αμερικανικού ονείρου”.

Μεταξύ των μέτρων για την αποφυγή διάδοσης του ιού μελετώνται η αποφυγή συνωστισμού (αν είναι δυνατόν στα αστικά μέσα μεταφοράς, όπου καθημερινά ισχύει το αδιαχώρητο).
Κάποιοι κληρικοί πρωτοτύπησαν φθάνοντας στο σημείο να διακόψουν την Θεία Κοινωνία. Μεταξύ αυτών οι Αγγλικανοί και ο παπικός αρχιεπίσκοπος της Αυστραλίας Ντένις Χαρτ. Αυτός ζήτησε με επιστολή του από τους ιερείς της Αρχιεπισκοπής να μην κοινωνούν τους πιστούς και να πλένουν τα χέρια τους πριν από την θεία λειτουργία. Παράλληλα, συμβούλεψε και τους εκκλησιαζόμενους να μην ανταλλάσουν μεταξύ τους χειραψίες κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας. Αναφερόμενος στα έκτακτα μέτρα, ιερέας της Μελβούρνης είπε ότι στην εκκλησία του, αντί να ανταλλάσουν ευχές δια χειραψίας, οι πιστοί εφαρμόζουν τον ασιατικό τρόπο χαιρετισμού, κάνοντας μια ελαφριά υπόκλιση και λέγοντας "η ειρήνη μαζί σου" (τύπος).
Αν και η είδηση δεν είναι απόλυτα ακριβής, καθώς το Βατικανό προσφέρει το “Σώμα του Χριστού” αποκλειστικά στους κληρικούς του, έχουμε να παρατηρήσουμε ότι υπό κρίσιμες συνθήκες αποκαλύπτονται οι εμποράκοι της πίστεως.
Και η μεν απόφαση των Αγγλικανών, που έχουν ως αρχηγό της “Εκκλησίας” τους τη βασίλισσα της Αγγλίας ουδεμία εντύπωση προκαλεί.
Άλλωστε όσα πράττουν στους ναούς τους έχουν συμβολικό και αναμνηστικό χαρακτήρα και όχι σωτηριολογικό.

Ο παπικός όμως αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας θύμισε την αλησμόνητη εποχή των συχωροχαρτιών, τα οποία παρείχε ο μεγαλέμπορος της Ρώμης έναντι αμοιβής στους συγγενείς των νεκρών. Η αμφιβολία και μόνον είναι αρκετή για να οδηγήσει τον άνθρωπο στον ευτελισμό, πόσο μάλλον η δυσπιστία ή η απιστία. Προς το παρόν ο Ποντίφηξ της Ρώμης τηρεί σιγή και δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι η στάση που θα κρατήσει το Βατικανό, αν η νόσος εξελιχθεί, όπως οι απαισιόδοξοι προβλέπουν, σε πανδημία.

Ατυχώς βρέθηκε και ορθόδοξος επίσκοπος να τονίσει σε δηλώσεις του, ότι τα ιερά σκεύη προστατεύουν εκ κατασκευής (και όχι λόγω του αγιασμένου περιεχομένου) τους πιστούς που προσέρχονται στο Μυστήριο.
Ίσως φθάσουμε στο κατάντημα να προσκομίζουμε πιστοποιητικό ISO ασφαλείας χρήσεως.
Τελικά το Tamiflu θα “σώσει” την κοινωνία μας και δεν γενικευθεί το κακό.
Έτσι δεν θα αποκαλυφθούν όλοι οι έμποροι της πίστης, που φαίνεται να είναι πολλοί.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

source:apotixisi

ΓΙΑΤΙ Ο "ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΠΡΟΣΩΠΟ" ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΑΜΚΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ (ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΩΜΑΤΟΣ) ΘΑ ΓΙΝΕΙ "ΑΡΙΘΜΗΜΕΝΟ ΤΕΜΑΧΙΟ"

2009-07-15T01:03:00.000-07:00

Χρόνια τώρα τα πολιτικο-κοινωνικά και θρησκευτικά κριτήρια του κόσμου έχουν "λιμαριστεί" με χίλιους τρόπους.Το αποτέλεσμα είναι η αντιστροφή των σταθερών στο έμφυτο αξιακό σύστημα του ανθρώπου ώστε να πάψει να αναγνωρίζει πρόσωπα δίπλα του παρά μόνο σκιές και περιγράμματα .
Ο γείτονας διατήρησε μεν το περίγραμμα του προσώπου του, στη συνείδησή μας όμως, έγινε ο κάτοικος στο "τριάρι του 3ου " ή "αυτός με το άσπρο τζίπ που έχει και έναν μαύρο σκύλο".Ο κοντινός μας άνθρωπος δεν είναι πια ο Γιώργος η Δήμητρα ο Λευτέρης , δεν είναι αυτός που θα πιούμε ένα καφεδάκι μαζί του στη βεράντα και θα του πούμε τα βάσανά μας κι αυτός τα δικά του.Αυτή η "αλληλοπεριχώρηση" χάθηκε στη προσευχή χάθηκε και στις ανθρώπινες σχέσεις.Πάψαμε να βλέπουμε το πρόσωπο του ανθρώπου και χάσαμε τη δυνατότητα να δούμε το πρόσωπο του Θεού.Η ψυχή σκλήρυνε και η οδύνη παντρεύτηκε με την ηδονή της κατανάλωσης.Τι να χαρείς αν έχεις χάσει τη χαρά της επικοινωνίας και της ψυχικής επαφής;Οι αριθμοί δεν επικοινωνούν μεταξύ τους ,τακτοποιούνται σε μια μαθηματική σειρά ώστε να εξυπηρετήσουν την παγκόσμια τάξη.Οι αριθμοί δεν παράγουν πολιτισμό ούτε πολιτική, τοποθετούνται με ένα σύστημα κοινωνικού αυτοματισμού σε μια σειρά την οποία η εκάστοτε εξουσία την ονομάζει δίκαιη και αποδεκτή.
Το μυστήριο της δημιουργίας του ανθρώπου με την συμμετοχή και των τριων Προσώπων της Αγίας Τριάδος ,έπρεπε να εξαφανισθεί απο τη σκέψη του πιστού, ήταν πάντα το εμπόδιο στη δημιουργία του "νεου παγκόσμιου ανθρώπου-αριθμού".Δεν έπρεπε να υπάρχει τίποτα στη ψυχή του ανθρώπου που να του θυμίζει ότι είναι πρόσωπο που δημιουργήθηκε εξ αγάπης με κύριο χαρακτηριστικό του τηνελευθερία και το αυτεξούσιο.
Ο πόλεμος ήταν διαρκής και έντονος και δοκιμάστηκαν όλες οι μέθοδοι που θα εξαφάνιζαν απο την ψυχή του τη δίψα για ελευθερία και αγάπη.Αυτό πουδεν κατάφεραν τα συστήματα και οι άγαρμποι διωγμοί, το κατάφερε η νεοφανής κοσμοθεωρία της "Νέας Εποχής".Σαν όρος ξεπήδησε απο εκεί που βγαίνουν όλες οι δυσώδεις αναθυμιάσεις, δηλαδή απο το χώρο του αποκρυφισμού και συγκεκριμένα των μυστικών "θεοσοφικών" οργανώσεων.Απο την αρχή επιφανειακά ήταν μια θεωρία που έκρυβε την θρησκευτική της υπόσταση πίσω απο ψευτο φιλοσοφικές προσεγγίσεις ιδεολογιών και θρησκειών με γνώμονα την ΑΥΤΟ-πραγμάτωση και την ΑΥΤΟ-τελείωση.Ο όρος "Νέα Εποχή" ή "ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΥΔΡΟΧΟΟΥ" είχε φυσικά τη δική του σημειολογική αξία.Η "ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΙΧΘΥΟΣ" δηλαδή ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ έπρεπε να τελειώσει και να αρχίσει μια "ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ" χωρίς ΕΚΕΙΝΟΝ.Το κόλπο που χρησιμοποίησε πάλι ο διάβολος ήταν η πρότασή του να γίνουμε όλοι "θεοί", να ΑΥΤΟ-τελειωθούμε, να ΑΥΤΟ-δικαιωνόμαστε, να μην έχουμε ανάγκη κανέναν, ούτε Θεό ούτε άνθρωπο.
Για έναν που ο εγωισμός του είχε θαμπωσει τα μάτια της ψυχής και στερημένος απο την ανθρώπινη αγάπη και επικοινωνία βάδιζε με δυσκολία και απόγνωση ,η πρόταση ακούστηκε ελκυστική και μεγίστης σωτηριολογικής αξίας.Όταν μάλιστα είχε ζήσει την αποτυχία και την απαξίωση των πολιτικών συστημάτων που του έκαναν μαύρη τη ζωή , τότε χωρίς ελπίδα και προσδοκία με απόμακρο τον συνάνθρωπό του ήταν εύκολο να υιοθετήσει κάθε νεο-εποχίτικο κήρυγμα ΑΥΤΟ-δικαίωσης ας ήταν θολό και συγκεχυμένο.
Αυτός που εθελούσια είχε πάει για να ξεδιψάσει στα λιμνάζοντα νερά του χωνευτηριού όλων των ιδεών και θρησκειών ,έχασε το ανθρώπινο πρόσωπο και έγινε το "τεμάχιο" που απλώς περίμενε να "τακτοποιηθεί".
Η προπαγάνδα και τα δόγματα της "Νέας Εποχής" σιγά-σιγά άφησαν το ειρηνοπρεπές και "σωτηριολογικό" προσωπείο να πέσουν και μέσω των συγκροτημένων δυνάμεων της "Νέας Τάξης Πραγμάτων" άρχισαν να ...πείθουν με τα όπλα και τους βομβαρδισμούς όσους δεν είχαν πιθανότητα να πειθαρχήσουν και να προσέλθουν στο έλος τους.
Έφτασε ο καιρός που τα "τεμάχια" έπρεπε να ...τακτοποιηθούν και για να γίνει αυτό έπρεπε να ταυτοποιηθούν με ένα αριθμό που φυσικά θα συνοδεύεται απο τον κωδικό - σύμβολο του νεο-εποχίτη "μεσσία".Η "Νέα Εποχή " δείχνει να βιάζεται και γι αυτό θέλει να επιβάλλει αυτή την "τακτοποίηση" -μετατροπή των ανθρώπινων προσώπων σε ταυτοποιημένους αριθμούς .Στην Ελλάδα η πολιτική σκηνή ήδη απο χρόνια είχε αναδείξει ως πρωταγωνιστές πρόσωπα τα οποία σε άλλες εποχές θα τα χαρακτήριζε κανείς ως "μετριότητες".Αυτές οι πολιτικές μετριότητες επέβαλλαν σε κάθε τομέα του δημοσίου βίου τους ομοίους τους με συνέπεια να μην υπάρχει κανείς που να μην είναι χειραγωγήσιμος και πειθήνιος στις "έξωθεν" και "άνωθεν" εντολές.
Αυτό το πειθήνιο διευθυντήριο με θανάσιμα εκβιαστκό τρόπο θέλει να μας επιβάλλει την εθελούσια αυτοπαγίδευση σε αυτή τη νεο-εποχίτικη ντιρεκτίβα της παγκόσμιας "τακτοποίησης" των ανθρώπινων τεμαχίων.
Εμείς απο αυτό το μετερίζι θα καλούμε συνεχώς σε αντίσταση κάθε έναν συμπολίτη μας που η συνείδησή του θα φέρνει αντίρρηση σε κάθε προσπάθεια μετατροπής του σε "τακτοποιημένο αριθμό" και δούλο του οποιουδήποτε "μεσσία".Τα "αντίδωρα" που μας προσφέρουν είναι ουσιαστικά αυτά που έπρεπε να πράξουν με ή χωρίς κάρτες και ΑΜΚΑ.Δεν έκαναν τίποτα προς όφελος των κοινωνιών και του ανθρώπινου προσώπου τοσα χρόνια, όχι γιατί δεν μπορούσαν αλλά γιατί δεν ήθελαν,όχι γιατί δεν είχαν τακτοποιήσει τα "ανθρώπινα τεμάχια" αλλά γιατί δεν τους ενδιέφερε η ποιότητα της δημοκρατίας και της καθημερινότητας των πολιτών.Γιατί άραγε τώρα θα νοιαστούν για όσα αδιαφορούσαν;Το ολοκληρωτικό φακέλωμα θα τους κάνει πιο ηθικούς ή πιο ικανούς;Το εκβιαστικό "σφράγισμα" του κοσμάκη και η μετάλλαξη του ανθρώπου-προσώπου σε άνθρωπο-τεμάχιο θα εξαφανίσει την διαφθορά απο τη δημόσια διοίκηση και τα σαπρόφυτα του ιδιωτικού τομέα που φυτρώνουν γύρω της θα πάψουν να ζουν απο την απομύζηση-αφαίμαξη του Έλληνα φορολογούμενου;
Η "σεμνότητα και ταπεινότητα" χρειάζεται κάρτες κοινωνικού φακελώματος για να γίνουν χαρακτηριστικά της πολιτικής ζωής; Ποιός εχέφρων πολίτης θα πιστέψει ότι αυτό το "βοήθημα" της σύγχρονης τεχνολογίας θα αποτρέψει στο μέλλον κάποιους "κουμπάρους" ή υπουργούς να εκδώσουν άλλα ...δομημένα ομόλογα με στόχο την καταλήστευση των χρημάτων του ασφαλισμένου "ανθρώπου-τεμαχίου";
Μπορεί η μπουρδολογία να έχει αντικαταστήσει τον πολιτικό λόγο και το απροσχημάτιστο ψέμα να έχει γίνει η αναγκαία "παράπλευρη απώλεια" του ...εκσυγχρονισμού της κοινωνίας, όμως σε καμιά περίπτωση δεν θα πεισθούμε απο τη ρητορική των μεταλλαγμένων πολιτικάντηδων ότι πρέπει να πάμε σαν τα πρόβατα στο μαντρί της "Νέας Τάξης" και να γίνουμε τα αριθμημένα τεμάχια της νέας παγκόσμιας δικτατορίας.
______________________________________________________________________
ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ:
______________________________________________________________________

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΜΚΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΩΜΑΤΟΣ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΕ ΑΡΙΘΜΗΜΕΝΟ ΤΕΜΑΧΙΟ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΩΝ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ DE FACTO ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ!

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!
---------------------------------------------------------------------------------

source:www.klassikoperiptosi.blogspot.com/

8 εκατομμύρια εμβόλια Χ 10 ευρώ έκαστο = ποιός έφτιαξε τον H1N1

2009-07-15T00:57:00.000-07:00

Θα καταναλώσουμε 8 εκατομμύρια εμβόλια για την γρίππη των χοίρων.

To κόστος θα είναι περί τα 10 ευρώ έκαστο.

Ο προγραμματιζόμενος εμβολιασμός περιλαμβάνει σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού στις ανεπτυγμένες χώρες.

Ποιοί πανηγυρίζουν με αυτή την εξέλιξη~ Μα οι φαρμακοβιομηχανίες με επικεφαλής την Νovartis.

Θα πρέπει να κάνουν άγαλμα στους κρεατοβιομήχανους της πολυεθνικής Smithfield Foods, στη φάρμα των οποίων στο Μεξικό εμφανίστηκε ο ιός.

source:misha

Βουλγαρικό ΟΧΙ στο διάλογο Ορθοδόξων - Καθολικών

2009-07-11T13:37:00.000-07:00

Σόφια - Σύμφωνα με τον ανταποκριτή του Πρακτορείου Εκκλησιαστικών Ειδήσεων "Romfea.gr" στη Σόφια, η Ιερά Σύνοδος της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αποφάσισε να μην στείλει εκπροσώπους

στην Συνάντηση της Μεικτής Διεθνούς Θεολογικής Επιτροπής για το Διάλογο μεταξύ της Ρωμαιοκαθολικής και Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Κύπρο από 16 έως 23 Οκτωβρίου 2009.

Συγκεκριμένα η Ιερά Σύνοδος της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εξέτασε την επιστολή - πρόσκληση από τους διοργανωτές της Συνάντησης, και μετά από συζήτηση αποφάσισε να μην παρευρεθούν εκπρόσωποι της Βουλγαρικής Εκκλησίας.

Η συμμετοχή της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας σ΄ αυτόν τον διάλογο χαρακτηρίστηκε ακατάλληλη από την Ιερά Σύνοδο, η οποία αναλύοντας λεπτομερώς παρόμοιες συναντήσεις και διασκέψεις που έγιναν στο παρελθόν, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τέτοιοι θεολογικοί διάλογοι μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών δεν οδήγησαν τουλάχιστον ούτε στην ελάχιστη συνδιαλλαγή Ρωμαιοκαθολικής και Ορθόδοξης Δογματικής.

Επίσης η Ιερά Σύνοδος της Βουλγαρικής Εκκλησίας εξέφρασε την προθυμία της, να συζητήσει στο μέλλον κατά την διάρκεια τέτοιων συναντήσεων άλλα κοινωνικά και ανθρώπινα προβλήματα.

Να αναφερθεί πως τέτοιες παρόμοιες συναντήσεις της Επιτροπής και των Υποεπιτροπών τις, έχουν γίνει στο Βελιγράδι, στη Ραβέννα, στη Ρώμη και στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης.

Τέλος, να σημειωθεί ότι η τελευταία συνάντηση έγινε στις 27 Σεπτεμβρίου με 4 Οκτωβρίου 2008 στον Άγ. Νικόλαο Κρήτης, με θέμα «ο ρόλος του επισκόπου Ρώμης στην κοινωνία της Εκκλησίας κατά την Α΄ Χιλιετία».

