ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ?

(“ διά την στήλην -επιστολαί αναγνωστών ”)
Αγαπητή Εφημερίδα “Ορθόδοξος Τύπος”

Θα επιθυμούσα, δια μέσου του έγκριτου βήματος σας, να εκφράσω τους προβληματισμούς μου, αλλά και να εκθέσω μερικές τοποθετήσεις, που αφορούν την (παν)αίρεση της
εποχής μας. Τον οικουμενισμό.
Κατ' αρχάς θα ήθελα να θέσω το βασικότερο και ουσιαστικότερο ερώτημα, το οποίο απασχολεί όλους τους συνειδητούς χριστιανούς. ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΙΡΕΣΙΣ ΣΗΜΕΡΑ?
Στο ΠΣΕ γνωρίζουμε πως ανήκουν πάνω από 8.000 αιρέσεις, πολλές εκ των οποίων είναι σατανικές, πνευματιστικές και μασονικές παραφυάδες, οι οποίες φυσικά αρνούνται την Θεότητα
του Χριστού μας! Πώς εμείς λοιπόν, συμμετέχοντας στο ΠΣΕ εδώ και δεκαετίες, μιλάμε για
θεολογικό διάλογο; Πώς συμπροσευχόμαστε μαζί με αιρετικούς, από την στιγμή που οι
Ιεροί Κανόνες το απαγορεύουν;
Πώς μπορούμε και αναγνωρίζουμε τους παπικούς ως αδελφή εκκλησία, με μυστήρια, από την στιγμή που ο πάπας, δεν έχει υποχωρήσει σε ούτε μία από τις κακοδοξίες του; Τότε ποιο ήταν το
νόημα των αγώνων του Αγίου Μάρκου Ευγενικού, αλλά και όλων των Αγίων Μαρτύρων και Ομολογητών της Εκκλησίας μας;
Καταργώντας λοιπόν το 9o άρθρο του συμβόλου της πίστεώς μας(εις μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν) και αναγνωρίζοντας τους αιρετικούς ως αδελφές εκκλησίες(βλ. κείμενο πόρτο αλέγκρε), μπορούμε πλέον με σιγουριά να πούμε πως ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΙΡΕΣΙΣ!
Τι πρέπει λοιπόν αδέρφια μου, να κάνουμε εν καιρώ αιρέσεως; Υπάρχουν αμέτρητες Πατερικές θέσεις, Ιεροί Κανόνες(ΛΑ' ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΣ, ΙΕ' ΑΒ ΣΥΝΟΔΟΥ),χωρία της Αγίας Γραφής,μα το σημαντικότερο, ΠΡΑΞΕΙΣ από την ζωή των Αγίων μας, που μας κατευθύνουν σωστά και με ασφάλεια, προς την οδό του Κυρίου, εν καιρώ κακοδοξίας. Όμως θα ήθελα να σταθώ σε δύο χωρία, που κατά την γνώμη μου, συνοψίζουν όλη την στάση των Αγίων Πατέρων απέναντι στην αίρεση.
Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός μας λέει: Άπαντες οι της Εκκλησίας διδάσκαλοι, πάσαι αι Σύνοδοι
και πάσαι αι Θείαι Γραφαί, φεύγειν τους ετερόφρονας παραινούσι και της αυτών κοινωνίας
διίστασθαι. (PG. 160. 105c)
Και ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής μας νουθετεί: Εάν ο Επίσκοπος η ο πρεσβύτερος οι όντες οφθαλμοί της Εκκλησίας, κακώς αναστρέφονται και σκανδαλίζουσι τον λαόν, χρή αυτούς εκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ άνευ αυτών συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον, η μετ'αυτών εμβληθήναι ως μετά Άννα και Καιάφα, εις την γέεναν του πυρός. (ΒΕΠΕΣ. 33. 199)
Οι δύο αυτοί Άγιοι και Ομολογητές της Εκκλησίας, μας λένε ξεκάθαρα, πώς πρέπει να απομακρυνόμαστε από τους αιρετικούς, ακόμα και αν είναι Επίσκοποι(!), αλλιώς θα έχουμε την ίδια μοίρα, με τους σταυρωτές του Κυρίου μας...
Και ερωτώ αδελφοί μου: εφαρμόζουμε στην ζωή μας, αυτές τις προτροπές των Αγίων μας; Θυσιάσαμε κάτι για την πίστη μας ''ων πρώτος ειμί εγώ'';
Πόσοι στηρίξαμε τον πατέρα Ευθύμιο Τρικαμηνά, στην άδικη καθαίρεσή του, για τα θέματα της πίστεως; Πόσοι Ιερείς και λαικοί, αντιστάθηκαν, όταν ο οικίος προς αυτούς Επίσκοπος πήγε στο ΠΣΕ, ή δίδαξε κάτι παρά τα διατεταγμένα; Πόσοι υπερασπιστήκαμε τους Εσφιγμενίτες Πατέρες, που για χάρην της ορθόδοξης πίστεως, διώκονται τόσο απάνθρωπα και αντισυνταγματικά; Πώς λοιπόν περιμένουμε ένα καλύτερο αύριο για την Εκκλησία, μακριά από αιρέσεις; Μόνο με το κομποσχοίνι και την προσευχή; Καλά είναι βέβαια αυτά, αλλά όμως η παράδοση της Εκκλησίας μας, βοά πως εν καιρώ κακοδοξίας, χρειάζεται πάνω απ' όλα Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ!
Ας τοποθετήσει λοιπόν ο καθένας από εμάς τον εαυτόν του απέναντι εις τον Θεό και ας ρωτήσει ειλικρινά την συνείδησή του, τι δέον γεννέσθαι.
ΑΜΗΝ