πηγη romfaia

Από τον ιερομόναχο Ευθύμιο Τρικαμηνά ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙ ΣΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΡΔΑΣΗ

2009-07-01T05:02:00.000-07:00

Αγαπητέ, αδελφέ Οδυσσέα. Κατ’ αρχάς ζητώ συγγνώμη από τον φίλο σου Ι.Κ. για το ότι οι εκφράσεις μου στις απαντήσεις μου δεν ήταν, όπως λέγει, οι πρέπουσες.
Ειλικρινά λυπάμαι για το ότι απομονώθηκαν κάποια λόγια μου, τα οποία πιθανόν να ήταν σκληρά η προσβλητικά, ενώ θέλω να πιστέψης ότι δεν είναι στη διάθεσί μου να μειώνω και να προσβάλλω τους ανθρώπους.
Σκέψου όμως, αν εμείς θιγώμεθα από εκφράσεις οι οποίες στρέφονται στο πρόσωπό μας και το θεωρούμε δίκαιο να διαμαρτυρηθούμε, πόσο πρέπει να το κάνωμε για πολύ βαρύτερες εκφράσεις οι οποίες στρέφονται εναντίον των αγίων. Αυτό ισχύει έστω και αν αναμεταδίδωμε εκφράσεις και θέσεις άλλων, οι οποίες δεν δείχνουν απλώς ότι ένας άγιος έκανε λάθος ως άνθρωπος, αλλά ότι είναι ένας ραδιούργος, πλανεμένος (διαστροφέας των γραφών), προδότης των τιμαλφεστέρων συμφερόντων του έθνους, Ιησουΐτης, αγροίκος και βάρβαρος (χρησιμοποιούσε τη βία σαν πειθώ) κλπ. δηλαδή ένας άγιος σαν και αυτούς που τελευταία κατασκευάζει η παπική βιομηχανία αγίων.
Εκτός και αν την προσωπική μας υπόληψι και το γόητρό μας τα θέτουμε πάνω από την υπόληψι και το κύρος των αγίων, οπότε είναι φυσικό να θιγώμεθα αν πουν εν τη ρύμη του λόγου κάτι για μας, ενώ αυτά τα οποία λέγονται και αναμεταδίδονται για τους αγίους τα αντιμετωπίζομε απαθώς. Αυτά τα οποία αναφέρω αποτελούν και μία σύντομη απάντησι στην κατηγορία την οποία μου αποδίδει ο αγαπητός Ι.Κ., ότι δηλαδή προσπαθώ εναγωνίως να παρουσιάσω τον Αγ. Θεόδωρο τον Στουδίτη ως αναμάρτητο και αλάνθαστο. Πιστεύω ότι θα συμφωνείτε και συ και ο φίλος σου ότι άλλο είναι λάθη ανθρώπινα και αμαρτίες συγγνωστές και άλλο προδοσίες, σκευωρίες, ίντριγκες, διαστροφές, πλάνες, βία κλπ.
Και να σκεφθούμε εκ του αντιθέτου ότι στον βίο του αναφέρονται πλήθος θαυμάτων τα οποία ετέλεσε ο Θεός δια μέσου του οσίου και εν ζωή και μετά το θάνατό του, η δε Εκκλησία τον κατέταξε στο στερέωμα των οσίων, πανοσίων και ομολογητών.
Το σημαντικώτερο λειτουργικό βιβλίο της Εκκλησίας, το Τριώδιο, είναι έργο δικό του και του ομοψύχου και ομοϊδεάτου αδελφού του Αγ. Ιωσήφ Θεσσαλονίκης και ως προς την συγγραφή των περισσοτέρων ύμνων του και ως προς την τυπική διευθέτησι των υπολοίπων κειμένων.
Πλήθος άλλων ύμνων τους οποίους καθημερινά χρησιμοποιεί η Εκκλησία στη λειτουργική της ζωή, όπως οι Αναβαθμοί της Οκτωήχου, κανόνες, δοξαστικά κλπ. είναι έργα δικά του, οι κατηχήσεις του διαβάζονται στα μοναστήρια συνεχώς, όχι μόνο κατ’ ιδίαν, αλλά και στην τυπική διάταξι των ακολουθιών και της Τραπέζης, ειδικά κατά την Μ. Τεσσαρακοστή, η δεν επιρροή την οποία ασκούσε ο όσιος όχι μόνο στην εποχή του αλλά και στις μετέπειτα εποχές μέχρι σήμερα ήταν και είναι τέτοια, ώστε να είναι σημείο αναφοράς και παράδειγμα προς μίμησι˙ μεγάλοι όσιοι και ομολογητές της εποχής του εζήτουν τη γνώμη του και έθετον υπό την κρίσι του οποιοδήποτε πνευματικό η δογματικό θέμα τους απασχολούσε και τέλος η κανονική επιστολή η οποία ευρίσκεται στο παράρτημα του Πηδαλίου και επιγράφεται από λάθος στον Αγ. Νικηφόρο τον ομολογητή είναι του οσίου Θεοδώρου του Στουδίτου (P.G.99,1645D, Επιστολή 549. Μεθοδίω μονάζοντι,Φατούρος σελ. 831).
Όλα αυτά τα ανέφερα όχι για να εκθειάσω τον όσιο, αλλά για να δείξω ότι αν δεν έκανε λάθος ο Αγ. Νεκτάριος και ο Παραρρηγόπουλος, θα επλανήθη ασφαλώς όλη η Εκκλησία και όχι μόνο σήμερα αλλά σε διάστημα χιλίων διακοσίων ετών και βεβαίως και ο ίδιος ο Θεός ο οποίος του έδωσε τη χάρι των θαυμάτων. Το παράδοξο είναι αδελφέ Οδυσσέα, ότι ο φίλος σου Ι.Κ. ενώ ευρίσκει και καταλογίζει με ευκολία λάθη όχι μόνο σε αγίους, αλλά και σε Οικουμενικές Συνόδους και στην ίδια την Αγ. Γραφή, δυσκολεύεται να αποδεχθή το λάθος του Αγ. Νεκταρίου η τέλος πάντων να μας πη ποιά είναι η γνώμη του επί του θέματος, επειδή πολλές φορές στις παρατηρήσεις του αναφέρει «εκτός και αν ο Αγ. Νεκτάριος μας επλάνησε».
Αυτό δείχνει καθαρά ότι προσπαθεί να στηριχθή κάπου και να φορτώση αλλού τις ευθύνες, ενώ συγχρόνως αδιαφορεί και διαγράφει μία Παράδοσι χιλίων διακοσίων ετών. Το θέμα βεβαίως είναι απλό και το κάνει δύσκολο. Η δηλαδή θα έκανε λάθος ο Αγ. Νεκτάριος και ο Παπαρρηγόπουλος η θα έκανε λάθος η Εκκλησία δια της τοποθετήσεως στο εκκλησιαστικό στερέωμα ενός τόσο διεστραμμένου και εμπαθούς ανθρώπου.
Τελικώς βεβαίως πρέπει να έκανε λάθος και ο Θεός με το να δώση την χάρι των θαυμάτων της προφητείας και της διοράσεως σε ένα τόσο εμπαθή και καταχθόνιο άνθρωπο. Ας τα πάρουμε όμως, αδελφέ Οδυσσέα τα πράγματα από την αρχή. Θα αναφερθώ δε αποκλειστικά και μόνο στις κατηγορίες οι οποίες στρέφονται εναντίον του οσίου και όχι στα υπόλοιπα θέματα περί δήθεν δογματικών λαθών των Οικουμενικών Συνόδων, λαθών της Αγ. Γραφής κλπ. διότι αυτά όλα τα θεωρώ τελείως προσωπικές απόψεις του φίλου σου Ι.Κ. και κάποιων άλλων ίσως συγχρόνων θεολογούντων, οι οποίες πιστεύω δεν εκφράζουν το φρόνημα της Εκκλησίας, αλλά το φρόνημα το δικό τους.

1) Γράφει στις παρατηρήσεις του ο αγαπητός Ι.Κ.
«Έτσι ο άγιος Νεκτάριος χρησιμοποιεί τον Παπαρρηγόπουλο, ενώ ο π. Ευθύμιος τον Φατούρο, χωρίς να ξέρουμε τα ακριβή κίνητρα αμφοτέρων δηλαδή ποιός είναι με την αλήθεια».
Αυτό είναι προφανώς λάθος. Το σωστό θα ήταν να έλεγε ότι ο Αγ. Νεκτάριος χρησιμοποιεί τον Παπαρρηγόπουλο, ενώ ο π. Ευθύμιος χρησιμοποιεί τον Αγ. Θεόδωρο Στουδίτη. Διότι ο Αγ. Νεκτάριος χρησιμοποιεί τις απόψεις του Παπαρρηγόπουλου ενώ ο Φατούρος έχει εκδόσει τα κείμενα του οσίου αυτούσια χωρίς ουδεμία ιδική του παρέμβασι. Τώρα το πόση διαφορά υπάρχει από το να χρησιμοποιούνται οι απόψεις κάποιου και το να χρησιμοποιούνται τα ίδια τα κείμενα του υπό εξέτασι προσώπου νομίζω ότι είναι φανερό και δεν πρέπει στο σημείο αυτό να αλλοιώνεται η αλήθεια.

2) Στις παραγράφους (3,4) των παρατηρήσεών του γίνεται προσπάθεια ταυτίσεως της υποδουλώσεως των τριών Πατριαρχείων της Ανατολής στους Άραβες με την υποδούλωσι της Ρώμης στους Φράγγους. Γράφει χαρακτηριστικά:
«Αλλά ούτε και η Ρώμη ήταν ελεύθερη. Τελούσε υπό την κυριαρχία των Φράγγων». Και στο τέλος της παραγράφου αναφέρει : «Άρα ελεύθερο Πατριαρχείο δεν υπήρχε. Της Ανατολής σκλαβωμένα στους Άραβες, της Δύσης στους Φράγγους».
Εδώ υπάρχει προσπάθεια ταυτίσεως δύο τελείως διαφορετικών πραγμάτων. Διότι η υποδούλωσις των τριών Πατριαρχείων στους Άραβες ήταν σωματική και εσήμαινε τον δια της βίας εξισλαμισμό των, ενώ η υποδούλωσις της Ρώμης στους Φράγγους ήτο πνευματική και εσήμαινε περισσότερη κοσμική δύναμι, επιρροή και επέμβασι όπου ο Πάπας ήθελε. Ενώ λοιπόν η δύναμις των τριών Πατριαρχείων εκμηδενίστηκε, αντιθέτως η δύναμις της Ρώμης με τον προσεταιρισμό των Φράγγων αυξήθηκε, σε σημείο που να δημιουργήση ο Πάπας τις σταυροφορίες με όλα τα επακόλουθά των και πάλι να ζητούν οι αυτοκράτορες την βοήθεια των Παπών δια την διάσωσι της Κων/πόλεως από τους Τούρκους. Παρ’ όλα αυτά ο όσιος στις επιστολές του ζητεί και την οποιανδήποτε βοήθεια και των τριών Πατριαρχείων της Ανατολής δια την καταπολέμησι της αιρέσεως, γνωρίζοντας συγχρόνως την δύσκολη κατάστασι στην οποία αυτά ευρίσκοντο.

3) Στην παράγραφο επίσης (4) ο αγαπητός Ι.Κ. μετά από εκτενή αναφορά του για τις δοσοληψίες του πάπα Λέοντα (795-816) με τους Φράγγους επιλέγει «ο όσιος Θεόδωρος δεν ήξερε τίποτε από όλα αυτά και την έμμεση αιχμαλωσία των Ρωμαίων Παπών από τους Φράγγους; Έγραψε γράμμα συμπαθείας προς τον Λέοντα όπως στους άλλους Πατριάρχες;».
Η ερώτησις αυτή νομίζω ότι δεν έχει λογική και τίθεται εσκεμμένα προς εξαγωγή αναλόγων συμπερασμάτων. Δηλαδή ο όσιος ήτο υποχρεωμένος να γνωρίζη αυτά τα οποία σήμερα εμείς μελετούμε στο γραφείο μας ως συγκεντρωτικά στοιχεία ιστορικών και άλλων ερευνητών, τα οποία διεδραματίζοντο στην εποχή του (795-816), την στιγμή μάλιστα κατά την οποία η απόστασις η οποία τους εχώριζε από τη Ρώμη με τα τότε δεδομένα ήταν διάστημα ενός μηνός, ο δε όσιος ηγωνίζετο υπεράνθρωπα για την καταπολέμησι της αιρέσεως στην Κων/πολι στην οποία ευρίσκετο και εκκλησιαστικώς υπήγετο και στην όποία συνήθως μετεφέρετο από φυλακή σε φυλακή και από εξορία σε εξορία;
Αλλά και αν υποτεθή ότι εγνώριζε τις δοσοληψίες του Πάπα με τους Φράγγους, ήτο ιδικό του έργο να ελέγξη τον Πάπα γία τις εκκλησιαστικές του παρεκτροπές η έστω να ασχοληθή με αυτό το θέμα η ήτο έργο Συνόδου και μάλιστα Οικουμενικής; Μήπως πάλι ασχολήθηκαν με αυτές τις παρεκτροπές των Παπών οι μεταγενέστεροι του οσίου Πατριάρχες και Σύνοδοι, από τον Μ. Φώτιο μέχρι τον Αγ. Μάρκο τον Ευγενικό; Πάντως η αναφορά ότι ο όσιος έγραψε γράμμα συμπαθείας προς τον Πάπα είναι τελείως αδόκιμος και εξωπραγματική, εκτός και αν θεωρηθή ως συμπάθεια οι λεκτικές αβρότητες οι οποίες υπάρχουν και στις επιστολές του προς τους άλλους Πατριάρχες.

4) Στην παράγραφο (5) ο Ι.Κ. αναφέρει τα εξής:
«Εξ άλλου οι λεκτικές προσφωνήσεις και διατυπώσεις του οσίου προς τον Πάπα θα τον βοηθούσαν να κινηθεί υπέρ της Ανατολής; Το ίδιο θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς και για τον Βαρθολομαίο. Χρησιμοποιεί λεκτικές προσφωνήσεις και διατυπώσεις (πάντως όχι τόσο πομπώδεις, όσο ο όσιος), για να βοηθήσει τον Βενέδικτο να κινηθεί υπέρ του Πατριαρχείου, έναντι της ασφυκτικής πίεσης των Τούρκων. Όπως ο όσιος, έτσι και ο Βαρθολομαίος, άλλα διατυπώνει στο εσωτερικό και άλλα στο εξωτερικό».
Εδώ νομίζω αδελφέ Οδυσσέα, γίνεται προσπάθεια συγκρίσεως και εξομοιώσεως της ημέρας με τη νύκτα και της αληθείας με το ψεύδος. Διότι συγκρίνονται αυτά τα οποία έλεγε ο όσιος σε ένα ορθόδοξο Πάπα την στιγμή μάλιστα κατά την οποία η Κων/πολις ευρίσκετο τότε στην αίρεσι με αυτά τα οποία λέγει και κυρίως πράττει ο σημερινός Πατριάρχης προς ένα Πάπα αιρετικό αφορισμένο, καθηρημένο και αναθεματισμένο και μάλιστα με την διάθεσι της εκκλησιαστικής του προσεγγίσεως, αναγνωρίσεως και συμπορεύσεως με αυτόν; Δεν θέλω άλλο να επεκταθώ σ’ αυτό το θέμα διότι νομίζω μιλάει από μόνο του.

5) Στην παράγραφο (6) γίνεται από τον Ι.Κ. προσπάθεια αλλοιώσεως κατά την μετάφρασι σημαντικωτάτου χωρίου του οσίου προς τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων ενώ συγχρόνως αποσιωπάται το υπόλοιπο τμήμα του εν λόγω χωρίου, το οποίο είναι σημαντικώτερο. Το χωρίο, όπως το αναφέρει ο όσιος είναι : «ω, πηλίκων και φρικτών σεβασμάτων η της σης μακαριότητος υπάρχει κορυφή. Συ πρώτος πατριαρχών, καν πεντάζοις τω αριθμώ• ου γαρ ο επίσκοπος των ψυχών και των όλων αρχιερεύς και εγεννήθη και έδρασε τα θεουργά πάντα και έπαθεν και τέθαπται και ανέστη και έζησε και ανελήφθη, εκεί δήλον ότι το υπεραίρον απάντων αξίωμα....».(Επιστολή 276. Πατριάρχη Ιεροσολύμων, Φατούρος σελ. 410,στιχ.27). Και η αναφορά στο σημείο αυτό του αγαπητού Ι.Κ.: «Π.χ. στον Ιεροσολύμων εκθειάζει τους αγίους Τόπους, όπου έζησε, περπάτησε και σταυρώθηκε ο Κύριος και το μόνο που του λέει είναι, ότι θα πρέπει αυτός να είναι ο Πρώτος τη τάξει Πατριάρχης».
Εδώ υπάρχει προφανής αλλοίωσις κατά την μετάφρασι του κειμένου και αποσιώπησις συγχρόνως του σημαντικωτέρου μέρους του. Διότι ο όσιος δεν λέγει ότι αυτός θα πρέπει να είναι πρώτος τη τάξει Πατριάρχης, αλλά ότι είναι όντως ο πρώτος Πατριάρχης, έστω και αν είναι τελευταίος κατά την τάξι. Διότι επιλέγει, το ανώτερο επισκοπικό αξίωμα είναι φυσικό να υπάρχη εκεί όπου ιστορικώς έζησε, έπαθε, ετάφη και ανέστη ο Κύριος. Το πρόβλημα όμως είναι πως θα εκλάβωμε τα λόγια του οσίου, ως λεκτικές αβρότητες και τιμητικές προσφωνήσεις προς τον Ιεροσολύμων η ως κυριολεκτικές και ουσιαστικές έννοιες δηλαδή ο,τι λέγουν τα λόγια αυτό ισχύει κατά τον όσιο και στην πράξι.
Ο αγαπητός Ι.Κ. αδελφέ Οδυσσέα, από ότι φαίνεται θέλει να τα εκλάβωμε κυριολεκτικώς και όχι ως λεκτικές αβρότητες, σύμφωνα με τα γραφόμενά του για τις λεκτικές διατυπώσεις του οσίου προς τον Πάπα. Άρα λοιπόν αν ο Πάπας είναι ισάγγελος, ο Ιεροσολύμων ο οποίος έχει κατ’ ουσίαν το υπεραίρον απάντων αξίωμα θα είναι ισαγγελώτερος, αν ο Πάπας έχει τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών η του ευαγγελίου ο Ιεροσολύμων θα έχη ως πρώτος διπλά κλειδιά και αντικλείδια και αν τέλος πάντων ο Πάπας είναι ο θεοπρόβλητος ποιμήν των προβάτων του Χριστού, ο Ιεροσολύμων ως έχων το υπεραίρον απάντων αξίωμα θα είναι ο θεοπρόβλητος ποιμήν των ποιμένων των προβάτων του Χριστού. Αν όμως θέλη ο αγαπητός Ι.Κ. τα αναφερόμενα στον Πάπα λόγια του οσίου να τα μεταφράζη κυριολεκτικώς και τα αναφερόμενα στους άλλους Πατριάρχες να τα δέχεται ως λεκτικές αβρότητες, χωρίς δηλαδή ουσιαστικό νόημα, αυτό εκτός του ότι είναι άδικο επειδή χρησιμοποιεί δύο μέτρα και δύο σταθμά, είναι και ανέντιμο διότι οδηγεί σε προκαθορισμένες θέσεις και απόψεις σύμφωνα με τις ιδικές του ιδέες. Ως εκ τούτου θα φανή ότι δεν θα είμαι εγώ που προσπαθώ να παρουσιάσω αλάθητο τον όσιο, αλλά εκείνος που εκ των προτέρων έχει καθορίσει που πρέπει να οδηγηθούν τα πράγματα. Οι λεκτικές επίσης αναφορές και αβρότητες του οσίου προς τους υπολοίπους Πατριάρχες, αν θεωρηθούν απόλυτες και ουσιαστικές δείχνουν πάλι ότι ο όσιος αποδίδει στους παραλήπτες των επιστολών Πατριάρχες κάτι το ιδιαίτερο και υπεροχικό έναντι των άλλων. Γράφει π.χ. σε επιστολή του προς τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας:« Τω τα πάντα αγιωτάτω πατρί πατέρων, φωστήρι φωστήρων,κυρίω μου δεσπότη μακαριωτάτω πάπα Αλεξανδρείας, Θεόδωρος ελάχιστος πρεσβύτερος και ηγούμενος των Στουδίου...» (Φατούρος επιστολή 275. Πάπα Αλεξανδρείας, σελ. 406). Αν αυτή η προσφώνησις συγκριθή με τις δύο προσφωνήσεις σε επιστολές προς τον Πάπα της Ρώμης Πασχάλιο πάλι φαίνεται υπεροχή του Αλεξανδρείας έναντι του Πάπα της Ρώμης. Προς τον Ρώμης Πασχάλιο γράφει: «Τω τα πάντα παναγεστάτω, φωστήρι μεγάλω, αρχιερεί πρωτίστω, κυρίω ημών δεσπότη αποστολικώ πάπα...»(Φατούρος 271, σελ.399) και «Τω παναγεστάτω πατρί, κορυφαίω φωστήρι οικουμενικώ, κυρίω ημών δεσπότη αποστολικώ πάπα...» (Φατούρος 272, 402). Συγκρίνοντας την προσφώνησι του Αλεξανδρείας με αυτές του Πάπα διακρίνομε υπεροχή του Αλεξανδρείας, διότι ο Πάπας προσφωνείται ως παναγέστατος πατήρ, μεγάλος και κορυφαίος οικουμενικός φωστήρ, ενώ ο Αλεξανδρείας είναι ο πατήρ όλων των πατέρων και ο φωστήρ όλων των φωστήρων, μικρών δηλαδή και μεγάλων και οικουμενικών. Αν δηλαδή δεν τα ιδούμε όλα αυτά σαν λεκτικές αβρότητες και τιμητικές προσφωνήσεις, χωρίς ουσιαστικό νόημα θα ασχολούμεθα κατά το δη λεγόμενο περί ανέμων και υδάτων.
Στην παράγραφο (8) θεωρώ ότι υπάρχει ουσιώδες ερμηνευτικό λάθος. Το κείμενο του οσίου το οποίο αναφέρει ο αγαπητός Ι.Κ. είναι: «Επειδήπερ Πέτρω τω μεγάλω δέδωκε Χριστός ο θεός μετά τας κλεις της βασιλείας των ουρανών και το ποιμνιαρχίας αξίωμα, προς Πέτρον ήτοι τον αυτού διάδοχον οτιούν καινοτομούμενον εν τη καθολική εκκλησία παρά των αποσφαλλομένων της αληθείας αναγκαίον αναφέρεσθαι…..» (Φατούρος Επιστολή 33. Λέοντι πάπα Ρώμης, σελ. 91,

5). Το λάθος λοιπόν γίνεται στην ερμηνεία της λέξεως «ήτοι», την οποία ερμηνεύει προφανώς με την λέξι «δηλαδή», ενώ η σωστή ερμηνεία κατά την γνώμη μου, αλλά και άλλων αρμοδίων φιλολόγων τους οποίους ερώτησα είναι να μεταφρασθή με το διαζευκτικό «η» η με τις λέξεις «η τω όντι» δηλαδή «η βεβαίως». Έτσι κατ’ ανάγκη αλλάζει όλο το αποδιδόμενο νόημα και ο Πέτρος δεν είναι διάδοχος του Χριστού, ούτε φυσικά μοναδικός αρχηγός της ποίμνης, αλλά ένας από τους αρχηγούς της ποίμνης, το δε «αναγκαίον αναφέρεσθαι» του κειμένου έχει την έννοια την οργανωτική δηλαδή την συγκρότησι Συνόδου προς καταπολέμησι της αιρέσεως, πράγμα το οποίο σαφώς αναφέρει στην ιδία επιστολή ο όσιος : «πόσω γε μάλλον εύλογον και αναγκαίον αν είη, υπομνήσκομεν φόβω, υπό της θείας πρωταρχίας σου έννομον κροτηθήναι σύνοδον, ως αν το ορθόδοξον της εκκλησίας δόγμα το αιρετικόν αποκρούσηται» (Φατούρος Επιστολή 33. Λέοντι πάπα Ρώμης, σελ. 93, στιχ.63). Την ερμηνεία αυτή στη λέξι «ήτοι» δίδει και το Μέγα λεξικό της Ελληνικής γλώσσης το λεγόμενο (Liddell Scott). Επίσης δεν αφήνει περιθώρια άλλης ερμηνείας και το όλο νόημα του κειμένου και η συνέχειά του, διότι εν εναντία περιπτώσει η επιστολή του οσίου φαίνεται ότι εστάλη στον ουρανό, δηλαδή προς τον διάδοχο του Χριστού τον Πέτρο και όχι προς τον διάδοχο του Πέτρου, δηλαδή τον πάπα. Η συνέχεια του κειμένου έχει ως εξής: «Τούτο τοιγαρούν δεδιδαγμένοι και ημείς οι ταπεινοί και ελάχιστοι εκ των ανέκαθεν αγίων πατέρων ημών, επεί υπήρχθη τις και νυν καινοτομία εν τη καθ’ημάς εκκλησία, και πρότερον μεν δια μέσου του ευλαβεστάτου αρχιμανδρίτου, ήγουν του αδελφού και συνδούλου ημών Επιφανίου, και νυν δια του ευτελούς ημών γραμματείου οφειλόμενον ηγησάμεθα τω αγγέλω της κορυφαίας σου μακαριότητος ταύτην ανενεγκείν». Η σωστή λοιπόν εν κατακλείδι, κατά την γνώμη μου, ερμηνεία του κειμένου είναι «...Προς τον Πέτρο η προς τον διάδοχο αυτού (του Πέτρου) ο,τιδήποτε καινοτομείται...».

6) Στις παραγράφους (9 και 10) αναμασώνται πάλι τα περί δοσοληψίας των Παπών με τους Φράγγους με μόνιμες αναφορές του Ι.Κ.: « Άραγε ο όσιος δεν ήξερε τα τεκταινόμενα από τον Πασχάλη Α ;» και « Αλλά και για την κοσμική εξουσία των παπών, ο όσιος δεν είχε πάρει είδηση; »,
τα οποία όλα αυτά τα θεωρώ εκτός θέματος, περιληπτική δε αναφορά έκανα στην αρχή των παρατηρήσεών μου.

7) Στις παραγράφους (11 και 12) αδελφέ Οδυσσέα, γίνεται εναγώνιος προσπάθεια από τον αγαπητό Ι.Κ. να αποδείξη ότι όντως υπήρχε πρωτείο εξουσίας του Πέτρου έναντι των άλλων Αποστόλων και μάλιστα πρωτείο δοσμένο από τον ίδιο τον Χριστό.
Όλα όμως αυτά, όπως καταλαβαίνεις, τα οποία αναφέρονται στις δύο αυτές παραγράφους είναι πλήρως εκτός θέματος για τον απλούστατο λόγο ότι το θέμα δεν ήταν τι γνώμη έχει για τον Πέτρο ο Ι.Κ. αλλά ο όσιος Θεόδωρος ο Στουδίτης.
Απορώ δε πως τόσο εύκολα διολισθαίνει εις το να βγαίνη εκτός θέματος η να μεταφέρη αλλού το θέμα, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι έτσι δεν μπορεί να γίνη σοβαρός διάλογος.
Θα έπρεπε δηλαδή στα κείμενα του οσίου τα οποία παρέθεσα και τα οποία αποδεικνύουν ότι ο όσιος δεν απέδιδε κανένα πρωτείο στον Πέτρο, αλλά τουναντίον εθεωρούσε όλους τους αποστόλους ίσους, να παραθέση άλλα χωρία του οσίου τα οποία να απεδείκνυαν ότι ο όσιος θεωρούσε τον Πέτρο ως τον πρώτο μεταξύ των αποστόλων και μάλιστα με εξουσιαστικό πρωτείο.
Και τούτο διότι ο προβληματισμός ο οποίος ετέθη ήτο ο εξής:
Αν ο όσιος στον Πέτρο δεν ανεγνώριζε καμμία εξουσία μεταξύ των Αποστόλων, πως είναι δυνατόν να αναγνωρίση πρωτείο εξουσίας στον διάδοχό του, τον Πάπα της Ρώμης;
Ως εκ τούτου αποδεικνύεται περίτρανα ότι όλες οι προσφωνήσεις και οι λεκτικές αναφορές προς τον πάπα δεν είναι τίποτε άλλο από τιμητικές προσφωνήσεις και λεκτικές αβρότητες, χωρίς νόημα και περιεχόμενο, η μη μόνο την δραστηριοποίησί του υπέρ της Ορθοδοξίας.
Λυπάμαι όμως ειλικρινά, που συνεχώς επισημαίνω την μεταφορά του θέματος σε άλλα πράγματα με μόνιμη αναφορά και προσκόλλησι του Ι.Κ. στο λάθος του Αγ. Νεκταρίου η του Παραρρηγόπουλου.
Για να αποδειχθή δε αυτό από τον Ι.Κ. υπάρχει μία μόνιμη αναφορά στις λεκτικές αβρότητες του οσίου προς τον πάπα, ενώ συγχρόνως παραθεωρούνται η παρερμηνεύονται όσα χωρία αποδεικνύουν την αντίθετο άποψι, ότι δηλαδή ο όσιος δεν ήτο φίλος προσώπων αλλά φίλος της αληθείας.
Ένα τέτοιο σημαντικό χωρίο το οποίο ανέφερα και ο Ι.Κ. το απεσιώπησε και παρέκαμψε είναι και αυτό : «Περί δε του πάπα, τις ημίν λόγος ούτως πράσσοντος η εκείνο, ως τοις οικείοις, συγχώρησον, εάλω πτεροίς κατά το λόγιον; μηδέν γαρ περί των εκδήλων αμαρτημάτων του ιερέως φροντίζειν φάμενος ου τον τινα ιερέα, αλλά την κεφαλήν της εκκλησίας κατεκωμώδησεν τοσαύτα και απεμυσάξατο, ως ημάς αιδεσθήναι και ακούσαι. Ει δε αληθώς ούτως εστί, φευ της ιεραρχίας. Πλην νουνεχώς κινούμεν την γλώτταν, παρακαλούμεν, επί τας κεφαλάς και μη ούτω σφοδρώς αποφαινώμεθα».(Επιστολή 28. Βασιλείω μονάζοντι, Φατούρος σελ.78, στιχ.92).
Θα θέλαμε να το σχολιάση και αυτό και να μας δικαιολογήση πως εδώ ο όσιος παρουσιάζεται τόσο σφοδρός κατήγορος του πάπα και μάλιστα τον ειρωνεύεται δεόντως, σε ένα θέμα το οποίο κατά την γνώμη του ο πάπας έσφαλε και δεν εφρόντισε να δικαιολογήση τον «φίλο του» η τον «προϊστάμενό του», την στιγμή κατά την οποία χαρακτηρίζεται ως εγκάθετος του πάπα και ως φίλα προσκείμενος προς αυτόν;
Επίσης παραθέσαμε ολόκληρη επιστολή του οσίου στην οποία καταδεικνύεται η άμετρος φιλανθρωπία του προς τους αιρετικούς, τους οποίους αναφέρει ότι όχι μόνο δεν πρέπει να τιμωρώμε, αλλά ούτε να προσευχώμεθα εναντίον αυτών, δηλαδή για να τους τιμωρήση ο Θεός και για την οποία υπεστήριξα ότι δεν υπάρχει ίσως φιλανθρωπότερο κείμενο σε όλη την πατερική γραμματεία (Επιστολή 455. Θεοφίλω της Εφέσου, Φατούρος, σελ. 644).
Αυτά τα ανέφερα για να αποδείξω το ψεύδος της κατηγορίας, ότι δήθεν ο όσιος είχε την βία σαν πειθώ και ότι ήτο εγκάθετος της αστυνομίας κλπ. Και εδώ όμως ο Ι.Κ. ουδέν απεκρίθη.

8) Στο τέλος των παρατηρήσεών του με ημερομηνία 26-02-09, ο αγαπητός Ι.Κ. αναφέρει:«Ο πρώτος από τις θειότατες κεφαλές, ο ένας εκ των αρχιποιμένων της Εκκλησίας, ο διάδοχος του κλειδούχου της βασιλείας των ουρανών ίσως να ήταν οι ορθόδοξες εκφράσεις που θα μπορούσε να χρησιμοποιήση ο όσιος».
Εδώ είναι προφανές ότι δεν γίνεται μόνο αναφορά στα υποτιθέμενα λάθη του οσίου, αλλά του υποδεικνύει και τις σωστές εκφράσεις ώστε να τα είχε αποφύγει.
Νομίζω ότι κάποιος για να γίνη διορθωτής ενός αγίου η πρέπει να έχη την χάρι την οποία αυτός είχε και τα στίγματα του Χριστού τα οποία αυτός δια του μαρτυρίου έφερε στο σώμα του και την παρρησία την οποία είχε στην Εκκλησία όσο ζούσε, η πρέπει να έχη κατά το δη λεγόμενο, το θράσος χιλίων πιθήκων. Εφ’ όσον όμως με τον ορθολογισμό τον οποίο μας διακατέχει βλέπομε λάθη σοβαρά και δογματικά όχι μόνο στους αγίους αλλά και στις Οικουμενικές Συνόδους και στην ίδια την Αγ. Γραφή, είναι φυσικό το επόμενο βήμα να είναι να τα διορθώσωμε και το μεθεπόμενο να βρούμε λάθη και στον ίδιο τον Χριστό.

9) Στην μελέτη αδελφέ Οδυσσέα του αγαπητού Ι.Κ. υπό ημερομηνία 10-05-09 αναφέρει στην αρχή ότι θεωρεί ότι ο όσιος Θεόδωρος ο Στουδίτης είναι φιλοπαπικός άγιος (με την έννοια φίλος του Πάπα και των Παπών) και όχι φίλος του Παπισμού.
Πρέπει στο σημείο αυτό νομίζω να καταθέση στοιχεία τα οποία να αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Αυτά τα στοιχεία πρέπει να είναι από τον βίο του και την διδασκαλία του δια να είναι αυθεντικά.
Αν προέρχονται από γνώμες τρίτων δεν παύουν να είναι γνώμες, όσο αξιόλογα και αν είναι τα πρόσωπα τα οποία τις πρεσβεύουν.
Επίσης τα στοιχεία αυτά πρέπει να είναι διασταυρωμένα και όχι απομονωμένες εκφράσεις προς εξαγωγή ευκόλων συμπερασμάτων. Ακόμη πρέπει να κατατεθή το πως προήλθε η φιλία αυτή και σε τι αποσκοπούσε.
Αυτά τα λέγω επειδή πρεσβεύω ότι ο όσιος ήτο φίλος της αληθείας και όχι φίλος ανθρώπων με την κοσμική έννοια.
Αγαπούσε όσους αγωνίζοντο για την αλήθεια και όσους έπασχον δι’ αυτή.
Ήτο ο ίδιος πρωτοπόρος στους αγώνες υπέρ της αληθείας και δεν εδικαιολόγει ουδεμία ολιγωρία η δειλία στο θέμα αυτό. Αν θελήσω σ’αυτό το σημείο να καταθέσω στοιχεία πρέπει να ξεκινήσω από την αρχή του βίου του και να τελειώσω στην τελευταία επιστολή του. Κατά ποία λοιπόν έννοια ήτο ο όσιος φίλος των Παπών; Επειδή ο πάπας ήταν (κατά την γνώμη του) φίλος της αληθείας, η επειδή τους εφοβείτο και ήθελε κατά το δη λεγόμενο να τα έχη καλά μαζί των; Αν μεν επίστευε ότι οι Πάπες ήταν φίλοι της αληθείας, καλώς έκανε να είναι και αυτός φίλος με αυτούς. Αν το έκανε όμως επειδή τους εφοβείτο, αυτό νομίζω είναι κάτι το οποίο δεν ταιριάζει καθόλου στον όσιο, επειδή η όλη του βιοτή μας αποδεικνύει ότι δεν εφοβήθη ούτε βασιλείς, ούτε Πατριάρχες, ούτε φυλακές, εξορίες και βασανιστήρια, ούτε την διάλυσι της ιδίας μονής του, η οποία συνέβη τρεις φορές. Ας μας εξηγήση λοιπόν ο αγαπητός Ι.Κ. κατά ποία έννοια ήτο φίλος των Παπών επί τη βάσει συγκεκριμένων στοιχείων και όχι γνωμών άλλων προσώπων.

10) Πρέπει νομίζω να γίνωμε συγκεκριμένοι σ’ αυτά τα οποία συζητούμε διότι η διολίσθησι σε άλλα θέματα, βοηθεί μόνο εις το να γίνωνται οι συζητήσεις ατέρμονες και ανούσιες. Δι’ αυτόν τον λόγο θα θέσω αδελφέ Οδυσσέα στον αγαπητό Ι.Κ. συγκεκριμένες ερωτήσεις σχετικά με τον όσιο και εκείνος πάλι απαντώντας σ’ αυτές μπορεί να θέση άλλες στις οποίες, αν γνωρίζω, θα απαντήσω.

α) Στις τέσσαρες επιστολές του οσίου προς τον πάπα από την αρχή θα λέγαμε μέχρι το τέλος ο όσιος διδάσκει στον πάπα την ορθόδοξο Παράδοσι όσον αφορά την μοιχειανική και την εικονομαχική αίρεσι. Ακόμη δεν του αφήνει ούτε καν την υποψία ότι δύναται αυτός να κρίνη διαφορετικά τα πράγματα η να εξετάση ποιά πλευρά έχει δίκιο και ποιά άδικο. Δεν του αφήνει κανένα περιθώριο να εξετάση την ορθόδοξο Παράδοσι η να αποφανθή περί αυτής. Επειδή λοιπόν ο αγαπητός Ι.Κ. στο τέλος των συμπερασμάτων του με ημερομηνία 10-05-09 αποφαίνεται ότι «Η συμπεριφορά του Αγ. Θεοδώρου προς τους Πάπες είναι άκρως δουλική...», πως κρίνει το όλο περιεχόμενο των επιστολών προς τους Πάπες ως δουλικό η ηγεμονικό; Θέλουμε την γνώμη του επί του γενικού περιεχομένου των επιστολών προς τους Πάπες.

β) Πως κρίνει ο αγαπητός Ι.Κ. το τμήμα της επιστολής του οσίου προς τον μοναχό Βασίλειο «Περί δε του Πάπα, τις ημίν λόγος ούτως πράσσοντος η εκείνο, ως τοις οικείοις, συγχώρησον, εάλω πτεροίς κατά το λόγιον; μηδέν γαρ περί των εκδήλων αμαρτημάτων του ιερέως φροντίζειν φάμενος ου τον τινα ιερέα, αλλά την κεφαλήν της εκκλησίας κατεκωμώδησεν τοσαύτα και απεμυσάξατο, ως ημάς αιδεσθήναι και ακούσαι. Ει δε αληθώς ούτως εστί, φευ της ιεραρχίας. Πλην νουνεχώς κινούμεν την γλώτταν, παρακαλούμεν, επί τας κεφαλάς και μη ούτω σφοδρώς αποφαινώμεθα» (Επιστ. 28. Βασιλείω μονάζοντι, Φατ. σελ.78, στιχ.92). Εδώ έχουμε σαφή κατηγορία του οσίου προς τον πάπα δι’ ένα θέμα το οποίο δεν ήτο δογματικό. Και πως συνδυάζεται η «άκρως δουλική στάσι του οσίου», σύμφωνα με τον Ι.Κ., με το εν λόγω τμήμα της επιστολής. Δι’αυτό το τμήμα της επιστολής του οσίου δεν μας είπε τίποτε ο Ι.Κ.

γ) Πως κρίνει ο Ι.Κ. την διδασκαλία του οσίου περί της πλήρους ισότητος των Αγ. Αποστόλων. Εφ’ όσον δεν απέδιδε κανένα πρωτείο στον Πέτρο πως ήτο δυνατόν να αποδώση στον διάδοχό του; Και πως συνδυάζονται τα εγκωμιαστικά λόγια προς τον Πάπα ως διαδόχου του Απ. Πέτρου, την στιγμή κατά την οποία ο Πέτρος κατά τον όσιο, δεν εξεχώριζε από τους άλλους Αποστόλους;

δ) Πως κρίνει ο αγαπητός Ι.Κ. τα εγκωμιαστικά λόγια του οσίου προς τους άλλους Πατριάρχες και δη προς τον Ιεροσολύμων, καθώς επίσης και τα εγκωμιαστικά λόγια προς τον βασιλιά Μιχαήλ τον Τραυλό. Υπάρχουν εγκωμιαστικά λόγια και προς άλλους παραλήπτες των επιστολών.

ε) Πως κρίνει ο αγαπητός Ι.Κ. το φρόνημα του οσίου από την όλη βιοτή του και την διδασκαλία του. Έδειξε κάπου δουλικότητα και υποτέλεια η παρέβλεψε την αλήθεια χάριν των προσώπων; Διότι αν το έκανε αυτό και αλλού, είναι φυσικό να το κάνη και στον πάπα. Αν όμως συμβαίνη το αντίθετο, τότε κάτι δεν κατάλαβε καλά ο αγαπητός Ι.Κ.

στ) Πως κρίνει ο αγαπητός Ι.Κ. την επιστολή του οσίου προς τον Επίσκοπο Εφέσου Θεόφιλο στην οποία διδάσκει τον Επίσκοπο πως πρέπει να συμπεριφερώμεθα στους αιρετικούς, Ισχυριστήκαμε ότι δεν υπάρχει ίσως στην πατερική γραμματεία φιλανθρωπότερο, θεολογικώτερο και πληρέστερο επί του θέματος κείμενο. Και πως αυτός ο οποίος εδίδασκε αυτά είχε την βία σαν πειθώ και ήταν εγκάθετος της αστυνομίας; Και αυτά σε συνδυασμό με την όλη βιοτή του, η οποία ήτο ένα διαρκές μαρτύριο, καθ’ όσον η αστυνομία του διέλυσε τη μονή του τρεις φορές και τον ωδήγησε στις φυλακές και στις εξορίες!
Αυτά προς το παρόν όσον αφορά τον όσιο.
Αν ο αγαπητός Ι.Κ. κάνη κάποιες ερωτήσεις συγκεκριμένες είμαι πρόθυμος κατά την δύναμί μου να απαντήσω. Ως προς τα θέματα τα οποία θίγει και άπτονται περιπτώσεων περί δήθεν λαθών δογματικών των αγίων, των Οικουμενικών Συνόδων καθώς και λαθών τα οποία υπάρχουν στην Αγ. Γραφή έχω να άναφέρω τα εξής:
Κατ’ αρχάς δεν συμφωνώ με τίποτε σχεδόν από όσα αναφέρει στις παρατηρήσεις του και θεωρώ ότι παρερμηνεύει κατά τρόπο σκανδαλιστικό τα διάφορα κείμενα, έχοντας πάντοτε ως βοηθούς και συμβούλους προς αυτό συγχρόνους θεολογούντες και ερευνητές. Δεν έχω όμως την πολυτέλεια του χρόνου για να ασχοληθώ με όλα όσα αυτός θίγει η προβληματίζεται. Ακροθιγώς όμως μελετώντας και ερευνώντας μερικά από αυτά διεπίστωσα την διολίσθησι του λογισμού του καθώς και τον ορθολογισμό τον οποίο χρησιμοποιεί δια να δώση ανάλογες ερμηνείες στα κείμενα, ενώ θα έπρεπε για το κάθε τι να συμβουλεύεται τους Πατέρες και όχι τους συγχρόνους ερευνητές. Θα αναφερθώ λοιπόν ενδεικτικά σ’ αυτά που εγώ ερεύνησα αφήνοντας τα υπόλοιπα σε άλλους πιο αρμοδίους. Άλλωστε το θέμα μας αφορούσε τον όσιο Θεόδωρο τον Στουδίτη και όλα αυτά θα ηδύναντο να χαρακτηρισθούν ως εκτός θέματος.

1. Η θέσις του αγαπητού Ι.Κ. σε πολλά σημεία των παρατηρήσεών του ότι «οι Σύνοδοι και οι Πατέρες εδογμάτισαν απλανώς και όχι αλαθήτως » είναι ακατανόητος και νομίζω ότι παίζει με τις λέξεις. Διότι πως εκ του αντιθέτου μία Σύνοδος είναι απλανής όταν σε δογματικό επίπεδο διδάσκει λάθος; Και πως μία Σύνοδος η οποία διδάσκει δογματικά λάθος είναι απλανής; Άρα λοιπόν εφ’ όσον δέχεται ότι διδάσκουν σε δογματικό επίπεδο λάθος οι Σύνοδοι και δη οι Οικουμενικές δεν είναι δυνατόν να είναι απλανείς. Νομίζω ότι οι όροι «απλανώς και αλαθήτως» ταυτίζονται. Σε εναντία περίπτωσι πρέπει να οριοθετήσωμε τις έννοιες των λέξεων για να διαπιστώσωμε που διαφέρουν.

2. Στη παράγραφο (1) αδελφέ Οδυσσέα, ο αγαπητός Ι.Κ. γράφει: «Τόσον η καταγραφή, ότι ο Χριστός γεννάται εκ της ουσίας του Πατρός, όσον και ο αφορισμός αφαιρέθηκαν από τον όρο του Συμβόλου της Πίστεως της Β’ Οικουμενικής Συνόδου, διότι περιέχουν σοβαρά δογματικά σφάλματα. Πρώτο σφάλμα...... Δεύτερο σφάλμα....».
Κατ’ αρχάς στο σημείο αυτό ο αγαπητός Ι.Κ. φάσκει και αντιφάσκει. Διότι ανωτέρω ανέφερε ότι οι Οικουμενικές Σύνοδοι εδογμάτισαν «απλανώς» και μετά από λίγο αναφέρει δια την Α’ Οικουμενική ότι ο όρος της περιέχει «σοβαρά δογματικά σφάλματα». Πως ταιριάζει το «απλανώς» με το «σοβαρά δογματικά σφάλματα» ειλικρινά δεν μπορώ να το κατανοήσω. Ούτε βεβαίως και ο Μ. Αθανάσιος συμφωνεί με τον Ι.Κ. επειδή γράφει «Κρατείτω γαρ τα εν Νικαία παρά των Πατέρων ομολογηθέντα˙ ορθά γαρ εστί και ικανά πάσαν ασεβεστάτην αίρεσιν ανατρέψαι και μάλιστα την Αρειανήν την εις τον Λόγον του Θεού δυσφημούσαν και εξ ανάγκης εις το Πνεύμα αυτού το Άγιον δυσσεβούσαν». (Επιστολή προς Μάξιμο Φιλόσοφο ΒΕΠΕΣ 33, 168). Ο δε Ιωσήφ ο Βρυένιος μας διασώζει την πληροφορία ότι η Α’ Οικουμενική Σύνοδος ανέφερε στον Φιλόσοφο «Δέχου μία θεότητα του Πατρός του γεννήσαντος το Υιόν ανεκφράστως, και του Υιού του γεγεννημένου εξ αυτού και του αγίου Πνεύματος του εκπορευομένου εξ αυτού του Πατρός» (Α Οἰκουμενική προς Φιλόσοφον, εκ των ευρεθέντων Ιωσήφ Βρυεννίου, τομ. Α σελ.128, εκδ. Ρηγόπουλου). Είναι άξιον απορίας πως ο Ι.Κ. διέστρεψε την ερμηνεία του κειμένου «Και εις ένα Κύριο Ιησού Χριστό τον Υιόν του Θεού, γεννηθέντα εκ του Πατρός μονογενή τουτέστιν εκ της ουσίας του Πατρός» και εθεώρησε ότι εγεννήθη εκ της ουσίας του Πατρός, ενώ το «τουτέστιν εκ της ουσίας του Πατρός» σημαίνει «δηλαδή ομοούσιον με τον Πατέρα» η «δηλαδή εκ της ιδίας ουσίας του Πατρός». Όλα επίσης τα άλλα τα οποία αναφέρει σ’αυτήν την παράγραφο ο Ι.Κ. περί δήθεν «βασικών αλλαγών», τις οποίες επέφερε η Β Οἰκουμενική στο σύμβολο της Α εἶναι βεβαίως λάθος, διότι η βάσις και το θεμέλιο στο οποίο στηρίχθηκε η Β Οἰκουμενική ήτο η Α , δηλαδή η Θεότης και ομοουσιότης του Υιού και του Αγ. Πνεύματος με τον Πατέρα. Όλα τα άλλα τα οποία προσέθεσε περί αναφοράς στην Παρθένο Μαρία, στην Σταύρωσι, στην Ανάστασι κλπ. δεν είναι αλλαγές αλλά ανάπτυξι και διασάφησι καθώς και τα επόμενα τα οποία αφορούν την βάπτισι, την Εκκλησία, την ανάστασι των νεκρών κλπ. Αν επρόκειτο περί αλλαγών και μάλιστα βασικών η Α Οἰκουμενική δεν θα εδογμάτιζε απλανώς, ούτε βεβαίως θα ήτο η βάσις και το θεμέλιο όλων των Οικουμενικών Συνόδων και η αναφορά εις αυτήν όλων των Αγ. Πατέρων. Δια να πεισθή δε ο αγαπητός Ι.Κ. σ’ αυτό το σημείο και να μη νομίση ότι λέγομε ιδικές μας θεωρίες η προσπαθούμε να δικαιολογήσωμε τα κατ’ αυτόν «σοβαρά δογματικά σφάλματα» της Α Οἰκουμενικῆς, ας μελετήσει την υποσημείωσι του Αγ. Νικοδήμου στον Ζ Κανόνα της Γ Οἰκουμενικῆς Συνόδου και θα εύρη άφθονα στοιχεία ικανά να πείσουν και τον πλέον δύσπιστον αλλά καλοπροαίρετον αναγνώστη. Εδώ αναφέρω μόνο μία πρότασι από την εν λόγω υποσημείωσι του Πηδαλίου προς πίστωσι των λεγομένων. «Ότι δε ανέπτυξαν μάλλον η επρόσθεσαν οι της Β Πατέρες εις το της Πρώτης αυτολεξεί μαρτυρούσι πολλοί.....». Αυτό πάλι το οποίο αναφέρει ο αγαπητός Ι.Κ. στην παράγραφο (4) των παρατηρήσεών του, ότι δηλαδή «Η Β Οικουμενική Σύνοδος αναφέρει " και εις το Πνεύμα το άγιον το κύριον το ζωοποιόν.... δια των προφητών",
ούτε η θεότητα του Αγ. Πνεύματος αναφέρεται ούτε η ομοουσιότητα. Αυτό δείχνει την αδυναμία της Εκκλησίας να το δεχθή» είναι νομίζω τελείως εκτός πραγματικότητος και παρουσιάζει μία Εκκλησία η οποία δεν γνωρίζει τι της γίνεται. Το ότι αναφέρεται στο Σύμβολο της Πίστεως και η Θεότητα και η ομοουσιότητα του Αγ. Πνεύματος αποδεικνύεται από το ότι η Γ’ Οικουμενική με ειδικό όρο και επί ποινή αναθεματισμού απηγόρευσε οιανδήποτε προσθήκη και αφαίρεσι στο Σύμβολο, διότι ως προς το δόγμα της Αγ. Τριάδος το εθεώρησε άρτιο και πλήρες. Το ίδιο έκαναν και οι επόμενες Οικουμενικές. Η Β δέ Οικουμενική εις τον Ε κανόνα της αναφέρει «Περί του τόμου των Δυτικών και τους εν Αντιοχεία απεδεξάμεθα τους μίαν ομολογούντες Πατρός και Υιού και Αγίου Πνεύματος θεότητα». Πως λοιπόν την ενομοθέτησε στον ιερό κανόνα της καθ’ όσον την αρνείται η την παρασιωπά στο ιερό σύμβολο; Νομίζω ότι όταν κάποιος μελετά καλοπροαίρετα και διαρκώς όπου έχει απορίες συμβουλεύεται τους Αγ. Πατέρες κατευθύνει τον λογισμό του πως να ερμηνεύση και να κατανοήση αυτά τα οποία αυτοί εδίδαξαν. Όταν πάλι μελετά στηριζόμενος στον ιδικό του λογισμό και ερμηνεύοντας κατά το δοκούν τότε και ο ίδιος μπερδεύεται και τους άλλους προβληματίζει.
Το χωρίον του Αγ. Αθανασίου το οποίο αναφέρει ο Ι.Κ. στην παράγραφο (5) το απομονώνει και προφανώς το καρατομεί κατά την μετάφρασι. Το όλο χωρίο έχει ως εξής: «Ει μεν ουν μη ταύτα γράψας ην ο Απόστολος εν τη προς Εβραίους Επιστολή, καν εκ των άλλων Επιστολών αυτού, και πάσης της Γραφής αληθώς εκωλύοντό τι τοιούτον φαντάζεσθαι περί του Λόγου˙ επειδή δε αυτός τε έγραψε, και εν τοις έμπροσθεν δέδεικται γέννημα της του Πατρός ουσίας ων ο Υιός˙ και αυτός μεν δημιουργός, τα δε δημιουργείται παρ’ αυτού˙ και αυτός μεν απαύγασμα και Λόγος, και εικών, και σοφία του Πατρός εστι, τα δε γενητά κάτω που της Τριάδος εστί παραστήσοντα και δουλεύοντα »(P.G.26, 133A). Εδώ φαίνεται καθαρά ότι ο άγιος αναφέρεται στην ομοουσιότητα του Υιού και του Πατρός. Δι’ αυτό το «γέννημα της του Πατρός ουσίας ο Υιός» θα το μεταφράσωμε, ο Υιός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα. Εδώ βοηθά πολύ τη σκέψι μας ο Ιωσήφ ο Βρυέννιος ο οποίος αναφερόμενος στις λέξεις και στα νοήματα λέγει: « Ουδέ γαρ εν ήχοις ρημάτων εστίν η ευσέβεια, αλλ’ εν τη των νοημάτων ορθότητι• όθεν καν γνήσιον είη το ρήμα, νόθον δε το νόημα, ως αλλότριον ηγούμεθα τον λέγοντα, και απόβλητον• καν ξενίζον και ασύνηθες, λέγεται δε κατ’ ευσεβή λόγον, δια το ευσεβές του σημαινομένου τοις ευσεβέσιν εγκρίνομεν• το μεν γαρ ασεβείν παντελώς κεκώλυται, καν ποικίλοις ρήμασι και πιθανοίς σοφίσμασι περιβάλλειν αυτό τις επιχειρή, το δ’ ευσεβείν όσιον παρά πάσιν ομολογείται, καν ξενιζούσαις λέξεσί τις χρήται, έως μόνον ο λέγων ευσεβές έχει το φρόνημα, και δι’ αυτών ο νενόηκεν ευσεβώς βούλεται σημαίνειν»• λέγει δε και ο ιεροφάντης Διονύσιος, «ότι άλογον και σκαιόν το μη τη δυνάμει του σκοπού προσέχειν, αλλά ταις λέξεσι»(Τόμος Α , σελίς 109). Με αυτό λοιπόν το πνεύμα λίγο κατωτέρω αναφέρει: «Εκ δε της ουσίας του Υιού το Πνεύμα λέγοντες, ουχ ως εκ της υιϊκής προϊόν υποστάσεως τούτο οι άγιοι λέγουσιν, αλλ’ ως πρόσωπον και αυτό της αυτής ουσίας, ης άρα και ο Υιός» (Σελ 110).
Έτσι λοιπόν θα μεταφράσωμε και το χωρίο του Αγ. Αθανασίου και δεν θα αναφωνή αδελφέ Οδυσσέα ο αγαπητός Ι.Κ. «Τεράστιο δογματικό λάθος», σα να έκανε μία σπουδαία ανακάλυψι η να έγινε διορθωτής των αγίων αλλά απεναντίας πρέπει να κατανοήση ότι έγινε παρερμηνευτής και διαστροφεύς. Αυτό πάλι το οποίο αναφέρει στην ίδια παράγραφο «Το άγιον Πνεύμα προέρχεται και εκ του Υιού...πρόεισι (προέρχεται, εκπορεύεται) δε εκ Πατρός και Υιού πρόδηλον ότι της θείας εστίν ουσίας ουσιωδώς εν τω αυτώ και εξ αυτής προϊόν»(P.G.75,584 A).
Τεράστιο δογματικό λάθος και γενεσιουργός αιτία της αιρέσεως του Filioque. Αποτελεί έτοιμη τροφή στους Παπικούς οι οποίοι κατά κόρον το επικαλούύνται».

Φαίνεται αδελφέ Οδυσσέα ότι ο αγαπητός Ι.Κ. θέλησε να γίνη διορθωτής των αγίων, αλλά με λάθος μέθοδο διότι τους παρερμηνεύει και κατ’ αυτόν τον τρόπο ο ίδιος παρέχει έτοιμη τροφή στους Παπικούς. Και οι μεν Παπικοί οι οποίοι ζητούν έτοιμη τροφή είναι λογικό να παρερμηνεύουν τους αγίους, εμείς όμως όχι.
Η αιτία λοιπόν της παρερμηνείας του Ι.Κ. στο εν λόγω χωρίον του Αγ. Κυρίλλου είναι στη λέξι «πρόεισι», την οποία ερμηνεύει με το «προέρχεται, εκπορεύεται» και εκ τούτου καταστρέφει και τρόπόν τινα δολοφονεί όλο το κείμενο του αγίου.
Άκουσε λοιπόν αδελφέ Οδυσσέα από τον Ιωσήφ τον Βρυέννιο πως ερμηνεύεται το «πρόεισι»: «ότι δια στενότητα γλώττης παρά τοις Ιταλοίς, ουχ εύρηται ουδ’ η ΕΚΠΟΡΕΥΣΙΣ τούνομα, ουδέ το ΕΚΠΟΡΕΥΕΣΘΑΙ ρήμα˙ όθεν αντί μεν του ειπείν η εκπόρευσις, η πρόοδος φασιν˙ αντί δε του εκπορεύεται, το πρόεισι λέγουσι˙ και το δεινότατον, ότι και ταύτα τοις παρ’ ημών λεγομένοις είναι ταυτά νομίζουσι˙ το δ’ ου τοιούτόν εστιν, ουδαμώς. Ημίν γαρ αι φωναί αύται επί του αγίου Πνεύματος λεγόμεναι, η ΠΡΟΟΔΟΣ προς την ΕΚΠΟΡΕΥΣΙΝ, και το ΠΡΟΕΙΣΙ προς το ΕΚΠΟΡΕΥΕΤΑΙ, τοιαύτην έχει την διαφοράν, οίαν έχει τα γένη προς τα είδη, η τα κοινά προς τα ίδια, η τα καθόλου προς τα καθ’ έκαστα»(Εκ των ευρεθέντων Ιωσήφ Βρυεννίου, τόμος Α , σελ. 189). Και λίγο κατωτέρω διασαφηνίζοντας τη λέξι «πρόεισι» λέγει:
«Πάλιν η σημασία και της πρόεισι και της εκπορεύσεως λέξεως, το εξέρχεται σημαίνειν δοκούσα κανταύθα, τοις μη μετ’ εμπειρίας ακούουσι, πολλήν απάτην προς όλισθον εμποιεί˙ δοκούσι γαρ αυτίκα εξέλευσίν τινα χρονικήν και τοπικήν της του αγίου Πνεύματος υποστάσεως, από τινος προσώπου επί τι πράγμα, η τόπον, η πρόσωπον˙ το δ’ ου τοιούτόν εστιν˙ ημίν γαρ ευσεβώς το μεν εκ του Πατρός εκπορεύεται λεγόμενον επί του Πνεύματος, αντί του υφέστηκεν εκ του Πατρός μόνον κάι έστι και νομίζεται˙ διο και μετά προσδιορισμού τούτο λέγεται, και ουκ από τινος εις τι κίνησιν αυτού δηλοί και προέλευσιν, αλλά καθ’ ύπαρξιν και μονιμότητα˙ το δε πρόεισιν, αντί του προχείναι η των αυτού χαρισμάτων δαψίλεια προς ημάς, και εκ Πατρός και Υιού, και εκ Πατρός δι’ Υιού˙ και ον τρόπον εκ του Πατρός γεννάσθαι λέγομεν τον Υιόν, ήτοι αδιαστάτως και αϊδίως υφίστασθαι εν αυτώ τω Πατρί˙ ουκ εν χρόνω, ουκ εν τόπω, ου δια τι, αλλά καθ’ αυτόν αρρήτως και υπέρ πάσαν αιτίαν, τον αυτόν τρόπον φαμέν και το Πνεύμα το άγιον εκ του Πατρός εκπορεύεσθαι˙ τουτέστι παρ’ αυτού προσωπικώς ουσιούσθαι, υπέρ άπασαν έννοιαν˙ ου μεταβατικώς εκπορευόμενον, ουχ ένεκά του, ου χρονικώς, ου προς τινας, ούκουν γε˙ αλλά και μόνιμον ύπαρξιν, και του Θεού λόγου συνάναρχον˙ καν ο μεν γεννητώς πατρόθεν έχει το είναι, το δ’ εκπορευτώς, άλλον τρόπον ανέκφραστον»(Εκ των ευρεθέντων Ιωσήφ Βρυεννίου, τόμος Α , σελ. 190).
Στο εν λόγω όμως χωρίο του Αγ. Κυρίλλου δεν δικαιολογείται καμμία παρερμηνεία από εμάς τους Ορθοδόξους, αλλά μόνο από τους Παπικούς. Διότι ο άγιος εδώ αναφέρεται στην φανέρωσι του Αγ. Πνεύματος και όχι στην εκπόρευσι. Το όλο χωρίο έχει ως εξής: «Αλλ’ όπερ ο μακάριος Μωσής εμπεφυσήσθαι παρά Θεού τω ανθρώπω διϊσχυρίσατο, τούτο Χριστός ανανεών εν ημίν μετά την εκ νεκρών αναβίωσιν, ενεφύσησε τοις εαυτού μαθηταίς λέγων˙ «λάβετε Πνεύμα άγιον» ίνα πάλιν αναμορφωθέντες εις την εξ αρχής εικόνα, σύμμορφοι φαινώμεθα τω πεποιηκότι δια της του Πνεύματος μετοχής. Ότε τοίνυν το Πνεύμα το άγιον εν ημίν γενόμενον, συμμόρφους αποδεικνύει Θεού, πρόεισι δε και εκ Πατρός και Υιού, πρόδηλον ότι της θείας εστίν ουσίας, ουσιωδώς εν αυτή και εξ αυτής προϊόν. Ώσπερ ουν αμέλει και το εξ ανθρωπείου στόματος εκτρέχον εμφύσημα, ει και μικρόν και ουκ άξιον του λόγου το υπόδειγμα˙ πάντα γαρ υπερέχει Θεός» (P.G.75,583 A).
Θα ηδύνατο να βοηθηθή στην μετάφρασι του εν λόγω χωρίου ο Ι.Κ. αν δεν το απομόνωνε από το αμέσως προηγούμενο: «Ότε τοίνυν το Πνεύμα το άγιον εν υμίν γενόμενον συμμόρφους αποδεικνύει Θεού πρόεισιν δε και εκ Πατρός και Υιού κλπ.». Δηλαδή όταν το Αγ. Πνεύμα έλθη σ’ εμάς μας θεοποιεί (μας κάνει να ομοιάζωμε με τον Θεό) προχέεται δε (η πέμπεται η φανερώνεται) από τον Πατέρα και τον Υιό και αποδεικνύει ότι είναι και αυτός της θεϊκής ουσίας, υπάρχον ουσιωδώς εις αυτήν και από αυτήν χαρίζεται (παρέχεται). Εδώ ο άγιος Κύριλλος ομιλεί δια το εμφύσημα στους μαθητάς και για την παρουσία του Αγ. Πνεύματος μέσα μας και ως εκ τούτου ουδέ υπόνοια πρέπει να έχωμε περί εκπορεύσεως αυτού.
Άρα λοιπόν το «τεράστιο δογματικό λάθος» ανήκει στον αγαπητό Ι.Κ. και όχι στον Αγ. Κύριλλο.
Το ότι στην ίδια παράγραφο ο Ι.Κ. θεωρεί πάλι «τεράστιο δογματικό λάθος» το πολυσυζητημένο και πλήρως ερμηνευόμενο από τους Αγ. Πατέρες χωρίον του Αγ. Κυρίλλου «Μία φύσις του Θεού Λόγου σεσαρκωμένη» νομίζω ότι αυτό το λάθος πρέπει να το βλέπη μόνο εκείνος ο οποίος τελείως αυθαίρετα ερμηνεύει το κείμενο, χωρίς να συμβουλεύεται καθόλου τους Αγ. Πατέρες.
Προς τούτο θα σου αναφέρω όχι χωρία των αγίων αλλά τα υμνολογικά κείμενα τα οποία ψάλλει η Εκκλησία κατά την Κυριακή των Αγ. Πατέρων της Δ Οἰκουμενικῆς Συνόδου στους κανόνες του όρθρου: «Εξακοσίων αριθμός τριάκοντα, ευσεβεστάτων ανδρών, την Ευτυχούς πλάνην, και Σεβήρου αίρεσιν, καταβαλόντες έφασαν˙ Εν δυσί ταις ουσίαις, Χριστόν κηρύττομεν βαίνοντες, έπεσι Κυρίλλου του μάκαρος» (α ὠδή β κανόνος), «Μίαν ειπών, φύσιν του Λόγου επήγαγε, σαρκωθείσαν, φύσιν ανθρωπότητος, άνευ τροπής όλως και φυρμού, ο Αλεξανδρέων, διδάσκαλός τε και πρόεδρος, τρανώς τας δύο φύσεις, και θελήσεις διδάσκων, τους φρονείν ορθοδόξως εθέλοντας» και «Δύο Χριστού, άπαντες φύσεις κηρύττομεν, ασυγχύτως, πάσαν την δυσσέβειαν, του Ευτυχούς άρδην οι πιστοί, και του Διοσκόρου, του άφρονος στηλιτεύοντες, επόμενοι τω όρω, των Αγίων Πατέρων, και Κυρίλλου του θείου τοις έπεσιν» (δ’ ωδή β’ κανόνος) και «Αι δύο επιστολαί, Κυρίλλου αι προς τον Σούκενσον, αποσταλείσαι ποτέ, Εώας τον πρόεδρον, ελέγχουσιν άπασαν, την Σεβήρου πλάνην, ευσεβώς Χριστόν κηρύττουσα» , « Ο Κύριλλος τον Χριστόν, κηρύττει εν δύο φύσεσι, και ενεργείαις διτταίς, Σεβήρου την αίρεσιν, του άνου τρεπόμενος˙ διο πάντες τούτου, τοις διδάγμασιν εμμένομεν» (στ ὠδή β κανόνος).
Εδώ αδελφέ Οδυσσέα τα τροπάρια τα οποία ψάλλει η Εκκλησία λέγουν ότι για να κηρύξουν οι Πατέρες τις δύο φύσεις του Χριστού εστηρίχθηκαν στην διδασκαλία του Αγ. Κυρίλλου και ο αγαπητός Ι.Κ. λέγει το εντελώς αντίθετο, ότι δηλαδή ο άγιος εδίδαξε «μία φύσι μετά την ένωσι» και αναφωνεί «τεράστιο δογματικό λάθος». Νομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο σκέψεως και ερεύνης είναι αδύνατον να μη βλέπωμε παντού τεράστια δογματικά λάθη και δι’ αυτό γινόμεθα οι ίδιοι πολέμιοι των αγίων, εφ’ όσον τους παρερμηνεύομε. Επειδή λοιπόν και εγώ, αδελφέ Οδυσσέα δεν είμαι άξιος ούτε να κατανοήσω, ούτε να ερμηνεύσω τους αγίους σου ανέφερα αποσπάσματα από αυτούς ώστε να μη φανή ότι λέγομε η ερμηνεύομε κάτι αυθαίρετα.
Δεν δύναμαι όμως να απαντήσω σε όλα τα σημεία των παρατηρήσεων του Ι.Κ., διότι αυτό απαιτεί πολύ χρόνο και έρευνα και δυστυχώς εγώ δεν τον έχω, χωρίς βεβαίως να σημαίνη ότι στα υπόλοιπα τα οποία δεν απαντώ συμφωνώ.
Είναι γεγονός ότι σχεδόν σε όλα τα σημεία της μελέτης του διαφωνώ και πιστεύω ότι δεν προσπαθεί να φέρη σε συμφωνία τις γραφές και τους αγίους.
Και βεβαίως όταν κάποιος του το υποδείξη δεν το αποδέχεται.
Για παράδειγμα στην παράγραφο (18) των παρατηρήσεών του αναφέρει λάθη μεταξύ των Ευαγγελιστών στην επί του όρους λεγομένη ομιλία.
Γράφει λοιπόν : «Όπως μπορεί ο καθένας να αντιληφθή άλλο είναι "οι πτωχοί"» και άλλο "οι πτωχοί τω πνεύματι". Και έστω και αν ισχύουν και οι δύο αυτές φράσεις για την χριστιανική πίστι δεν είπε ο Χριστός και τις δύο. Μία από τις δύο είπε. Τι είπε όμως;»
Πόσο εύκολο είναι, αν έτσι σκεπτώμεθα, αδελφέ Οδυσσέα, να βλέπωμε παντού λάθη. Το σίγουρο είναι ότι ο Χριστός δεν είπε τίποτε από τα δύο, διότι απλούστατα ωμίλει στην Εβραϊκή η την Αραμαϊκή διάλεκτο, αλλά ότι είπε και τα δύο σύμφωνα με τις ερμηνείες των Πατέρων. Διότι «πτωχοί» και «πτωχοί τω πνεύματι» είναι κατά τους αγίους οι εκουσίως πτωχοί, δηλαδή αυτοί οι οποίοι επροτίμησαν την πτωχεία ως οδό σωτηρίας, ενώ θα ηδύναντο να ζήσουν καλύτερα.
Τι θα έλεγε όμως ο αγαπητός Ι.Κ. για την εξώφθαλμη διαφορά μεταξύ των Ευαγγελιστών Ματθαίου και Λουκά, την στιγμή κατά την οποία ο ένας λέγει ότι αυτή την ομιλία την έκανε ο Χριστός στο όρος, ενώ ο άλλος σε τόπο πεδινό;
Άκουσε λοιπόν πως οι Πατέρες φέρουν σε συμφωνία τους ευαγγελιστές και κατενόησε τον τρόπο με τον οποίο και εμείς πρέπει να σκεπτόμεθα.
Το κείμενο είναι του Θεοφάνους του Κεραμέως και λέγει τα εξής: «Ιδών δε τους όχλους, ανέβη εις το όρος, και προσήλθον αυτώ οι μαθηταί αυτού, και ανοίξας το στόμα εδίδασκεν αυτούς. Και μην ο θείος Λουκάς εν πεδιάδι φησί τον Κύριον, και ποιήσαι των μακαρισμών τον κατάλογον ούτως ειπών˙"Έστη ο Ιησούς επί τόπου πεδινού. " Ουκ εναντιούνται δε αλλήλοις, αλλά και σφόδρα συνάδουσιν. Έστι μεν γαρ και όρος ιδείν πεδινόν, επειδάν ύψος μεν έχει, και από της γης διανάστημα, ου μην οχθώδές εστι, και απόκρημνον, ως ακροσφαλείς ποιείσθαι των επιβαινόντων τας στάσεις, αλλ’ ασφάλειαν παρέχει τοις ισταμένοις δια την υπτιότητα. Περί του τοιούτου φησίν όρους η προφητικωτάτη του Ησαΐου φωνή˙ "Επ’ όρους πεδινού άρατε σημείον. " Δια μεν ουν το από γης εις ύψος ανέχειν όρος υπό του Ματθαίου ωνόμασται˙ δια δε την ενούσαν τω όρει υπτιότητα τόπον πεδινόν φησίν ο Λουκάς. Έστι δε τοιαύτη της αρετής η ανάβασις˙ υψηλή μεν και μετέωρος, άτε των χαμαιζήλων παθών υπεραίρουσα, βεβαία δε τω αναβεβηκότι και ασφαλής».(P.G.132, 909 C).
Άκουσε τώρα και την ερμηνεία και συμφωνία των Ευαγγελιστών από τον Αγ. Κύριλλο «Μακάριοι οι πτωχοί. Εις καινότητα μεν ουν ζωής ευαγγελικής μετά την χειροτονίαν καταρρυθμίζων τους εαυτού μαθητάς ο Σωτήρ, ταύτά φησί. Περί ποίων δε άρα πτωχών ταύτα έλεγεν, αναγκαίον ιδείν. Εν μεν γαρ τω κατά Ματθαίον, μακαρίους έσεσθαί φησί τους πτωχούς τω πνεύματι, και αυτών είναι την βασιλείαν των ουρανών˙ ίνα νοώμεν πτωχόν τω πνεύματι, τον μετριόφρονα και συνεσταλμένον ώσπερ έχοντα νουν˙ αξιοζήλωτος δε ο τοιούτος και Θεώ γνώριμος. Και γουν έφη δι’ ενός των αγίων προφητών˙ "Επί τίνα επιβλέψω, αλλ’ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον και τρέμοντά μου τους λόγους;" Έφη δε και ο προφήτης Δαβίδ, ότι "Καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει". Ναι μεν και αυτός ο Σωτήρ˙ "Μάθετε απ’ εμού, φησίν, ότι πράός ειμι και ταπεινός τη καρδία. " Εν δε γε τοις προκειμένοις ημίν αναγνώσμασι, μακαρίους έσεσθαί φησί τους πτωχούς, ου προσκειμένου του, πνεύματι. Ούτω δε φασιν οι ευαγγελισταί, ουκ αλλήλοις εναντιούμενοι, αλλά μεριζόμενοι πολλάκις τα διηγήματα˙ και ποτέ μεν δια των αυτών βαδίζουσιν κεφαλαίων, ποτέ δε το τω ενί παραλειφθέν, έτερος ταις ιδίαις εντίθησι συγγραφαίς˙ ίνα μηδέν των αναγκαίων εις όνησιν λαθείν δυνηθή τους πιστεύοντας εις Χριστόν. Έοικε τοίνυν πτωχούς ονομάζειν εν τούτοις, τους φιλοκερδείας κρείττονας, και τον τρόπον έχοντας αφιλάργυρον. Και γουν ο σοφώτατος Παύλος αρίστων ημίν μαθημάτων εισηγητής αναδείκνυται, λέγων˙ "Αφιλάργυρος ο τρόπος, αρκούμενος τοις παρούσι. " Προσετίθει δε τούτοις, ως "Έχοντες δε διατροφάς και σκεπάσματα, τούτοις αρκεσθησόμεθα. " Έδει γαρ, έδει το σωτήριον και ευαγγελικόν μέλλοντας αυτούς διαγγέλλειν κήρυγμα, αφιλόπλουτον έχειν το φρόνημα, και εύσχολον επί τα κρείττω την επιθυμίαν. Ου πάντων δε των εν ευπορία όντων ο λόγος καθάπτεται, μόνων δε εκείνων των περί τα χρήματα τον πόθον κεκτημένων. Τίνες δε εισιν ούτοι; Οι μεν της του Κυρίου φωνής ακούοντες λέγοντος˙ "Μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γης, "κ.τ.λ.» ((P.G.72, 589 Α). Δεν θέλω να αναφέρω τίποτε άλλο επί του θέματος, παρά μόνο ότι οι Πατέρες και τις φαινομενικές διαφορές τις απαλείφουν, ενώ εμείς όλα τα βλέπομε ύποπτα και προσπαθούμε σε όλα να βρούμε λάθη.
Στην παράγραφο (18) επίσης αναφέρει ο αγαπητός Ι.Κ. ότι το κείμενο (Ματθαίου 28, 19-20) περί βαπτίσεως εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγ. Πνεύματος είναι «εμβόλιμο», δηλαδή νόθο και φέρει ως μαρτυρία προς τούτο τον, όπως τον χαρακτηρίζει δογματολόγο (μήπως θα έπρεπε να γράψη μέγα δογματολόγο;) Περγάμου Ιωάννη Ζηζιούλα.
Το πρόβλημά τους είναι ότι ενώ ο Κύριος στον Ματθαίο παρήγγειλε να βαπτίζουν εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγ. Πνεύματος, στις πράξεις των Αποστόλων και τις Επιστολές του Απ. Παύλου αναφέρεται ότι οι Απόστολοι εβάπτιζον εις το όνομα του Χριστού. Η εύκολη δε λύσις του δογματολόγου Ιωάννη Ζηζιούλα και του Ι.Κ. είναι να αποφασίσουν ότι το χωρίο του Ματθαίου είναι εμβόλιμο και νόθο. Δυστυχώς όμως ο Μ. Φώτιος δεν συμφωνεί μαζί των και ως εκ τούτου έχουμε πρόβλημα με ποιόν θα συνταχθούμε. Μετά του Μ. Φωτίου η μετά του Περγάμου Ιωάννη. Αυτό θα αφήσωμε να μας το πη ο αγαπητός Ι.Κ. Λέγει λοιπόν ο Φώτιος στα Αμφιλόχια στην ΜΓ (43η) ερώτησι, την οποία του έθεσε ο φίλος του Αμφιλόχιος, Επίσκοπος Κυζίκου: «Τι δη ποτε του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εις όνομα Πατρός και Υιού και αγίου Πνεύματος βαπτίζειν μυσταγωγήσαντος, οι απόστολοι και μαθηταί αυτού ουχ ούτως, αλλ’ εις το όνομα του Κυρίου Ιησού εβάπτιζον;». Η απάντησις του Μ. Φωτίου είναι μακροσκελής και θεολογικωτάτη και αναλύει πως οι Απόστολοι εβάπτιζον εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγ. Πνεύματος και συγχρόνως έλεγον ότι εβάπτιζον εις το όνομα του Χριστού. Εγώ θα αναφέρω δύο μόνο βασικά της σημεία και αν θέλη ο αγαπητός Ι.Κ. να φωτισθή περισσότερο δύναται να την μελετήση ολόκληρη. Λέγει λοιπόν μεταξύ άλλων ο άγιος: «Εβάπτιζον μεν ουν οι απόστολοι κατά την του Σωτήρος εντολήν και βαπτίζειν άλλοις παρεδίδοσαν, εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος, και το δόγμα ήπλωτο πανταχού και τοις έργοις ο νόμος εκράτει και το κήρυγμα την οικουμένην περιέτρεχεν˙ ελέγοντο δε βαπτίζειν εις το όνομα του Χριστού και εν τω ονόματι του Κυρίου και εις το θάνατον του Χριστού και όσα τοιαύτα, ουχ ότι το της παλιγγενεσίας δώρον δια της τοιαύτης επικλήσεως των ονομάτων ιερούργουν, αλλ’ ότι κατά τον εκείνου νόμον και ην εδωρήσατο μυσταγωγίαν, κατ’ εκείνην την του βαπτίσματος τοις μυουμένοις παρείχοντο χάριν. Εις όνομα ουν Χριστού και εις Χριστόν και εν τω ονόματι του Κυρίου Ιησού βαπτίζειν τους αποστόλους όταν ακούσης, τον νουν εφίστη και κατανόει, ότι δια τούτο βαπτίζειν ούτως ελέγοντο, διότι πανταχού τον του Χριστού νόμο βαπτίζοντες εκρατύνοντο, ουδέν αφαιρούντες, ουδέν προστιθέντες, αλλ’ εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος την καθάρσιον μυσταγωγίαν τοις προσιούσιν ιερουργούμενοι. Οις ουν εισηγητήν και μυσταγωγόν τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν οι βαπτίζοντες της ιεράς ταύτης τελεταρχίας ανεκήρυττον, τούτους ακόλουθον ην και ειδέναι και λέγειν ότι εις το όνομα του Χριστού και εν τω ονόματι του Χριστού εβάπτιζον, και όσα τοιαύτα κατά τον όμοιον τύπον της φωνής εκφερόμενα σχηματίζεται˙ τούτ’ έστιν εβάπτιζον οι απόστολοι ως παρέλαβον, ως ο διδάσκαλος παραδέδωκεν, ως το του Κυρίου θεσπίζει πρόσταγμα, ως η του μυσταγωγήσαντος δόξα εκηρύττετο. Και γαρ και το όνομα λέγεται ου μόνον ο δηλοί το κύριον και αφωρισμένον της υποστάσεως, αλλ’ ουδέν έλαττον και την δόξαν και την τιμήν και τον έπαινον˙ πολλή γαρ κατά τούτό γε το σημαινόμενον η χρήσις της φωνής, ου μόνον παρ’ ημίν, αλλά και οις το περί τας λέξεις φιλότιμον μέγα σοφίας χρήμα νομίζεται. Έστιν ουν ακούειν λεγόντων ως "όνομα κατέλιπε τω βίω", αντί του δόξαν περί αυτού και έπαινον˙ και " ανά παντός ην αυτού στόματος το όνομα", αντί του παρά πάντων επαίνοις εστέφετο και πολλής απήλαυε της τιμής, και πολλά τοιαύτα. Και παρ’ ημίν δε ιερολογείται, "ως θαυμαστόν το όνομά σου εν πάση τη γη", αντί του η δόξα σου και το εξαίρετον της τιμής. Ναι δη και ο σοφός τα θεία και τα ανθρώπινα , Παύλον λέγω, των αποστόλων το καύχημα, ούτω τη φωνή κεχρημένος φαίνεται˙ λέγει γαρ, "ουκ εβάπτισα, ει μη Κρήσπον και Γάϊον˙ εβάπτισα δε και τον Στεφανά οίκον"˙ και μετ’ ολίγον, "ίνα μη τις είπη, ότι εις το εμόν όνομα εβάπτισα". Ου γαρ τούτο λέγει, άπαγε, ότι "την τελετήν του βαπτίσματος ουκ επί τω ιδίω μυσταγωγών ώφθην ονόματι"˙ επεί και τον Στεφανά οίκον και τους άλλους ους εβαπτίσατο, ουχί Παύλον επικαλούμενος την αναγέννησιν αυτοίς εχαρίζετο˙ ουδείς γαρ ουδέ των αθεωτάτων ταύτην αν την συκοφαντίαν τω Παύλω προσέρριψεν, ίνα κακείνος λόγον εποιείτο την τοιαύτην τερατείαν αποσκευάσασθαι. Αλλά τι ποτε ην ο λέγει, η ότι, δια τούτο μη προηγούμενον έργον εθέμην το βάπτισμα, ίνα μη τω πλήθει των βαπτιζομένων δόξαν εμαυτώ περιάπτειν τοις βασκάνοις λέγειν και τα κάλλιστα τω φθόνω βάλλειν βίον ποιουμένοις πρόφασιν επί διαβολή παρέξω και την σωτηρίαν των αναγεννωμένων καπηλεύειν, επαίνοις ιδίοις το δώρον του Πνεύματος ενυβρίζων; Και δι’ άλλων δε μυρίων έστι συνιδείν, ως η δόξα και ο έπαινος και η τιμή σημαίνεται τω ονόματι» και εις το τέλος της απαντήσεως συνοπτικώς αναφέρει: «Καιρός δ’ αν είη συνοράν δι’ όσων του εξ αρχής απορήματος επιχειρημάτων προελήλυθεν η λύσις. Πρόεισι μεν γαρ καθ’ ένα λόγον διαστελλομένων των σημαινομένων του ονόματος και της συγχύσεως διακρινομένης, ώστε σαφώς ειδέναι πότε μεν το κύριον αυτό καθ’ εαυτό το "όνομα" σημαίνει, πότε δε δόξαν και τιμήν του ονομαζομένου, και ποτέ την διδασκαλίαν αυτού και το κήρυγμα. Συνεπικροτεί δε την λύσιν και το λαβείν επιστήμην μη διαπαντός έπεσθαι τω τύπω της φωνής την των νοημάτων ομοιότητα. Ουδέ γαρ το "εις το θάνατον του Χριστού", ουδέ το "Χριστόν βαπτισθήναι" λέγεσθαι, ούμενουν, αλλ’ ουδέ το "εις εν σώμα", δια το σχήμα της φωνής την αυτήν παραστήσουσι διάνοιαν, αλλ’ όσον ταύτα τη προφορά των ρημάτων και των ονομάτων συνεγγίζει τε και συσχηματίζεται, τοσούτον απ’ αλλήλων κατά την των νοημάτων διέστηκεν ετερότητα, και προς τούτοις α ταις άλλαις επιδέδεικται των ατόπων συνεπομένων επιλύσεσιν. Έτι δε ότι μηδέ οίόν τε ην των μαθητών την του διδασκάλου νομοθεσίαν καινοτομούντων, ετέρωθεν ανακτήσασθαι, αλλά και αυτή μέχρι νυν εκράτει της εντολής αθέτησις, ουκ εχούσης πάροδον της νυν θειαζομένης τη Εκκλησία καταστάσεως και ότι μάρτυρες της τοιαύτης επιλύσεως των μαθητών οι κορυφαίοι καθεστήκασι Πέτρος και Παύλος, και το φρικτόν και φοβερόν, ότι συνοδική των αποστόλων και αδυσώπητος καταλαμβάνει ψήφος τους καθ’ έτερον τινα τρόπον βάπτισμα παρά τον του Δεσπότου νόμον τολμώντας επιτελείν και αντινομοθετείν τη εκείνου κυριότητι. Δια τούτο και η ανά πάσαν την οικουμένην Εκκλησία κατά διαδοχήν των αποστολικών πράξεών τε και κηρυγμάτων εις όνομα Πατρός και Υιού και αγίου Πνεύματος βαπτίζουσα, μετά το καθαρθήναι τους βαπτισαμένους τη αναγεννήσει, ευμελεί τε και διαπρυσίω είωθεν υποψάλλειν τη φωνή, "όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθαι", ουδέν ήττον ανακηρύττουσα, ότι καθάπερ νυν τους εις Πατέρα και Υιόν και Πνεύμα άγιον βαπτισθέντας, εις Χριστόν λέγομεν βαπτισθήναι και Χριστόν ενδύσασθαι, ούτω και των αποστόλων ο χορός το της αναγεννήσεως λουτρόν ιερουργούντες τη του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος επικλήσει, βαπτίζειν ελέγοντο εις Χριστόν, και εν τω ονόματι Ιησού Χριστού, και τα παραπλήσια» (Μ. Φωτίου ΕΠΕ 1, ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ, ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΙΣ ΜΓ 348,362,390). Βλέπεις αδελφέ Οδυσσέα ότι ούτε ψιλός λογισμός δεν υπάρχει στον άγιο περί του ότι το κείμενο του ευαγγελιστού Ματθαίου (28, 19-20) είναι εμβόλιμο και νόθο, ενώ ο δογματολόγος Ιωάννης Ζηζιούλας απεφάνθη περί του αντιθέτου. Τώρα πόση βαρύτητα έχουν τα δικά μας τα λόγια και των συγχρόνων θεολογούντων μπροστά τα λόγια του Μ. Φωτίου μόλις είναι ανάγκη να το αναφέρωμε.
Θα ήθελα να τελειώσω τις παρατηρήσεις μου στα όσα αναφέρει ο αγαπητός Ι.Κ., διότι νομίζω θα γίνω κουραστικός αν προσπαθήσω σε ένα ένα να απαντήσω και διότι όπως προανέφερα δεν έχω τον χρόνο να ασχοληθώ με όλα αυτά τα θέματα.
Θα αναφερθώ μόνο εν κατακλείδι στην εναγώνιο προσπάθεια την οποία κάνει ο Ι.Κ. να παρουσιάση τον Πέτρο ως υπερέχοντα από τους άλλους Αποστόλους.
Και νομίζω ότι το κάνει αυτό ο Ι.Κ. διότι δεν θέλει να πεισθή στον όσιο Θεόδωρο τον Στουδίτη, ο οποίος λέγει ότι όλοι οι Απόστολοι ήσαν ίσοι και δεν υπήρχε καμμία διαφορά εξουσίας η αξιώματος σ’ αυτούς.
Αναφέρει λοιπόν προς απόδειξιν περί δήθεν ιδιαιτέρου αξιώματος του Πέτρου μεταξύ των Αποστόλων είκοσι (20) σημεία τα οποία όλα είναι από αστεία έως τελείως λανθασμένα.
Αναφέρει λοιπόν, ότι είναι ο μόνος Απόστολος του οποίου ο Χριστός άλλαξε το όνομα, ότι είναι ο μόνος ο οποίος διενυκτέρευσε στο σπίτι του στην Καπερναούμ, ο μόνος ο οποίος πραγματοποίησε θαύμα σε συγγενικό του πρόσωπο, ο μόνος ο οποίος επλήρωσε φόρο δι’ αυτόν, ο μόνος ο οποίος τον επρόδωσε αλλά κατόπιν μετενόησε κλπ. Από όλα αυτά θέλει ο Ι.Κ. να αποδεχθούμε διάφορα αξιώματα και εξουσίες του Πέτρου έναντι των άλλων Αποστόλων.
Σκέψου τώρα αδελφέ Οδυσσέα, αν κατά τον ίδιο τρόπο θέλοντας να εξυψώσωμε εμείς π.χ. τον Ιωάννη τον Θεολόγο ως υπερέχοντα κατά το αξίωμα έναντι των άλλων Αποστόλων, αρχίσουμε να αναφέρωμε ότι ο Ιωάννης ήτο ο μόνος τον οποίον αγαπούσε ο Κύριος περισσότερο από τους άλλους, ο μόνος Παρθένος, ο μόνος ο οποίος έπεσε στο στήθος Του κατά τον Μυστικό Δείπνο, ο μόνος στον οποίο εμπιστεύθηκε την προστασία της μητέρας Του ενώ ευρίσκετο πάνω στο Σταυρό, ο μόνος ο οποίος επήρε την προσωνυμία θεολόγος, ο μόνος ο οποίος είχε τις περισσότερες προσωνυμίες μεταξύ των Αποστόλων (φίλος, επιστήθιος, ηγαπημένος, παρθένος, θεολόγος) κλπ.

Θα ερωτήσω και εγώ κατά τον ίδιο τρόπο τον αγαπητό Ι.Κ.
Άραγε δεν εγνώριζε ο όσιος Θεόδωρος όλα αυτά τα οποία αναφέρει ο Ι.Κ. και υπεβίβασε τον Πέτρο στο σημείο της ισότητος με τους άλλους Αποστόλους;
Και τέλος πάντων ποιόν θα πιστεύσωμε τον όσιο Θεόδωρο η τον Ι.Κ.;
Αναφέρει όμως ο Ι.Κ. μεταξύ των σημείων στα οποία υπερείχε ο Πέτρος έναντι των άλλων Αποστόλων στο 9ο σημείο των υπεροχών το εξής: «το πλύσιμο των ποδιών των Αποστόλων κατά τον Μυστικό Δείπνο αρχίζει από τον Πέτρο (Ιωάν.13,6)». Αυτό είναι λάθος διότι δεν συμφωνεί με αυτή την άποψι ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος ο οποίος αναφέρει τα εξής:
«Ήδη ουν, φησί, του διαβόλου βεβληκότος εις την καρδίαν Ιούδα παραδούνται τον Σωτήρα, ο Σωτήρ νικήσαι θέλων την αγνωμοσύνην τη φιλανθρωπία, και τη επιεικεία την αλαζονείαν λύσαι, ένιψεν αυτού τους πόδας. Εγώ ου τοσούτον θαυμάζω τον Δεσπότην τα ίδια ποιούντα (έργον γαρ ην αυτού η επιείκεια), όσον εκείνον δόλου γέμοντα. Ποία καρδία προέτεινε τους πόδας; πως έβλεπε τας αγίας χείρας του Δεσπότου περί τους πόδας αυτού στρεφομένας; πως ουκ ενάρκησε; πως ουκ έφριξεν; Αλλ’ όμως η ανεξίκακος φύσις μακροθυμεί. Φαίνεται δε και πρώτον νίψας αυτόν. Δια τι; Ει μη ένιψε τους πόδας του προδότου, αλλά νίπτων των άλλων αυτόν κατέλιπε, κακείνο ην του Δεσπότου αλλότριον, και ο Ιούδας εύλογον έλαβεν αφορμήν˙ Αυτός με αφώρισεν, αυτός με ηλλοτρίωσε˙ πάντων ένιψε τους πόδας, εμέ δε κατέγνω. Ποία ψυχή εδυνάμην είναι μετ’ αυτού; Είδεν ο Θεός καρδίαν συντετριμμένην, και ουκ ηθέλησε το αφ’ εαυτού συντριβόμενον αυτός συντρίψαι. Και τούτο ην το, Κάλαμον συντετριμμένον μη κατεάξης. Όμως ένιψε των μαθητών τους πόδας. Ήλθε τελευταίον επί τον Πέτρον. Εν όσω δε τους άλλους ένιπτεν ο Σωτήρ, εννοεί Πέτρος τό αξίωμα του Δεσπότου, και την ευτέλειαν των ανθρώπων, το ταπεινόν των ανθρώπων, και την δόξαν του δεδοξασμένου, και ώρισε παρ’ εαυτώ το μη καταδέξασθαι. Ήλθε προς αυτόν ο Σωτήρ, και λέγει εκείνος˙ Κύριε, συ μου νίπτεις τους πόδας; συ ο νεκρούς εγείρων, ο λεπρούς καθαρίζων (το γαρ, Συ, πολλήν έχει δύναμιν )˙ συ, ω εγώ εμαρτύρησα, ότι Συ ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος. Ει μεν από αγνοίας είπον, συνέβη αν υπόνοιαν ανθρωπίνην είναι˙ ει δε συ μου την φωνήν εσφράγισας λέγειν, ότι Ο Πατήρ μου ο εν ουρανοίς απεκάλυψέ σοι, ανέχη οικέτου πόδας πλύναι χερσί Δεσπότου; Ου μη νίψεις τους πόδας εις τον αιώνα. Τι ουν ο Σωτήρ; Διεσκέδασε την φωνήν αυτού. Ο ποιώ, φησί, νυν συ ουκ οίδας, γνώση δε μετά ταύτα˙ αντί του, Αγνοείς μου τον σκοπόν του ποιούντος. Ουκ ηνείχετο, αλλά ταύτα ακούσας λέγει˙ Ου μη μου νίψεις τους πόδας εις τον αιώνα. Έδειξε ψυχήν αδάμαντος, σκληροτέραν. Προσήνεγκε δε ο Σωτήρ το εαυτού πυρ, και εποίησε την αδάμαντα ψυχήν κηρού απαλωτέραν». (PG. 59,716, Λόγος εις την προδοσίαν του Σωτήρος). Άρα λοιπόν σύμφωνα με τον χρυσορρήμονα άγιο ο Πέτρος δεν ήτο ο πρώτος αλλά ο τελευταίος του οποίου τα πόδια έπλυνε ο Κύριος και ο πρώτος ήταν ο Ιούδας. Εκτός βεβαίως αν μας επλάνησε ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος και πρέπει να πιστεύσωμε τον Ι.Κ.

Τελειώνοντας, θέλω αδελφέ Οδυσσέα να αναφέρω και να προτείνω το εξής.
Αφού μελετήσει και απαντήσει ο αγαπητός Ι.Κ. στις παρούσες παρατηρήσεις μου, να συγκεντρώσης όλα τα κείμενα τα οποία αντηλλάγησαν και να τα δώσης σε κάποιο σοβαρό και πνευματικό άνθρωπο, αποδεκτό και από τις δύο πλευρές, ο οποίος να μας πη ποιός έχει δίκιο και που ευρίσκεται η αλήθεια.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα ωφεληθούμε και εμείς και συγχρόνως θα ταπεινωθούμε θέτοντας υπό την κρίσι κάποιου άλλου τις απόψεις μας. Αυτό βεβαίως να γίνη εφ’ όσον συμφωνεί και ο αγαπητός Ι.Κ.

Περιμένοντας απάντησι για τις συγκεκριμένες ερωτήσεις τις οποίες έθεσα σχετικά με τον όσιο Θεόδωρο τον Στουδίτη η και συγκεκριμένες ερωτήσεις σχετικά με τον όσιο τις οποίες μπορεί να θέση ο αγαπητός Ι.Κ. και εγώ θα απαντήσω το κατά δύναμι και ζητώντας συγγνώμη δια τυχόν λεκτικές μου απρέπειες σας χαιρετώ με την εν Κυρίω αγάπη ευχόμενος τα βέλτιστα δι’ αμφοτέρους υμάς.

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς

ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΘΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ!!!

2009-06-25T11:45:00.000-07:00

ΔΕΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΣΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ(ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΗΘΗΣΕΙ ΠΛΕΟΝ)ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ROMFAIA. ΓΡΑΦΕΙ ΑΣ ΠΟΥΜΕ "Οι εκπρόσωποι του Οικουμενικού Θρόνου θα παραστούν στην Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, την κυριώνυμο ημέρα της Εορτής των Αγίων Προστατών της Εκκλησίας της Πρεσβυτέρας Ρώμης." ΤΙ ΝΑ ΠΩ... ΚΡΙΜΑ

Αντιπροσωπεία του Οικουμ. Πατριαρχείου στο Βατικανό

Ρώμη - Τριμελής Αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου θα παρευρεθεί από 26 έως 29 Ιουνίου 2009 στο Βατικανό, για να συμμετάσχει σε εορταστικές εκδηλώσεις για τον εορτασμό

των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Η Αντιπροσωπεία του Πατριαρχείου θα αποτελείται από τον Μητροπολίτη Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, Πρόεδρο της Συνόδου των Ορθοδόξων Επισκόπων της Γαλλίας και Διευθυντή του Γραφείου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ε.Ε., τον Βοηθό Επίσκοπο Σινώπης της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου κ. Αθηναγόρα, καθώς και τον Διάκονο Ιωακείμ Μπίλλη, Κωδικογράφο της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικ. Πατριαρχείου.

Να αναφερθεί πως ο Πάπας Βενέδικτος ο 16ος, θα δεχθεί την Αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Αποστολικό Μέγαρο σε ιδιαίτερη ακρόαση.

Οι εκπρόσωποι του Οικουμενικού Θρόνου θα παραστούν στην Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, την κυριώνυμο ημέρα της Εορτής των Αγίων Προστατών της Εκκλησίας της Πρεσβυτέρας Ρώμης.

Τέλος, να σημειωθεί πως η παρουσία της Αντιπροσωπείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου πραγματοποιείται εδώ και δεκαετίες, μετά την άρση του αναθέματος μεταξύ Ρώμης και Κωνσταντινούπολης.

Επίσης περιλαμβάνει την αντίστοιχη αποστολή Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ρώμης στο Φανάρι κατά την Θρονική Εορτή της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, στις 30 Νοεμβρίου εκάστου έτους, μνήμη του Αγίου Ενδόξου Αποστόλου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου.

πηγη:romfaia

Η ΓΡΙΠΗ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ ΦΡΑΓΚΟΛΑΤΙΝΟΥΣ

2009-06-22T23:49:00.000-07:00

Η είδηση έρχεται από την Αυστραλία. Τη μεταφέρουμε από την εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ:

Παρά τις προσπάθειες των υγειονομικών Αρχών της Αυστραλίας ο ιός της γρίπης των χοίρων συνεχίζει να εξαπλώνεται και ο αριθμός των κρουσμάτων να αυξάνεται.
Μέτρα κατά της εξάπλωσης της επιδημίας πήρε, εκτός των άλλων φορέων, και η Καθολική Εκκλησία.
Ο Αρχιεπίσκοπος της Καθολικής Εκκλησίας Ντένις Χαρτ ζήτησε με επιστολή του από τους ιερείς της Αρχιεπισκοπής να μην κοινωνούν τους πιστούς και να πλένουν τα χέρια τους πριν την θεία λειτουργία.
Παράλληλα, συμβούλεψε και τους εκκλησιαζόμενους να μην ανταλλάσουν μεταξύ τους χειραψίες κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας.
Αναφερόμενος στα έκτακτα μέτρα, ιερέας της Μελβούρνης είπε ότι στην εκκλησία του, αντί να ανταλλάσουν ευχές δια χειραψίας, οι πιστοί εφαρμόζουν τον ασιατικό τρόπο χαιρετισμού, κάνοντας μια ελαφριά υπόκλιση και λέγοντας "η ειρήνη μαζί σου".

Σχόλιο δικό μας

Η κακοδοξία των Παπικών αποκαλύπτεται ακόμη και μέσω της γρίπης των χοίρων!
Αν οι Παπικοί είχαν έγκυρα μυστήρια και αν πραγματικά στη Θεία Λειτουργία τους κοινωνούσαν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού δεν θα είχαν κανένα φόβο μετάδοσης της γρίπης.
Γιατί είναι βλάσφημο να ειπωθεί ότι το Σώμα και Αίμα του Κυρίου μεταφέρει μεταδοτικές ασθένειες.
Αλλά φαίνεται πως και οι ίδιοι οι Παπικοί γνωρίζουν την πλάνη τους και ότι τα μυστήρια τους δεν είναι έγκυρα και γι' αυτό σπεύδουν να αποτρέψουν τους πιστούς από τη Θεία Κοινωνία για να μην μεταδοθεί η γρίπη από τον ένα στον άλλο.
Σε ποια εκκοσμίκευση και πλάνη βρίσκονται οι παπικοί!

Αναρτήθηκε από ΘΕΟΛΟΓΟΣ

ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ

2009-06-19T23:40:00.000-07:00

Αγία Τριάς ο Θεός ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν

Αγαπητή εφημερίδα ‘’Ορθόδοξος Τύπος’’
Τον τελευταίο καιρό, διαβάζω συνεχώς για την “θερμή ομολογία πίστεως” που υπέγραψαν μερικοί Επίσκοποι και αρκετοί κληρικοί,θεολόγοι και λαικοί. Απορώ πραγματικά γιατί ονομάζεται ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ! Το μόνο που διάβασα, είναι μία περιγραφή του προβλήματος, μα πουθενά δέν είδα να προτείνουν κάποια λύση.
Είναι σαν τον γιατρό που κάνει διάγνωση καρκίνου και δεν προχωρεί σε θεραπεία
του ασθενή...

Η πίστη μας προδίδεται, έχουμε ουνιτοποιηθεί πλήρως, και οι Ιερείς μας παίζουν χαρτοπόλεμο! Όχι αγαπητοί αδελφοί. Η Ορθοδοξία θέλει πράξη (...άρατε τον ζυγόν μου εφ’υμάς... ,Ματθ. 11.29.) και όχι δειλία και κρυφτό πίσω από τις λέξεις.

Η πιό θεάρεστη πράξη αυτή τη στιγμή είναι η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ. Δηλαδή η διακοπή του μνημοσύνου των αιρετικών ποιμένων. Αυτό διδάσκει η παράδοση της Εκκλησίας ανά τους αιώνες. Μήν ξεχνάμε ότι και ο Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης, ο Γέροντας Παίσιος και σχεδόν όλο το Άγιον Όρος, είχε διακόψει το μνημόσυνο του Αθηναγόρα. Μάλιστα στο φύλλο 1787(σελ. 5) της εφημερίδας σας, ο Επίσκοπος Πειραιώς Σεραφείμ αναφέρει ότι και ο Μ. Βασίλειος, ο Μ. Αθανάσιος και ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός είχαν αποτειχιστεί από τους αιρετικούς επισκόπους της εποχής τους. Και θα ήθελα να προσθέσω επίσης, πως πίσω από τους Αγίους,υπήρχαν τα πλήθη του λαού(ως γνήσιος φύλαξ της Ορθοδοξίας) που έχυναν το αίμα τους για να έχουμε εμείς σήμερα καθαρή την Πίστη μας.

Αγαπητοί αδελφοί: έχω δεί τον θάνατο πολλές φορές να πλησιάζει στη ζωή μου. Τόν φοβάμαι πραγματικά διότι νιώθω ανέτοιμος να σταθώ στο Ιερό Βήμα της Κρίσεως του Θεού. Το ξέρω ότι θα πεθάνω αμαρτωλός, με πολλά πάθη και αδυναμίες. Όμως αιρετικός δεν θα πεθάνω ποτέ! Δέν πρόκειται να κάνω υπακοή στον πάπα της Δύσης και στον νεοφανή πάπα της Ανατολής.

Ως εκ τούτου, η αμαρτωλότητά μου, ομολογώ ενώπιον Θεού και ανθρώπων ότι ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΜΑΙ από τους αίρετικούς ψευδό-ποιμένες και συντάσσομαι με όσους αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για την Ορθοδοξία, μέχρις ότου να αποκατασταθεί η αλήθεια, με την καταδίκη της αιρέσεως του οικουμενισμού από Ορθόδοξη Σύνοδο(βλ. ΙΕ κανόνα της ΑΒ Συνόδου).

Η Υπεραγία Θεοτόκος να μας φωτίζει όλους να πράξουμε το σωστό. ΑΜΗΝ

ΤΣΑΛΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ

ΠΟΙΟΣ ΠΟΙΕΙ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ?

2009-06-19T00:22:00.000-07:00

ΡΩΤΑΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΝ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΥΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΕΕΙ:
-ΦΕΡΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΝΕΡΟ.
-ΔΕΝ ΠΑΩ
ΑΛΛΑ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΠΗΓΕ...

ΡΩΤΑΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΥ ΥΙΟ:
-ΦΕΡΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΝΕΡΟ.
-ΘΑ ΠΑΩ ΠΑΤΕΡΑ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΗΓΕ...

ΠΟΙΟΣ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ?

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΝΕΡΟΒΡΑΣΤΗ "ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ" ΤΟΥ Π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ...

ΕΥΓΕ.ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΛΕΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ...

2009-06-16T05:45:00.001-07:00

Προς τους σεβαστούς κληρικούς
της Συντακτικής Επιτροπής του κειμένου
ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ κατά του οικουμενισμού

Του ομότιμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής κ. Ιωάννου ΚΟΡΝΑΡΑΚΗ
=========================================================

Γέροντα Ιωσήφ, Αγίου Ορους, π. Γ. Μεταλληνό, π. Θ. Ζήση,
π. Μάρκον Μανώλη και π. Σαράντη Σαράντο.

Έλαβα και ανέγνωσα με ιδιαίτερη προσοχή, τόσο το κείμενο τής παρακλήσεώς σας να συμμετάσχω στην αντιοικουμενιστική σας προσπάθεια, όσο και εκείνο τής διακηρύξεώς σας.
Στο κείμενο της παρακλήσεώς σας, απευθύνεσθε προσωπικώς και ονομαστικώς στον υποφαινόμενο, και σημειώνετε:
«Σας παρακαλούμε θερμά, εφ’ όσον συμφωνείτε με το περιεχόμενο της ομολογίας, να προσυπογράψετε το κείμενο, προκειμένου να χαροποιήσουμε έτσι και να καθησυχάσουμε τούς πιστούς, πού αγωνιούν για τα τεκταινόμενα και αναμένουν λόγους αληθείας».
Σκοπός, λοιπόν, της αντιοικουμενιστικής σας προσπάθειας είναι η καθησύχαση των πιστών για την συνεχή ισχυροποίηση της οικουμενιστικής λαίλαπας στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και η καθησύχασίς τους ότι, εσείς εγγυάσθε την προστασία της Εκκλησίας από τις καταστροφικές, γι’ αυτήν, συνέπειες της οικουμενιστικής δραστηριότητος των Ορθοδόξων ταγών της.

Δυστυχώς, σας δηλώνω ότι, δεν μπορώ να προσυπογράψω το κείμενο, το οποίο εσείς χαρακτηρίζετε ως «Ομολογία Πίστεως», επειδή η ομολογία αυτή δεν γίνεται με τούς όρους και τις απαιτήσεις του Ταμείου των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας, αλλά και της αγιοπνευματικής πατερικής παραδόσεως του μαρτυρίου αίματος και ψυχής, με το οποίο, και μόνον, οι θείοι Πατέρες, ως δούλοι γνησιώτατοι Χριστού, «όλην συλλεξάμενοι ποιμαντικήν επιστήμην και θυμόν ιερόν κινήσαντες, τους βαρείς εξεδίωξαν και λοιμώδεις λύκους των αιρέσεων, εκσφενδονήσαντες αυτούς, με την σφενδόνα του πνεύματος, έξω του της Εκκλησίας πληρώματος», κατά τον υμνογράφον της Εκκλησίας!

Οι βαρείς λύκοι, λοιπόν, των αιρέσεων, και, μάλιστα, της λοιμώδους νόσου της οικουμενιστικής παναιρέσεως, δεν εξορκίζονται με έναν χαρτοπόλεμο αντιαιρετικών κειμένων -ανιαρό και ανίερο-, ο οποίος χαρτοπόλεμος, κάθε φορά, πληροφορεί το ποίμνιο, απλώς, τι είναι η αίρεσις και ποια καταστροφικά αποτελέσματα προκαλεί στην ζωή της Εκκλησίας!
Μέχρι σήμερα, έχει κυκλοφορήσει μεγάλος αριθμός τέτοιων κειμένων, από την ηγουμενική διοίκηση του Αγίου Όρους, από την δική σας ομάδα κληρικών και μοναχών, αλλά και από άλλες αντιοικουμενιστικές προσπάθειες.
Έχει χυθεί πολύ μελάνι και έχει ξοδευθεί πολύ χαρτί, για τα ίδια θέματα, το ίδιο μοτίβο, το δήθεν «μαχητικό», χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα εις βάρος των εκκλησιαστικών οικουμενιστών.

Ο Οικουμενισμός προχωρεί στον χώρο της Εκκλησίας και συνεχώς ισχυροποιείται, επειδή ακριβώς δεν θίγονται οι ορθόδοξοι οικουμενιστές, αφού δεν αποκαλύπτονται τα ονόματά τους.
Γι’ αυτό και δεν ανησυχούν και είναι σίγουροι ότι θα κερδίσουν τους στόχους τους, χάρη στη δική σας ανημποριά να αγωνισθείτε θεοφιλώς με το πνεύμα της θυσιαστικής σταυρώσιμης μαρτυρίας.

Στην προς εμέ πρόσκλησή σας, γράφετε:

«Υπέρ της Ορθοδοξίας αγωνίσθηκαν και ομολόγησαν, πολλά παθόντες, Αγιοι Μάρτυρες, Ιεράρχαι, Όσιοι και Ομολογηταί».
Εσείς, τι πάθατε, μέχρι σήμερα;
Η αντιοικουμενιστική σας προσπάθεια περιορίζεται στα όρια της ασφαλείας σας, ώστε να μείνετε ανέγγιχτοι από συνέπειες δυσάρεστες για σας.
Παράδειγμα: στην σ. 17 του κειμένου σας, γράφετε:

«Αυτήν την παναίρεση (του Οικουμενισμού) έχουν αποδεχθεί εκ των Ορθοδόξων πολλοί πατριάρχες, αρχιεπίσκοποι, επίσκοποι, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί».
Ποιοι είναι αυτοί;
Δεν τους κατονομάζετε, όπως οφείλατε να το κάνετε.
Σύμφωνα, μάλιστα, με ειλημμένη απόφαση της συνάξεως των κληρικών και μοναχών.

Σας υπενθυμίζω τα γεγονότα:
Μετά από κάποιο χρόνο από το ανοσιούργημα της παπικής εισβολλής στο Φανάρι, με τις ευλογίες και την σύμπραξη του Πατριάρχου, συνήλθε η Ομάδα, παρόντος του υποφαινομένου, στο Πήλιο, στο Μετόχι της αγιορείτικης Μονής της Λαύρας, για να μελετήσει τους νέους στόχους της.
Στην όλη σύναξη, κυριάρχησε ομοφώνως η πρόταση να συνταχθεί ένα κείμενο, στο οποίο, επιτέλους, να αποκαλύπτονται όλα τα ονόματα των Οικουμενιστών Ορθοδόξων.
Στην σύναξη αυτή, επιτρέψατε και σε πολλούς λαϊκούς να παραστούν, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι ενθουσιάσθηκαν με την πρόταση αυτή και την επικρότησαν, όλοι οι παρόντες.

Απήλθαμε από τον χώρο της συνάξεως εκείνης, τελούντες εν αναμονή λήψεως του κειμένου αυτού, προκειμένου να το υπογράψουμε, για να κυκλοφορήσει το συντομώτερον.
Όμως, ο καιρός περνούσε και καμμία κίνηση δεν εφαίνετο πουθενά, για την συνέχεια τής ζωής της Ομάδος κληρικών και μοναχών.
Ούτε κάποιο κείμενο είχε αποσταλεί.
Έτσι, η δραστηριότητα της Ομάδος περιήλθε στην αβεβαιότητα και στην ακινησίαν για μακρό χρονικό διάστημα.
Το μάκρος αυτής της ακινησίας και της σιωπής, και ήδη, η ματαίωση της κυκλοφορίας του αναμενομένου κειμένου με τα ονόματα των οικουμενιστών ταγών της Εκκλησίας, έδειχνε πειστικώς ότι, ήδη έληγε πλέον η δραστηριότητα της Ομάδος!
Τι μπορεί να συνέβη;
Η απορία αυτή λύθηκε στον υποφαινόμενο, όταν, τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους (8.8.2008), δημοσιεύθηκε, στον ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ, πρωτοσέλιδο άρθρο ενός εξ υμών, με θέμα «Ορθόδοξοι Αντιστάσεις».
Στην πρώτη παράγραφο του άρθρου αυτού με τίτλο «1. Αποδυναμώθηκαν οι αγωνιστές», γράφει:

«Υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι οι ορθόδοξες αντιστάσεις στην συνεχιζόμενη λαίλαπα του συγκριτιστικού Οικουμενισμού έχουν μειωθεί· ελάχιστες φωνές ακούγονται πλέον. Δυναμικά και συγκροτημένα σύνολα, αποτελούμενα από παραδοσιακούς κληρικούς και μοναχούς, τα οποία αγωνίσθηκαν με σθένος, παρρησία και ομολογιακή διάθεση, και τα οποία με υπογραφές κειμένων, διοργάνωση συνεδρίων, ομιλίες και άλλες εκδηλώσεις, προσπάθησαν να κρατήσουν άγρυπνη την ορθόδοξη αυτοσυνειδησία, δεν εμφανίζονται στο προσκήνιο· μοιάζει σαν να έχουν αποδυναμωθεί εσωτερικά, σαν να έχουν παραιτηθεί από τον αγώνα».

Ήταν φανερό για τι μιλούσε το άρθρο:
για την «κηδεία» της Ομάδος.
Αποδίδοντας την ευθύνη για την σιωπή, στα μέλη της.
Έπρεπε η Ομάδα να διαλυθεί, για να ησυχάσουν οι οικουμενιστές εκκλησιαστικοί ταγοί!
Αν ξαναζωντάνευσε η δραστηριότητα της Ομάδος κληρικών και μοναχών, με νέο χαρτοπόλεμο, αυτό οφείλεται σε λόγους τους οποίους πρέπει, προς το παρόν, να αποσιωπήσω!

Αυτό, πάντως, το πνεύμα, που επικρατεί στο σύνολο των υπευθύνων της Ομάδος αυτής, αποκαλύπτεται στην ανουσιότητα της αντιοικουμενιστικής προσπάθειας. Στην κενότητα της μαρτυρίας της και στο ατελεσφόρητο, γενικά, του αγώνος της. Χαρτοπόλεμος και τίποτε άλλο!
Για το θεαθήναι μόνον!
Το γεγονός επιβεβαιώνεται και από την σ. 17 της διακηρύξεως.
Γράφετε, σεβαστοί πατέρες, ότι οι οικουμενιστές πατριάρχες και λοιποί, αυτήν την παναίρεση του οικουμενισμού:
«την διδάσκουν “γυμνή τη κεφαλή”, την εφαρμόζουν και την επιβάλλουν στήν πράξη κοινωνούντες παντοιοτρόπως μέ τούς αιρετικούς, με συμπροσευχές, ανταλλαγές επισκέψεων και ποιμαντικές συνεργασίες»!

Με το κείμενο αυτό, περιγράφετε κατά λέξη τον ΙΕ΄ κανόνα της πρωτοδευτέρας, ο οποίος σας δίνει το δικαίωμα να διακόψετε το μνημόσυνο των πατριαρχών, αρχιεπισκόπων και επισκόπων.
Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ!
Εν τούτοις, με την στάση σας αυτή, παραλογίζεσθε.
Διότι αποφαίνεσθε ότι, οι οικουμενιστές «θέτουν εαυτούς εκτός της Εκκλησίας», εφ’ όσον παραβαίνουν κανόνες της Εκκλησίας.
Αλλά, άραγε, είναι εντός της Εκκλησίας οι ιερείς εκείνοι, οι οποίοι καταγγέλλουν ανωνύμως, απλώς με χαρτοπόλεμο -ανιαρό και ανίερο-, πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους;
Επιπλέον, τους αναγνωρίζουν, τους κάνουν, κάποτε, και δώρα, και δημοσίως τούς χαρακτηρίζουν ορθοδόξους θεολόγους;

Την στιγμή πού δεν κάνουν οι ίδιοι χρήση του κανόνος που γνωρίζουν, αλλά συμπορεύονται με αυτούς, τους οποίους αναγνωρίζουν και καταγγέλλουν ως οικουμενιστές, πρέπει να μην είναι, και αυτοί, μέλη της Εκκλησίας.
Θα ήσαν μέσα στην Εκκλησία, εφ’ όσον θα διέκοπταν το μνημόσυνο των οικουμενιστών προϊσταμένων τους· και, τότε, σύμφωνα με τον κανόνα αυτόν, θα ήσαν «ορθόδοξοι μετά τιμής της πρεπούσης», επειδή:
«ουχί σχίσμα επροξένησαν εις την Εκκλησίαν με τον χωρισμόν αυτό, αλλά μάλλον ελευθέρωσαν την Εκκλησίαν από το σχίσμα και την αίρεσιν των ψευδοεπισκόπων αυτών» (Πηδ. σ. 358).

Σεβαστοί Πατέρες!

Το βασικό πρόβλημα της υπάρξέως μας είναι σε ποιο μέτρο αληθεύει η ζωή μας εν Χριστώ Ιησού.
Ο Χριστός, η κατ’ εξοχήν ανυπέρβατη αλήθεια, μας υποχρεώνει, εφ’ όσον θέλουμε «οπίσω αυτής περιπατείν», να αληθεύουμε εν παντί.
Όταν δεν το κάνουμε, «παίζουμε εν ου παικτοίς», στο τραπέζι των ευαγγελικών αληθειών.
Οι σκοτεινές μεθοδεύσεις, η κάλυψη της αληθείας με το καπέλο του ψεύδους, οι διπλωματίες και οι ποικίλες σκοπιμότητες αυτοπροστασίας, δεν εξαγιάζονται μ’ έναν χαρτοπόλεμο αντιαιρετικών κειμένων, μονόδρομο, στον αγώνα της Ομολογίας!
Αυτόν το μονόδρομο αδυνατώ να προσυπογράψω στην προχωρημένη ώρα της ζωής μου, που με πλησιάζει στην κρίση του Θεού!

Ιωάννης Κορναράκης

Από το περιοδικό "ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ"

ΑΜΚΑ-ΚΑΡΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ:ΜΗΠΩΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ "ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ;"

2009-06-16T05:09:00.001-07:00

Να δουμε για άλλη μια φορα τις πληροφορίες που η Ορθόδοξη Παραδοση μας δινει για το χαραγμα.Ο άγιος Αρέθας επίσκοπος Καισαρείας και διάδοχος του Μ. Βασιλείου στον επισκοπικό θρόνο στο έργο του "εξήγησις της Ιεράς Αποκαλύψεως" PG 106 αναφέρει ότι το χάραγμα θα δοθεί σαν "ψήφος εντριβή και εγνωσμένη ανθρώποις" .Από την άλλη έχουμε τον Αγιο Εφραίμ τον Σύρο που στον "λόγο του περί εμφάνισης του αντιχρίστου" (Ασκητικά) μας πληροφορεί "διότι τοιούτον τρόπο χρησιμοποιεί ο τύρανος ώστε όλοι να βαστάζουσιν το σημάδι του πριν έρθει να απατήσει τα σύμπαντα"

Ας δούμε λοιπόν σε συνδιασμό τις πληροφορίες που οι δύο Αγιοι μας δίνουν:

"ψήφον εντριβή" .Στα χρόνια του Αγίου οι άνθρωποι ψήφιζαν γράφοντας το όνομα του υποψηφίου που προτιμούσαν σε κάποιο πλακίδιο "ψήφον" (εξ΄'ου και η λέξη ψηφιδωτόν=μικρό πλακίδιο) σε μέγεθος τραπουλόχαρτου και μετά το έριχναν στην κάλπη.

ο εντριβής, του εντριβούς = καθημερινής χρήσης

Βλέπουμε λοιπόν ότι το χάραγμα αρχικά θα δοθεί με την μορφή πλακιδίου μεγέθους τραπουλόχαρτου καθημερινής χρήσης.Από την άλλη ο Αγιος Εφραίμ μας τονίζει ότι οι άνθρωποι θα "βαστάζουσιν" το σημάδι προ της ελεύσεως του ανόμου. Προσέξτε ο άγιος δεν λέγει θα "φέρουν" αλλά θα "βαστάζουν" θα κρατούν στο χέρι και αυτό θα γίνει προτού να εμφανιστεί δημόσια ο αντίχριστος

H Καρτα Κοινωνικής Ασφάλισης θα δοθει ακόμα και στους ανηλίκους, στους πλούσιους και τους φτωχους. Δεν θα πιασει μονον μία κατηγορία ανθρωπων. Οι επιλογές δεν είναι και πολλές. ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ.Χωρίς αυτην δεν θα μπορει καποιος να εργαστει, να πάρει συνταξη, να εχει περιθαλψη. Το σημαντικό είναι όμως η εργασία και η συνταξη. Γιατι χωρίς αυτές δεν θα μπορει επίσης να αγορασει ή να πουλήσει επίσης, πως ήδη διενεργείται από την ΓΓΚΑ, απογραφή όλων των ασφαλισμένων και συνταξιούχων για την απόδοση του ΑΜΚΑ και η οποία πρεπει να έχει ολοκληρωθει εως το τελος του έτους.

http://www.klasikoperiptosi.blogspot.com/

ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ?

2009-06-15T03:34:00.000-07:00

Διαβάζοντας την ομολογία πίστεως του π. Σταύρου Βαιου(απο ιερά παρακαταθήκη και νετ)είχα χαρεί πάρα πολύ. πρόσφατα όμως μου ήρθε το τελευταίο φύλλο του ΑΓΙΟΥ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ και είχε την ομολογία του πάτερ.όμως κάτι έλειπε.το ποιο σημαντικο...Ο Πατερ Σταυρος είχε γράψει:ακολουθώ το πάτριο εορτολόγιο, χωρίς να ανήκω σε καμία παράταξή του.

Ομως στον αγιο αγαθαγγελο έγραφε:ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΤΟ ΠΑΤΡΙΟ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ.
(σβηνωντας το δεν ανήκω σε καμία παράταξη του)
Γιατί σβήσανε την τελευταία πρόταση?τι τους έκαιγε?επιτρέπεται σε μοναχους να διαδίδουν ψέμματα? ΔΗΛΑΔΗ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑ?λεμε ψεμματάκια γι'αυτό που θεωρούμε εμείς σωστό?

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ

............................................................................................

2009-06-15T03:14:00.000-07:00

θα προσπαθήσω να φτιάξω ένα puzzle. θέλω όμως και την βοήθειά σας,δλδ λίγο από τον χρόνο σας και λίγο από την φαντασία σας.

κομμάτι 1
στον ορθ. τύπο (φ. 1786) μαθαίνουμε ότι οι παπικοί "άδειασαν" τους δικούς μας επισκόπους! οι δικοί μας αποδέχονται την ουνία, τα χουν κάνε πλακάκια, και ο Ρατσινγκερ τους ελεγχει και απο πάνω, που δεν τό χουν πεί ακόμα στον λαό.

κομμάτι 2
τον τελευταίο καιρό ο μητροπολιτης πειραιώς "σφάζεται" με τους ακολουθούντες το πάτριο εορτολόγιο. μέσα όμως στον αχταρμα αυτόν δήλωσε το εξής: οι άγιοι Μ. Αθανάσιος και Μάρκος Ευγενικός,διέκοψαν το μνημόσυνο των αιρετικών και αγωνίστηκαν για την ορθοδοξία. δηλαδη ο Αγιος πειραιως λέει οτι οι Αγιοι αυτοί ήταν αποτειχησμένοι.μπορείτε να βρειτε το καιμενο στον ορθ. τυπο(φ. 1787). μου θυμισε την ομολογια πιστεως του Καιαφα ενωπιον του Κυριου(σει ει ο υιος του Θεου ζωντος? και ο Κυριος απαντησε:σει ειπας :) )

κομματι 3
στο νεο βιβλιο του ζουρνατζογλου για τον γεροντα Παισιο εχει μια επιστολη, που ο γεροντας ειχε στειλει. ο γεροντας λεει πως ειναι κατα της αποτειχησης και δημιουργιας μιας δικης μας εκκλησιας. ομως ο κ. ζουρνατζογλου κανει ενα σχολιο και λεει περιπου τα εξης:ο γεροντας ηταν κατα της διακοπης του μνημοσυνου που ακολουθειται απο δημιουργια μιας νεας συνοδου(παλαιοημερολογιτες), αλλα ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΗΣΗΣ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΙΧΕ ΑΠΟΤΕΙΧΗΣΤΕΙ ΕΠΙ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΥΝΗΣΤΟΥΣΕ ΣΕ ΜΟΝΕΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ!!!μπορειτε να βρειτε αυτο το βιβλιο σε οποιοδηποτε βιβλιοπωλειο.η επιστολη ειναι η πρωτη(στις πρωτες πρωτες σελιδες).

ΤΟ ΠΑΖΛ ΝΟΜΙΖΩ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ.ω,μα τι βλεπουν τα ματια μου? μια εικονα...λεει...

Η ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΕΓΙΝΕ.ΑΠΟΤΕΙΧΗΣΤΕΙΤΕ, ΤΟ ΛΕΝΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ. ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΘΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΤΕ ΟΥΝΙΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ!!!

ΕΛΕΟΣ!ΕΛΕΟΣ!ΕΛΕΟΣ!

2009-06-12T01:17:00.000-07:00

Μερικοί άνθρωποι καλό είναι να αποκτήσουν επιτέλους λίγο αυτογνωσία. δεν κάνει κακό...

Με προσφυγή στο ΣτΕ «απαντά» ο Παντελεήμων στην καθαίρεσή του!

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσέφυγε την Τετάρτη ο τέως μητροπολίτης Αττικής, Παντελεήμων, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού, ζητώντας την ακύρωση της απόφασης του Πρωτοβάθμιου Συνοδικού Δικαστηρίου της Εκκλησίας της Ελλάδος, με την οποία καθαιρέθηκε από το αρχιερατικό αξίωμα του κληρικού αρχιερέα της Εκκλησίας της Ελλάδος και επαναφέρθηκε στην τάξη των μοναχών.

Ο Παντελεήμων καταδικάσθηκε σε κάθειρξη έξι ετών για υπεξαίρεση κατ’ εξακολούθηση 160.000 ευρώ από τη Μονή του Οσίου Εφραίμ και στη συνέχεια με την προσβαλλόμενη απόφαση του Συνοδικού Δικαστηρίου καθαιρέθηκε από το αξίωμα του μητροπολίτη.

Πρόκειται, μάλιστα, για την πρώτη καθαίρεση μητροπολίτη της Ελλαδικής Εκκλησίας τα τελευταία 50 χρόνια.

Στην αίτησή του στο ΣτΕ ο τέως μητροπολίτης Αττικής υποστηρίζει ότι η απόφαση του Συνοδικού Δικαστηρίου είναι αντισυνταγματική, παράνομη και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Ακόμη, αναφέρει ότι από το Συνοδικό Δικαστήριο παραβιάσθηκε το άρθρο 20 του Συντάγματος, καθώς δεν εκλήθη να παρέχει εξηγήσεις, ενώ δεν τηρήθηκαν πρακτικά όπως απαιτεί ο νόμος.

Επικαλείται, τέλος, ότι δεν μπορεί να δικαστεί δύο φορές από το Συνοδικό Δικαστήριο για το ίδιο αδίκημα και πολύ περισσότερο όταν πριν από την απόφαση καθαίρεσης το Συνοδικό Δικαστήριο για το ίδιο αδίκημα είχε θέσει την υπόθεση στο αρχείο κατά πλειοψηφία.

τοιμάζει επίσημη ψευδένωση με το Bατικανό ο κ. Βαρθολομαίος ;;;!!!

2009-06-10T03:42:00.000-07:00

Τον προσεχή Οκτώβριο στην Κύπρο συνέρχεται πιθανόν και με την παρουσία του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ' η κοινή επιτροπή του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών. Στο πλαίσιο της προετοιμασίας αυτής της συνάντησης, οργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη μία επιστημονική, ανοικτή για πρώτη φορά στο κοινό, ημερίδα, η οποία αποσκοπούσε ως τελικά διαπιστώθηκε στο να άρει τις ολοένα αυξανόμενα αντιδράσεις σχετικές με τη μέθοδο και τον τρόπο προσέγγισης Ανατολής και Δύσης.
Μέσα στο πλαίσιο αυτό εστάλησαν προσκλήσεις ακόμη και προς Συλλόγους και οργανώσεις που μάχονται ανοικτά τον Οικουμενισμό ενώ στους ομιλητές συμπεριλήφθηκε και ένας καθηγητής που έχει εκφράσει ανοικτά τη διαφωνία του (Τσελεγγίδης). Η επιστημονική αυτή ανοικτή συνάντηση διαλόγου ήταν η δεύτερη κατά σειρά μετά απ' αυτή που πραγματοποιήθηκε στην Ελούντα της Κρήτης με την διαφορά ότι της Κρήτης ήταν ως είθισται κλειστή.
Όλα πλέον δείχνουν πως Κωνσταντινούπολη και Ρώμη αποσκοπώντας στον εντυπωσιασμό και στην πάλαι ποτέ αναβίωση του κοσμικού εκκλησιαστικού κύρους αλλά και υποκινούμενοι από μυστικά παρασκηνιακά κέντρα εξουσίας που εδρεύουν στις Βρυξέλες και στην Ουάσιγκτον ετοιμάζουν με μεθοδικότητα την αναγγελία σημαντικού και σπουδαίου γεγονότος. Τα κείμενα άλλωστε που προέκυψαν από τις συναντήσεις στο Μπάλαμαντ του Λιβάνου αλλά και στη Ραβέννα της Ιταλίας, οι συνεχείς παρασκηνιακές επαφές και η εν μέρει έμμεση περιθωριοποίηση της Ρωσίας προαναγγέλλουν τούτο το γεγονός.

Μάλιστα η εσπευσμένη πρόσκληση του προέδρου της Κύπρου Δ. Χριστόφια προς τον Πάπα Βενέδικτο σε συνδυασμό με τις μυστικές επισκέψεις του Καρδιναλίου Κάσπερ στην Ανατολή (πληροφορίες λένε πως συνάντησε προσφάτως και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο) δείχνουν και το χρόνο αλλά και τον τόπο αυτής της αναγγελίας... Και αυτή, ως πλέον ψιθυρίζεται στους εκκλησιαστικούς κύκλους έχει να κάνει με την χαλαρή αποδοχή -επαναφορά σε πρώτη φάση του διοικητικού συστήματος της πενταρχίας, με τη συμμετοχή του πρεσβυγενούς πάλαι ποτέ ορθοδόξου και νυν αιρετικού Παπικού Πατριαρχείου της Ρώμης (θα έχει την προεδρίαν) και των Ορθοδόξων Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Σύμφωνα πάντα με τους ψιθύρους αυτούς, που σημειωτέον επ' ουδενί θέλουμε να επιβεβαιωθούν τα πέντε Πατριαρχεία θα έχουν μόνιμη θέση σε ένα νέο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο τύπου ΟΗΕ, ενώ θα εναλλάσσονται σ' αυτό με τη σειρά ως μη μόνιμα μέλη οι υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες και Καθολικοί Καρδινάλιοι που θα εκπροσωπούν την Αφρική, την Αμερική, την Ασία... κ.ο.κ.

Το εκκλησιαστικό αυτό συμβούλιο θα αναλάβει πλέον να αναδείξει μέσα από το μασωνικό -Οικουμενιστικό προφίλ τα στοιχεία που ενώνουν και να αποβάλλει όσα προκαλούν διενέξεις και ρήξεις.

Και αυτά όλα, όπως έχει επανειλημμένως διακηρύξει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εντάσσονται στο πλαίσιο της αποκατάστασης της ενότητας και της διόρθωσης των λαθών που προκάλεσαν Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας σήμερα, όπως ο Άγιος Φώτιος, ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και αργότερα ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και πολλοί άλλοι που παρασύρθηκαν σύμφωνα με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο από το χαιρέκακο όφι, τουτέστιν τον διάβολο.

Παραθέτουμε τις αντίστοιχες δηλώσεις του Πατριάρχη: «...Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών το έλεος του Θεού, αλλ' οφείλομεν ενώπιον Αυτού όπως επανορθώσωμεν τα σφάλματα εκείνων... Γνωρίζομεν τας δυσχερείας, τας οποίας αντιμετωπίζει εκάστη Εκκλησία ένεκα της ανεπαρκούς και συχνάκις εσφαλμένης κατηχήσεως των μελών αυτής, αδυνατούντων να παραδεχθούν ως σφάλμα το παραδοθέν αυτοίς υπό των πατέρων αυτών ως αλήθειαν. Εν τούτοις, πιστεύομεν ότι οφείλομεν να κηρύσσωμεν την αλήθειαν, τον Ιησούν Χριστόν και τούτον εσταυρωμένον και όχι κατάγοντα κοσμικάς νίκας κατά αδελφών...»

(Επίσκεψις 30-11-1998, επίσημο περιοδικό του Οικουμενικού Πατριαρχείου).

Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος που ολοένα και περισσότεροι Αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος ανοικτά διατυπώνουν την αντίθεσή τους μαζί και το Άγιον Όρος, ώστε να προλάβουν τα χειρότερα.

Του Διονύση Μακρή, απο το orthodoxia.gr